BillMcGaughey.com
   
için: worldhistory
   

Medeniyetler degistikçe ticari ürün alicilari bulmanin yeni yollari

 

ticari açidan bes uygarligin plani

Pazar yeri, ticari ürün alicilarinin ve saticilarinin, para karsiliginda ürün alisverisinde bulunmak için bir araya geldigi yerdir. Fiyat, iki tarafça üzerinde anlasmaya varilan ürünün bir birimini satin almak için gereken paranin toplamini temsil eder. Bu serbest piyasa. Bununla birlikte, bu yazida alicilarin ve saticilarin bir araya getirilme süreci üzerinde durulacaktir. ?nsanlik bir uygarliga ilerlediginde bu sürecin nasil degistigini gösterecektir.

Bu tartismada kullanilan medeniyetler semasi, Uygarlik Bes Öyküsü adli kitapta sunulmustur. Önce "tarih öncesi" dedigimiz uygar toplumlardan önce gelen bir dönem var. Sonra, hükümetin yerlesmis topluluklari örgütledigi ve barisi içsel olarak koruyan ilk uygarlik geliyor. Dünya dininin egemen oldugu ikinci medeniyet, toplum için ahlaki bir temel olusturmaktadir. Ticaret ve laik egitimin egemen oldugu üçüncü uygarlik, Viktorya dönemi Ingiltere ile iliskide bulunacak edebi toplum türlerini üretir. Dördüncü medeniyet, 20. Yüzyilda hayata geçen eglence (ya da pop kültürü) çagindadir. Besinci medeniyet, su anda emekleme asamasinda: kültür bilgisayarlari ne olursa olsun gelisecektir.

Bu bes medeniyetin her biri, çaginin basinda icat edilen baskin bir iletisim teknolojisine sahiptir. Uygarlik Ben ideografik (alfabetik olmayan) yazilara dayanir. Uygarlik II, alfabetik yaziya dayanmaktadir. Uygarlik III basili metinlere dayalidir. Civilization IV, elektrikli veya elektronik iletisim (filmler, radyo, televizyon vb.) Üzerine kuruludur. Civilization V, Internet üzerinden bilgisayar tabanli iletisim, basili metinlere dayanir. Uygarlik IV, elektrikli veya elektronik iletisim (filmler, radyo, televizyon vb.) Üzerine kuruludur. Uygarlik, bilgisayarlara, su anda ?nternet üzerinden iletisim temeline dayalidir.

Bu tarihsel çaglara tarih atamak zorunda kaldiklarinda bunlar olabilir:

Medeniyet I 3000 M.Ö. 550 C.C.

Uygarlik II 550 B.C. 1450 A.D.

Uygarligi III 1450 A.D. ila 1920 A.D.

Uygarligi IV 1920 A.D. ila 1990 A.D.

Uygarlik V 1990 A.D.

Bu tarihlerin yaklasik oldugunu unutmayin. Cografi bölgelere göre önemli çakismalar ve farkliliklar vardir. Örnegin, Amerikalilar kitlesel eglence çagindan bilgisayar temelli bir kültüre tasiyor olabilirler, ancak Islam dünyasinin bir bölümünde kültür Uygarlik II tarafindan açiklanan kültürden daha yakin olabilir.

Bununla birlikte, burada amacimiz medeniyetleri degil pazarlari tartismak degil. Ticari ürünleri satin alma ve satma sürecinin yillar içinde nasil degistigini görmek istiyoruz. Özellikle alicilarin pazardaki saticilarla nasil bir araya geldigini ve eslestirildigini görmek istiyoruz.

Tüccar, para kazanmak için ticari ürünler satan bir kisidir. Bu kisi mallari pazara sunmak için motive edilir. Tekne ile Myrr'i Pharaonic Egypt'e veya Philadelphia'daki at sirtlarindan Ohio'daki küçük kasabalara Philadelphia'li mallar getiren bir saticiya getiren uzun zamandir seyahat eden bir gezgin olabilir. Kâr saglanabiliyorsa, tüccar mallari teslim etmenin bir yolunu bulacaktir. Bunun yerine sorun alici olanidir. Bu kisinin, asla varolmadigi bilinen ürünleri satin almak için yapilmasi gerekiyor. Böyle kisiler nasil bulunabilir? Alicilari bulmak ve onlara satis yapmak için teknikler yillar içinde degisti.

Dünya tarihi üçüncü çaginda ticari kurumlar çiçege kapandi. Rönesans döneminde, isletme, büyük ölçekli isletmeleri finanse eden sofistike teknikler kullanmaya basladi ve riski yaymak için sigorta havuzlari, uluslararasi bankacilik ve kredi mekanizmalarini icat etti ve karlari ölçmek için çift giris muhasebesi icat etti. Daha sonra bu çagda gazete reklamcilik müsterilere ulasmak için güçlü bir araç haline geldi.

Bundan önce, ürünlerin alim satimi için düzenlemeler daha resmi degildi. Daha erken dönemlerde ticari uygulamalari kisaca özetleyebiliriz.

 

tarihöncesi zamanlar

Organize pazarlarin insanlik tarihinde bu dönemde var olmadigini varsayalim. ?nsanlik beslenmesi için avlanir, avlanir veya avlanirken, yiyecek bir aile ya da klan üyelerine dagitilir. Sosyal birlikler ekonomik olarak kendi kendine yeterli idi. Diger mallarin karsiliginda ne arti ne de yurtdisina ürün ticareti yapmak arzusu vardi.

Simdi, elbette, ilkel kabilelerle ticaret gerçeklesti. 17. yüzyilda Avrupali ??tacirler, bati Afrika'ya, diger kabilelerden esaret amaçli silahlar gibi imal edilmis esyalar alisverisinde bulunmak için yola çiktilar. Ardindan, muhtemel köleler arazilere arazi sahipleri için plantasyon isçisi olarak satilmak üzere Amerika'ya getirildi. Kuzey Amerika'da kürk tüccarlari, alkol, ivir zivir ve hayvan mürekkepleri için diger imal edilmis esyalar alisverisinde bulunmak için Hint topraklarinda karakollar kurdular. Bu sekilde elde edilen kunduz keçeleri, XIV. Louis mahkemesinde moda olan kürk sapkalarini yapmak için Avrupa'ya gönderildi.

Medeniyet I

Kralliklar ve politik imparatorluklar döneminde dolasan tüccarlar, kraliyet mahkemelerini ziyaret ederek degerli emtialar sattilar. Imparatorlar, krallar ve diger güçlü kisiler veya aileler bu ürünlerin alicilariydi. Onlarin prestij ve baskalarinin hizmetine emir yetenegi altin, gümüs, degerli mücevherleri ve diger zenginlik görüntüsü ile gelistirildi.

Hükümet kurumunun kuvvet temelinde oldugunu göz önüne alarak, bazi siyasi yöneticiler, tazminatlarini rüçhan hakkiyla ödemek yerine tüccarlari soyarak mal edinmeye çalistilar. Sonuç olarak, tüccarlarin mallari baska yerlerden getirmesi durdugunda kralliklari yoksullasti. Mezopotamya'da bilgece hükümdar olan Lagash'in (2378-2371 BC) Kral Urukagina, kralligini ziyaret eden tüccarlarin taciz edilmeyecegi yönünde bir karar yayinladi.

Unutmayin ki, bu dönemlerde mallar bir pazarda serbest degisim yerine siklikla güç kazanmistir. Atli göçebe yerlesik topluluklara saldirmak ve servetlerini yagmak çok yaygindi. Yerlesik topluluk yöneticileri, tarim ürünlerinin payini talep eden güçlü kisilerdi; Baska bir deyisle, koruma karsiliginda vergileri talep ettiler. Roma ekonomisi fethedilen ülkelerden el konan servete dayaniyordu.

Yine de, sehirler ve kasabalarda mallarin serbestçe degis tokus edildigi yerler de vardi. Biri bölgede yasayan insanlarin bu pazarlari agirlikli olarak agiz yoluyla bildiklerini varsayabilir.

Medeniyet II

Toplumsal yasam, dini ve siyasi otoritelerin ortaklasa toplumu yönettigi zamanki gibi devam etti. Yoksulluk Hiristiyan azizlerin bir erdemiydi, ancak kilisenin prensleri - kardinaller ve piskoposlar - görkemli görkem aldi. Tüccarlar, mallarini ruhsal olsa da çok mülkiyete sahip bir kuruma yönlendirebilirler. Peygamber Muhammed kendisini bir tüccar oldugu için ?slami toplum ticarete daha kolay davraniyordu. Arap tüccarlari, Çin gibi uzak yerlerden batida egzotik ürünler getirmek konusunda kendilerini seçtiler.

Bu uygarlikta yeni bir özellik, Hiristiyanligin kültürünün kutsallara ve kutsal mekanlarda ziyaret etmeleri gereken özel yerlere ibadet etmek için özel günler yaratmasiydi. Bayram günlerinde kilise ve katedrallerin yaninda dini fuarlar düzenlendi. Hiristiyan azizi kalintilari, büyük kalabaliklar çizen bayramlarda sergilenecekti. Arap tüccarlar, bu etkinliklerde mallarini sergilemek için tezgahlarda bulundu. Yerel tüccarlar, toplulukta üretilen mallari degistirme imkani buldu.

Bu nedenle, çesitli ürünler için pazarlar yaratilmistir; ve kasabalar bu pazarlarin etrafinda ya da nehir geçitlerinde ya da piskoposlarin ikametgahinda dolasiyordu. Kendilerini feodal yükümlülüklerden kurtaran kasabalarda esnaf, çesitli ürünler hazirladi. Esnaflarin menfaatlerini gelistirmek ve ürünlerini daha genis pazarlara satmak için kisa süre önce loncalar organize edildi. Ticaret agi, deniz boyunca sehirler arasinda kurulmustur.

Papa II. Kent, 1095'de I. Haçli Seferi'ni baslattiginda, bu dünyevi girisimin sonuçta ikinci medeniyete son verecegini anlamamis olabilir. Böyle bir girisimin muazzam malzeme gereksinimleri, sanayi ve finansin büyümesini sagladi. Ordu donanimi ve yelkenli gemiler için Haçlilarin Kutsal Topraklara tasinmasi için üretilen mallara ihtiyaç duyuldu. Bati Avrupalilar daha önce lostan fark ettikleri kültürlere maruz kaldi. Dogu yönündeki ticaret yollari yeniden açildi. Avrupali ??asalet, ticaretle elde edilebilecek ipek ve baharatlari covete etti.

Ingiltere Krali Richard, Kudüs'ten eve giderken Bavyera bir prens tarafindan kaçirildiginda, fidye paranin büyük bir miktari kaldirilmak zorunda kaldi. Kral John, Magna Carta'yi imzalamaya zorlayan az soyluyu sikti. Hiristiyan hacilara yardim etmek için düzenlenen sövalye sövalyeleri ve sövalyeler Hastaneler, kapsamli finansal temaslara ve mülk sahiplerine sahip bir pan-Avrupa askeri teskilatiydi. Krallara para kazandirdilar. Akdeniz'de Venedik ve Cenova gibi ticaret merkezleri, birliklerin fethi isinden Kutsal Topraklara kadar zenginlesti. Sahne, Rönesans ve Amerika'da yeni bir kitanin kesfi için belirlendi.


Medeniyet III

Italyan Rönesansi, son bes yüzyilda bati toplumunu karakterize eden belirli kurum karisimini yaratti. Hisse senetlerini satan sirket, deniz yoluyla uzak yerlerden mal ithal etmek amaciyla düzenlenen ticaret girisimlerinden gelistirildi. Baslangiçta varlikli bireyler ve aileler bu tür girisimler için sermaye saglamisti, ancak bu düzenleme yatirimcilarin kazançlari ile orantili paylastigi sessiz ortakliklar haline geldi. 14. yüzyilda Cenova sehri bu hisselerin baskalarina devredilmesini ve böylece anonim sirketlerin kurulmasini sagladi.

Bu dönemde modern bankacilik sisteminin baslangici da görüldü. Floransa sehri, onlara oryantal bez hazirlama sirlarini getiren, Tire'den tasinan mütevazi müttefikler sirrindan sonra boyali yünlü kumas üretmek için bir merkez haline geldi. Floransa bezi, yüksek kalite ile ün kazandi. Yün Kuzey Avrupa'dan ithal edildi. Tasimacilik ve finansman riski içeriyordu. Papalik fonlarini ele alan Florentine bankacilar, ?ngiltere'den yün satin almak için Roma kilisesi için toplanan paralarla bir sistem gelistirdiler. Krediyi isleme, fiyatlari risk düzeyini yansitacak sekilde ayarlama ve öncelikle güven üzerine kurulu isler kurma konularinda uzmanlastilar.

Kuzey Italya'nin önemli sehirlerinde zengin bir ticaret sirketi, bankaci ve üreticiden olusan bir sinif ortaya çikti. Floransa'da, ticaretten ve bankaciliktan zengin Medici ailesi kentin politik cetveli oldu. Bu tür aileler sanatin aktif koruyuculariydi. Onlarin soylari eski Yunan veya Roma metinlerini yeniden kesfedip inceleyen hümanist alimler tarafindan ögretildi. Bu, bati gelenegi sistemimizin altinda yatan burs geleneginin baslangiciydi. Servet bulundurma ile kültür ya da ögrenme edinimi arasindaki iliski bu dönemde kurulmustur. Yüksek bir sosyal konuma sahip olmak her iki alanda da basariya bagliydi.

Üçüncü medeniyet sirasinda ticaret, toplumdaki baslica itici güç haline geldi. Avrupalilar dünyanin her yerini kesfedip birçok batili olmayan halka boyun egdirdiler. Amerikalilarin tarihi Ispanyol, Portekiz, ?ngiliz ve Fransiz kolonizasyonuyla basladi. Kolonize alanlar, ana ülkeden hammadde tedarik ettiler ve bunun karsiliginda imal edilen ürünler aldilar. Avrupalilar, tropik bölgelerde ya da baska yerlerde kolonilerinden elde edilen rom, çay, tütün ve kahvenin tadini çikarmayi ögrendi. Böylece yeni ürünler piyasaya sürüldü.

18. yüzyilin sonlarina ait Endüstriyel Devrim, ticari iliskileri bati dünyasina dönüstürdü. Hindistan ya da Misir'dan pamuklu kumas almak yerine, Ingilizler, güney Amerika ülkelerindeki plantasyonlardan ham pamuk kullanarak kendi tesislerinde daha ucuza üretebilirler. Sanayilesme, kent merkezlerinde yeni servet yaratarak diger sanayilerde de gerçeklesti. Göller veya nehirlerde veya açik denizlerde çalisan buharli lokomotifler veya buharli botlar, mallari kendi üretim noktalarindan müsterilere tasimayi kolaylastirdi. Bir grup fabrika isçisi ortaya çikti. Profesyonel ve ofis çalisanlariyla birlikte ve digerleri ticari ürünler için yeni bir alici sinifi olusturdu. Bu insanlar çogunlukla sehirlerde yasiyordu.

Bu kültürün temelinde üç kurum duruyordu. Ilk önce imalat ve finans dahil olmak üzere ticaret yapildi. ?kincisi, popüler egitim vardi. Üçüncüsü, yeni bir basili tabanli kültür vardi. Laik egitim ve ürettigi okur yazarlik islerin yürütülmesi için gerekli hale geldi.

Bati egitimi baslangiçta dini ellerde idi. Protestan Reformu, Hristiyanlari, Mesih'in orijinal ögretisine maruz kalacaklari sekilde ?ncil'i kendi dillerinde okumaya tesvik etti. Hem Protestanlar hem de Katolik, kendi okullarini dini bilgilendirme amaciyla kurdu. Daha sonraki egitim, devletin yetkisi altina girdi. Literatür, tarih, bilim ve diger konularda laik çalismalar vardi. Ögrenciler, kendi kültürlerinin büyük yazarlarinin yani sira siyasi liderleri ve uluslarinin tarihine önemli katkilarda bulunan digerlerini takdir etmeyi ögrendiler. Evrensel egitim yoluyla, halk kitleleri okur yazar oldu. Kitaplar, dergiler ve gazeteler için bir pazar yaratilmistir.

Son yillarda egitim, insanlari ticari kuruluslardaki pozisyonlara besleyen kariyer sisteminin bir parçasi haline geldi. Insanlarin, oldukça gelismis bilissel becerileri gerektiren islerde etkili bir sekilde çalisabilmesi için böyle bir hazirliga ihtiyaç duyuldugu inanci vardir. Bir liberal sanat egitimi, belirli meslekler için yetismese de, gençlere okuma yazma becerilerini kullanmalarini ve "düsünmeleri" gerektigini ögretir. Okullarin derecelendirme sistemi isverenlere hangi mezunlari seçecegine karar vermede yararlidir. Standartlari yükseltmek için, pek çok meslek, yeni gelenlerin gerekli sertifikasyon testlerini yapabilmeleri için belirli bir yil süreyle akredite edilmis bir çalismayi gerektirir. Bu uygulama meslege hazirlanma maliyetini arttirmakta ve bir meslek alanina girmeyi kisitlamaktadir.

Isletmeler ticari bir ürün saticisiysa, ayni zamanda kuruluslarini devam ettirmek ve ürünleri piyasaya sürmek için bir emek alicisidirlar. Giderek artan bir sekilde, bu emegi, mezunlarinin not performansina ve çalisma alanina göre belgelendirildigi kolejlerde ve üniversitelerde buluyorlar. Daha da önemlisi, egitim, müsterileri ürünlerine getiren okuma yazma becerileri yaratmada is için yararli olmustur. Gazete okuyuculari yaratti.

magazanin icadi

Bu, bizi isletmelerin gazetelerde reklam yayinlayarak müsterileri çekmeyi ögrendigi hikayenin sonraki bölümüne götürür. Basarili gazete ilanlari için ön kosul, okumayi bilenlerin harcamasi gereken çok sayida kisiydi. Bir diger ön sart, ürünlerini müsterilere sunabilen gazete ilanlari için para harcayan büyük perakende kuruluslariydi.

19. yüzyilin baslarinda, Avrupa ve Amerika'daki insanlar seyahat eden saticilardan, açik pazarlarda veya dükkanlardan mal satin almislardir. Bu mekanlarda, alicilar ve saticilar için fiyat üzerinden pazarlik etmek gelenek gibiydi. Piyasalar, çesitli ürünleri satan "genel magazalar" ya da donanim, perdelik kumas, kiyafetler ve diger ürünleri satan uzmanlasmis magazalardaydi. Perakendeciler, bazen stokta bulunan esyalarin reklamini yapan el ilanlariyla insanlar sokaga gönderdi.

1852 yilinda Aristide Boucicaut adinda bir Fransiz tüccar, dünyadaki ilk magazasini Bon Marche'u Paris'te açti. Müsterilerin daha iyi bir fiyat elde etmek için magaza katipleriyle pazarlik yaptigi magazalardan farkli olarak, bu magazanin her bir öge için sabit fiyat vardi. Perakendeci, kendisini yüzde yirmi kar marjiyla sinirlamis, ancak satin alimindan memnun olmayan müsterilerin mallarini tam kredi için iade etmesine izin verilmistir. Parisli kadinlar yeni sisteme geçtiler. Paris'teki 1867 Dünya Sergisi ziyaretçileri bu konuyla karsi karsiya kaldi ve konseptlerini kendi ülkelerine geri götürdü. Yakinda her yerde büyük magazalar vardi, magazalar vardi.

Tüccarlar artik yüksek fiyatlari sarj ederek para kazanamadilar. Hüner artik satilan mal hacmi yoluyla kazanç artirmakti. Bon Marche gibi magazalar, insanlari magazaya çekecek cazip vitrinler yaratti. Geçici olarak indirimli fiyatlarla tanitim "satis" teklifinde bulundu. Ürünleri toplu tirajli gazetelerde ilan ettiler. Haber içerigi karsiliginda bu gazeteleri okuyanlar elbette perakendecilerin reklamlarini ayni sayfada fark edecektir. Gazete yayincilari hem ücretli aboneliklerden hem de giderek ticari reklamlardan gelir elde etti.

Bu düzenleme, üçüncü ve sonraki uygarliklarin bir fikstürü haline geldi. Ticari pazar, gazete, radyo ve televizyon gibi iletisim araçlarina dahil edildi. Temel olarak, haber veya eglence içerigine ilgi duyarak araciya çekilen insanlar, istemeden ticari mesajlara maruz birakildi. Reklamdan elde edilen sübvansiyon, içerigin finansmaninda yardimci olur ve dagitim fiyatini düsük tutmaya devam eder.

Tüketici ürünleri satan saticilar, belli bir alani doldurmak için, reklam oranlarindan olusan bir programa göre mesajlarin bulundugu bir orta mali (örnegin basili bir gazetenin yayincisi) ödediler. Bu mesajlara daha önce hiç ilgi duymayan okuyucular, onlari yine de göreceklerdi. Özellikler ve fiyatlar çekici görünüyorsa, okuyucularin belirli bir yüzdesi ilan edilen ürünleri alacakti. Bu ürünlerin artan satis hacmi, isletmelerin reklamciliktan para harcamak için degerli olmasini saglayacaktir. 

medeniyetler IV ve V

Dördüncü medeniyette, ticari reklamcilik, düsük maliyetli eglence

Ticari basin ilanlarini haber sunumlarina yerlestirme plani basili medya döneminde mükemmellestirildi. 20. yüzyilda, radyo ile baslayarak elektronik medyaya aktarildi.

Radyo yayinciligi, 1920'de Pittsburgh'da Frank Conrad adinda bir jambon radyo operatörünün beyzbol puani göndermeye basladigi ve diger operatörlere müzik kaydi yapmasiyla basladi. Yerel bir müzik magazasi, yayinlarda bahsedilmek yerine Conrad'a ücretsiz kayitlar sundu. Bir Pittsburgh magazasinda radyo alicilari satma teklifinde bulunan bir gazete reklami yayinlandiginda, Westinghouse'un bir baskan yardimcisi bu ürünün imalatinda bir is firsati gördü.

Westinghouse, dünyanin ilk ticari radyo istasyonunu, alicilarina olan talebi artirmak için KDKA arama harfleri ile kurdu. KDKA'nin 2 Kasim 1920'deki ilk yayini, o yilki cumhurbaskanligi seçimlerinde geri dönüs bildirdi. Radio Corporation of America, radyo alicilarini piyasaya sürmek için kurulmus olan baska bir sirket olan 1926'da ilk radyo agi olan National Broadcasting Company'i kurdu. Radyo endüstrisinin öncü girisimcileri ilk önce radyo cihazlari üretip satarak paralarini kazanabilecegini düsündüler. Yayinlar sirasinda hava süresinin satilmasinda daha büyük kâri elde ettigini fark ettiler.

Bir gazetede yerden sütun satmak yerine, yayincilar programa eklenen yayin zamaninda ölçülmüs ticari mesajlar sattilar. Düzenleme temelde önceki ile ayniydi. ?nsanlar müzik dinlemek, beyzbol puanlarini ögrenmek ya da her neyse, radyo yayinlarina uyarlar; ancak periyodik olarak programlamayi kesen ticari mesajlari dinlemek zorundaydilar. Bedava radyo programinin fiyatinin zamanin bir kismi için bu ticari mesajlara katlanmak oldugu anlasildi.

Televizyon geldiginde, ticari reklamcilik yeni ortama aktarildi. Aksi takdirde, düzenleme radyo ile ayniydi. Insanlar televizyon programlarini kisisel zevk için izlediler. Belli zamanlarda istenmeyen ticari mesajlar aniden gözlük içine girdi. Bazilari tuvalete girerek veya TiVo yoluyla onlari terk ederek reklamlardan kaçmaya çalisirken, çogu televizyon izleyicisi, ücretsiz eglence fiyati olarak reklamlara dönüstü.

Ilk televizyon reklaminin, Brooklyn Dodgers ve Philadelphia Phillies arasindaki bir beyzbol maçindan önce New York istasyonu WNBT'de on saniye mesafesinde Bulova saat sirketi 4 dolar ödediginde, 1 Temmuz 1941'de ortaya çiktigina inaniliyor. Ilk önce sirketler "televizyon" programlarini "sponsorlarlar" ve programlarinda reklam süresi aliyorlardi. Daha sonra, televizyon sebekeleri, çesitli programlarda ticari reklamverenlere zaman bloklari satti. Bugün, Superbowl için yarim saat boyunca yayinlanan bir otuz ikinci reklam birkaç milyon dolara mal olabilir.

Otuz yil önce, üç televizyon sebekesi Amerikalilarin izleme sürelerine hâkimken, agdaki televizyon reklamlari nihai satis araciydi. Reklamverenler, ürünlerle ilgili zor bilgi sunmak yerine, ürünlerinin cazip bir yasam tarzina uyduguna dair bir izlenim yaratti. Fikir, cazip bir marka yaratmakti; böylece tüketiciler belirli bir ürüne ihtiyaç duyduklarinda, markayi düsündükleri ve ürünlerini aldiklari ve bir magazadan geçerken alisveris sepetine koydugu düsünülüyordu.

Markali ürünlerin sahibi olan üreticiler, ürünlerini satma yetkisine sahipti: otomobil sirketleri, otomobil bayileri; gida sirketleri, marketlerde ve süpermarketlerde; giyim esyalari üreticilerinde, giyim magazalarinda veya Target veya Wal-Mart gibi magazalarda satilmaktadir. Marka adlarini hatirlayan potansiyel müsteriler bu farkli ürünleri nereden bulacaklarini bilirlerdi.

internette satis yapmak

Radyo ve televizyon yayini dönemi, dördüncü medeniyet dedigim seyi temsil eder. Ancak, simdi, bilgisayar teknolojisi ile getirilen besinci medeniyete giriyoruz. Bu teknoloji, elektronik yayinlardan farklidir çünkü Internet, alicilarin ve mesaj gönderenleri arasinda iki yönlü iletisim saglar. Bireyler "dünya çapinda web" - Internet'te gezinirler - kisisel ilgi alanlarini ariyorlar. Herkes nispeten düsük bir maliyetle bir web sitesi olusturabilir. Yalnizca web olusturma yazilimi ve internet baglantisi gereklidir. Bu nedenle, on milyonlarca web sitesi dünya çapinda mevcuttur, hepsine sitenin adini bir tarayiciya yazarak erisebilirsiniz.

Bu iletisim modu reklam modelini nasil etkiler? Birincisi, tipik bir siteye gelen trafik hacminin, radyo veya televizyon yayinlari için izleyicilerin sayisiyla karsilastirildiginda nispeten küçük oldugunu not ediyor. Bir ürün saticinin pahali bir reklam yapmak için zamani degmez, sadece günde sadece 200 veya 300 kisi siteye bakarsaniz. Reklam izlemekten ürünleri satin alanlarin yüzdesi küçüktür. Reklamverenlerin dikkate deger bulabilecegi yanitlar üretmek için çok sayida izleyici gerekli olacaktir.

Internet, içerigi ücretsiz olarak verecek sekilde tasarlanmis gibi görünüyor. Ekonomik açidan bakildiginda, zorluk trafigi para kazanmaktir. Bir web sitesi, worldhistorysite.com, kopyan basina 18,95 $ 'da satilan "Medeniyet Bes Efkosu" adli kitabim kitap satmak umuduyla yarattim. Siteye yapilan günlük trafik yogunluguna ragmen, birkaç yil içinde sadece birkaç kitap satilmaktadir.

Amazon.com gibi Internet üzerinde kitap satan bir organizasyon, onbinlerce farkli baslikta çalistigi için basarilidir. Insanlar, bu kitaplardan herhangi birinin satin alinmasiyla ilgileniyorsaniz, nereye bakacaklarini biliyorlar. Yine de, isletme karli hale gelmek için birkaç yil aldi. BookExpo 2000'de sirketin kurucusu Jeff Bezos, isinin Amazon.org olarak degistirilmesi gerektigi konusunda saka yaptigini duydum - "org", kâr amaci gütmeyen kuruluslar için kullanilan ekti - Wall Street sirketini vaat ettigi için sevmis olsa bile.

Internetin ekonomik devi 1998'de kurulmus bir sirkettir: Google. Hisse senedi halka arzi 2004 yilinda gerçeklesti. Google, dünyanin önde gelen arama motorunu isletiyor. Böyle bir mekanizma, izleyicinin ilgi alanini tam olarak hedefleyen reklamlari satmasina izin verir. Web sitelerindeki reklamlar ilgi alanini daraltarak, televizyon reklamlarinin aksine, reklamveren tamamen ilgisiz izleyicilere ulasmak için para ödemiyor.

Google, belirli bir takipçiyi cezalandirdiktan sonra 2000'de anahtar kelimelerle iliskili metin tabanli reklamlar satmaya basladi. Bu reklamcilik modeli, subat 1998'de Goto.com tarafindan öncülük edildi. Ardindan, potansiyel reklamverenler, web sitelerine yapilan bir baglantiya yapilan her bir tiklama karsiliginda ne ödeyeceklerini belirttiler. Teklifler, tiklama basina bir dolara kadar degisiyordu. Ilginç olarak, Open Text adli bir firma iki yil önce benzer bir hizmet sundu, ancak arama motorlarinin kullanicilari ?nternet'in ticaretine itiraz etti. Google'in hakim oldugu zamana kadar bu endiseler unutuldu. Google trafigi para kazanmanin bir yolunu bulmustu.

Buradan nereye gidiyoruz?

Iletisim endüstrisinde son üç uygarlikta ortak bir tema vardir. Içerik veya programlama bir izleyici çekiyor. Seyirci toplandiktan sonra, ticari ürün satan saticilar, özellikli mesajin yaninda verilen bir alanda reklam yayinlamaya deger buluyorlar. ?zleyiciler (veya dinleyiciler) ticari reklami görmek (veya duymak) istemeyebilir; serbest veya düsük maliyetli programlamanin bedeli olarak istemsizce itilir. Bu nedenle düzenleme, izleyicinin (veya dinleyicinin) bakis açisindan aldaticidir. Bununla birlikte, bu sekilde sunulan ticari reklamlar çogu ürünün satisini yönlendiriyor.

Google, sadece gazete ve yayincilik endüstrilerinde gelistirilen ve internete uygulanan ticari reklam modelini almistir. Dogru, verimlilikler saglandi. Internet reklamverenleri daha dar hedeflenmis bir kitleye ulasiyor ve baskalariyla iletisim kurmak için para ödemiyorlar. Yine de, medeniyetler degistikçe, geçmisten miras alinan kurumlarin köklü bir degisimi oldugunu buldum. Bu durumda alicilari bir ürün satisi için ilginç olmayan programlamaya istenmeyen ticari mesajlar ekleyerek yeni yollar bulabilir.

Simdilik, degisiklikler üçüncü uygarlikta olusan kurumlari etkiliyor. Özellikle, ticari gazeteler mali açidan tehdit ediliyor. Gazeteler gelirlerinin% 80'ini reklamciliktan alirken sadece% 20'si ücretli aboneliklerden elde edilir. Craigslist.com ve benzeri diger siteler ücretsiz seri ilanlar verdiginden, Birlesik Devletler'deki bazi büyük sehir gazeteleri, ücretli reklamlarindan gelir kaybi yasiyor ve iflas davasi açti. Aboneliklerle ilgili olarak, bu gazeteler, iletisim özgürlügü saglanan alternatif medyadan da internete rekabet ediyor.

Pew Arastirma Merkezi'nin Gazetecilik Mükemmellik Projesi, 2010 Devlet Haber Medyasinda ABD gazetesi endüstrisinin 2000 yilindan bu yana yillik raporlama ve düzenleme kapasitesinde 1,6 milyar dolari veya kapasitesinin yüzde 30'unu kaybettigini tahmin ediyor. 2009'da reklam gelirleri, çevrimiçi da dahil olmak üzere ABD gazeteleri için yüzde 26 oraninda düstü ve son üç yilda toplami yüzde 43'e getirdi. Elektronik medya da daha az olsa da gelir kaybetti.

Ticari gazeteler kendi çevrim içi sürümlerini olusturarak mücadele etmeye çalisti. Bu daha büyük soru yalvarir: Trafigi nasil para kazanabilirsiniz? Internette trafik üretme kabiliyetinin degerli oldugunu biliyoruz; ama para nerede? Minneapolis'te baskin basim gazetesi Star Tribune'de Startribune.com adli bir on-line baski var. Içerigi halen ücretsiz veriliyor. Gazetenin yeni yayincisi, belki de Startribune.com'un siteyi kullanan ziyaretçileri sarj etmeye baslamasini istiyor.

Ikiz sehirlerdeki diger elektronik gazeteler veya bloglar farkli is modellerine sahiptir. Eski Star Tribune yayincisinin baskanligini yaptigi MinnPost.com, vakiflardan sivil bir kurulus olarak fon talep ediyor. Baskalari, özellikle tek bir kisi tarafindan isletilenler, mal sahibi tarafindan sübvanse edilir. Yine de, çogu insan is karsiliginda para almakla ilgilenmektedir. Her zaman, Google'in çok sayida insan ticareti bulunan siteye reklam vermesine izin verme seçenegi vardir. Yine de, Google reklamlari site sahiplerine iyi ödeme yapmaz. Sahibi mal satmaktan daha iyi olabilir.

Internet trafiginden yararlanmak için yakinda yeni bir ürün satisi modeli gelecek. Bana öyle geliyor ki, bir sonraki mantikli adim, bu sitelerde reklamverenin yalnizca birisi bir reklami gördügünde degil de bir ürünü satin aldiginda ödenmesini saglayan reklamlar olabilecegini düsündürmektedir. Bu, internet sitesinin - belki bir elektronik gazetenin - ürünler için emir ve ödeme yapmasini ve daha sonra bunlari yerine getirmesi için saticiya yönlendirmesini gerektirir. ?nternet sitesinde, yerel magazalarin sattigi agir bir indirimle ürün sunulabilir. Yeni müsterilere sahip olmaktan mutluluk duyan magazalar, daha düsük kar marjlarina ragmen satislari onurlandiriyor. ?nternet sitesi trafigini para kazanacakti.

Alternatif olarak, internet siteleri yerel olarak satilmayan özel ögeleri tanitabilir. Yakin zamanda United Airlines ile uçtum, Havayolu dergisinin yanindaki bir çantanin içine yerlestirilen "Sky Mall" yayinindan ilham aldim. Bu yayina bakarak, masum insanlarla olan sohbetlerini kaydetmek için cebimde tasiyabilecegim "dünyanin en küçük kamerasini" 99,95 $ bedelle satin alabilecegimi kesfettim. 49.99 dolar için el yazisi notlarim basili metne dönüstürmek için "el yazisi tanima yazilimi" satin alabilirim. 159.99 dolar ödedigimde ve bedendeki dokularimin bir örnegini sunsaydim, atalarimin babamin veya annemin yaninda DNA analizi yapilacagini ve sonuçlarla ilgili bir belge alacagimi söyledi. Bildigim kadariyla, kasabada magaza bulunmazsa bana o ürünü satmaz.

Bununla birlikte, nihai adim, haber veya eglence programlamasindan ticari ürünler satin almak için talepleri koparmaktir. Operasyonun her iki tarafi kendi yükünü ödemek zorundadir. Bir kisi eglence programlamasini istiyorsa, tek basina bir ürün olarak ödeme yapmali ve ticari mesajlarin saldiri tarafindan taciz edilmemelidir. Yine, bir kisi ticari bir ürün istiyorsa, en iyi ürün bilgisini sunan bir siteye gitmelidir. ?ki tür iletisim karisimi olmamalidir. Etkili ol. Insanlar zamanlarini bosa harcamak istemiyorlar.

Bilgisayarlar, bireylerin arzularina ve ihtiyaçlarina göre insana bilgi aktarmak için muhtesem bir kabiliyete sahiptir. Magazacilik ürünlerine gelince, gelecek, insanlarin genis bir ürün yelpazesi için satin alma kararlari vermesine yardimci olan Amazon.com gibi sitelerin elinde olabilir. Bir sitenin basarisinin anahtari, insanlari bir seyler satin almak istediklerinde otomatik olarak oraya gideceklerini adapte edebilecek, kullanisli ve tanidik bir hale getirmektir. Wal-Mart gibi sitenin düsük fiyatli ürünler için bir üne sahip olmasi gerekir. Hizmetin güvenilir ve güvenli olmasi gerekir. Gerçeklestirmenin hizli ve kolay olmasi gerekir. Müsteriler, istediklerini bulmak için siteye kolayca gidebilmelidir.

Ürün üreticileri onarim hizmetleri için web sitelerini de kullanabilir. Ürün kilavuzlarini kullanici dostu bir biçimde yayinlayabilirler. Ürünün kendisine gömülü olan mikroçipler, bir seyi nasil düzelteceginize karar veren bilgi toplama sürecine yardimci olabilir. Belki de, bu sekilde toplanan bilgiler bir bilgisayara takilan bir aletle okunabilir, böylece sorunun üreticinin web sitesini ziyaret ederek tespit edilir.

Zayif nokta, tüketicinin sistem hakkindaki bilgisi olacaktir. Standardizasyon kilittir. Bilgiler, kullanicilarin en az ögrenme gereksinimleri ile etkili bir sekilde kullanmalarini saglayan standart bir formatta sunulmalidir. Bir web sitesi birçok farkli üreticiye ve ürüne iliskin onarim bilgilerine sahip olsaydi, insanlar, ürün onarimi gerektiren çok sayida durumda yardim için nereye gideceklerini bilirdi.

serbest piyasa ekonomisindeki degisiklikle

Internetin ruhu, içeriginin özgürce verilmesidir. Bazi Internet sahipleri zenginlesecek, ancak birçogu bunu kendi kendini ifade etme araci olarak yapiyor olacak. Yine de, insanlarin paraya ihtiyaci var ve çogu için zorlasiyor. Iletisim teknolojisindeki degisiklikler, ticari ürünlerin reklaminda ve satiminda geleneksel kaliplari balarken, bu ürünlerin alicilari ve saticilari arasindaki iliskide düzenli bir erozyon olmustur. Zira, hükmetme, ticaret sürecine girmistir. Ticaret iliskileri eglence çagina girdiginde bu iliski bozuldu.

Böyle bir hile, elli yil önce popüler olan "hediye damgasi" kavramiydi. Müsterilere bakkaliye veya diger tüketici ürünlerini satin aldigi zaman ödeme kasasinda S & H veya Gold Bond gibi pullar verildi. Fikir, bu pullari kitaplarda toplayip sayfalar dolduruldugunda ödüller için kitap ticaretini yapacaklariydi. Alisveris, sikilmis ev hanimi için bir tür oyun haline geldi. Tüccarlarin bakis açisiyla oyunun adi, müsteriyi bu pullari sunan bir dükkanda alisveris yapmak ve belki de sadece kitaplari doldurmak için bir seyler satin almakti. Baska bir deyisle, tüketicilere, oyunu gerçekten "kazanmak" istemediklerini, yani hediye pulu kitaplarini doldurup degerli ödüller kazanmalari için ürünler satin almak için bir tesvik verildi. Eglenceliydi ve oyunlardi.

Bugün, baska hile var. Ellerinde zamani olan ev hanimi hala gazete reklamlarinda indirimli ürünler için kuponlar gönderebilir. Periyodik satislar için reklamlari veya magazalari kendileri kontrol edebilirler. Magazalarda veya bahçe satislarinda pazarlik yapmak için alisveris yapmak eglenceli. Mall of America'i ziyaret etmek, alisveris yapmak ya da karnaval gezintilerini yapmak eglenceli.

Günümüzde bu kadar çok çalisan kadinla birlikte, aileleri için alisveris yapan kadinlar bu tür zaman alan bir oyunu oynayamayabilir. Açlik çeken müsteriler için yeni bir oyun var: Toplu satin alanlar için düsük fiyatlar. Örnegin üyelerin yillik ücretleri ödemelerini ve tüketici ürünlerini büyük miktarlarda satmalarini isteyen Sam's Club ve Costco var. Tek bir ziyarette alti aylik kahve satiminda alisveris yapan kisi, birim bazinda bakildiginda hem zamandan hem de paradan tasarruf edebilir. Tabii ki, bu kisi ürünün aslinda ihtiyaç duyuldugundan daha fazla alabilir.

Aletleri veya tüketici elektronigini satin alan çogu insan, ayni anda bir "genisletilmis garanti" satin almak için aktif olarak talep edilir. Tüketici, normal garanti bittikten sonra ürünün onarimini gerektirme riskini telafi etmek için ödeme yapiyor. Bunun ne ihtimali kim bilir? Kesinlikle tüketici degil. Uzatilmis garanti, maliyetinin muhtemel tamir masrafindan daha düsük olacagi bir kumardir. Ancak herhangi bir kumar durumunda oldugu gibi, ev genellikle kazanir. Bu genisletilmis garantiler, perakendeci için karli olup, ürünün maliyetinin kendisine sübvanse edilmesine yardimci olur.

Bu bizi önemli sigortaya yönlendiriyor. Sigorta, baskasinin faturalarini ödeyen bir havuzdur. (sansli alici için ne tesvik edici!) Eger kazalari olmayan güvenli bir soför iseniz, otomatik sigorta poliçeniz, kazalari olan kisilerin onarim faturalarini ödeyecektir. Fikir, sigorta poliçesinin alicisinin, bilinmeyen bir "risk" nedeniyle onarim isteyen kisi olabilmesidir. Herhangi birimizin, ne kadar dikkatli olursaniz olun, sanssiz kosullarda bir kaza geçirme ihtimaliniz var.

Bununla birlikte, tüketicilerin risk seviyesi hakkinda çok az bilgi sahibi olduk. Önerilen bir çözümde, sanki bir sans oyununda oldugu gibi para atiyoruz. Sigorta sirketi primlerin, paranin ödenmesi gerekecegini dogru bir sekilde yansitip yansitmadigi konusunda daha iyi bir fikre sahiptir. Yine, "ev" genellikle kazanir.

Temel olarak sigortayla finanse edilen saglik bakim masraflari, ekonominin büyük ve hizla büyüyen bir parçasidir. Belirli maliyetler o kadar fazladir ki, kendimize ödemek zorunda kalmamiz mümkün degildir. Bir sigorta sirketi ihtiyaç dogar gibi bu faturalari öder. Baska birisi tibbi faturalarimi ödediginde, hizmet siparisinde tutumlu olmasi gerekmez.

Ancak, aslinda, hizmet tüketicileri bu karari vermiyor. Doktorlar var. Doktorlar - egitim sistemi tarafindan tibbî uzmanlar olarak atanan kisiler - da hizmetin saticisidir. Baska bir deyisle, satici satin alma kararlarini alir. Neden olabildigince pahali servis alip satmayalim? Ve olan bitti. Hiç saskinlik bakim masraflari kontrolden çikti. Serbest piyasa sistemi, en azindan ekonominin bu bölgesindeki çöktü.

Dünya tarihi, bir kurum belirli bir süre sürdükten sonra kendisini tersine çevirmenin bir yolunu buluyor. Serbest piyasa ekonomimiz üçüncü tarih çaginda tamamen gelisti. Dördüncü çagdan geçiyoruz ve beste birine giriyoruz. Kapitalizmin temel degisiklikleri, bilindikçe saklanmaktadir.

Bu Amerika'nin sosyalist olacagi anlamina mi geliyor? Zavallilarin devrimi gerçeklestirdigi anlaminda degil. Sigorta tarafindan yönlendirilen, simdi saglik alaninda görevlendirilen serbest piyasa yikimi, bunu getirecektir. Hükümet, insanlari daha önce mevcut sartlar altinda korumak için sigorta sirketlerine ihtiyaç duydugunda, riski kapsayan "sigorta" degil, zenginlikleri bilinen birinden digerine gelir seviyeleri disinda baska bir yere aktarmak için belirli bir finansal düzen olusturmaktadir.

Bunun iyi veya kötü olup olmadigini tartisabilir. Demek istedigim, bir medeniyetten digerine geçerken bir degisim dönemindeyiz. Serbest piyasa iliskileri ve tesviklerin daha da kötülesmesini bekleyin. Ticari reklamciligin yeni formlar almasini bekleyin. Toplumumuzun temel sekillerde degisimini bekleyin.

 

için: worldhistory


TEL?F HAKKI 2010 THISTLEROSE YAYINLARI - TÜM HAKLARI SAKLIDIR
http://www.billmcgaughey.com/buyers.html