geri dön:  world history
   

Uygarlik Dördüncü Biçimde Yüksek Siyasi Ofis Kampanyas

William McGaughey tarafindan 

(Afrikali Fairbanks Medeniyetleri Karsilastirmali Arastirmalari Uluslararasi Toplulugu'ndan önce bir adres, Alaska, Haziran 2004)

 

Uygarlik ögrencileri olarak, bilgiye sahip olani üretiyoruz, o zaman insanlar pratik yollarla kullanabilmelidir. Bulduklari bilgi ilkeleri yasamdaki bazi deneyimleri aydinlatmalidir. Bu yazida, kendi uygarlik teorimimin, son zamanlarda yüksek siyasi büro için kosturmamdaki bir deneyle nasil iliskili oldugunu anlatacagim.

Haziran 2002'de Jamaika'daki ISCSC Konferansina katildiktan sonra iki kez siyasi görevime basladim. 2002'de Minnesota Bagimsizlik Partisi'nde ABD Senatosunda, 2004'te Louisiana'da Demokrat birincil olarak ABD Birlesik Devletleri Baskani için kostum. Tabii ki ben de yarismayi kazanmadim.

Senato için yapilan kampanyada oylarin% 49.5'ini alan parti onayina sahip adaya ve% 19.5 oy alan bir baska adaya karsi% 31 oyla (8.482 oy) ikinci sirada yer aldim.

Baskanlik kampanyasinda, Louisiana birincil oy pususunda listelenen yedi adayin bir alaninda% 2 oyla (3.116 oy) besinci sirada yer aldim. John Kerry, oylarin yaklasik% 70'iyle kazandi. John Edwards, Howard Dean ve Wesley Clark'dan olusan üç kampanyadan da vazgeçildim - önümde de bitti. Ancak sirasiyla Dennis Kucinich ve Lyndon LaRouche'den 750 oyla ve 830 oyla bitirdim.

Uygarlik Bes Edebiyati'nin yazari olarak, bu tecrübeyi kendi uygarlik teorilerine göre inceliyorum. Kendimizi iki uygarlik arasindaki geçiste buluyoruz: Medeniyetler III ve IV. Medeniyet III, gazetelerin haberlerinin bir parçasi olarak siyasi kampanyalar bildirdikleri okur kitlesidir ve seçmenler konulari ciddiye alir. Uygarlik IV eglence kültürüdür. Bu kültürde, gazeteler seçimleri okurlarini eglendirmek için bir baska olay türü olarak görüyorlar.

Bugün siyasi kampanyalar eglence kültürünün bir koludur. Ünlüler ve diger fotojenik veya medyaya duyarli kisiler bu ortamda oldukça basarililar. Deneyimli sarkicilar basarili siyasi liderler olurlar. Bir zamanlar bu konuda eski profesyonel güresçi Minnesota Valisi olan Jesse Ventura ile konustum. Hipotezimi kabul etti. Ventura, bugün siyasi liderlerin iyi eglence becerilerine ihtiyaç duyduklarini söyledi. Ronald Reagan, eski ABD Baskani ve geçen hafta ölen Hollywood film yildizi, son 40 yildir Amerika'nin en basarili siyasi lideridir.

Politik kampanya basittir. Tek yapmaniz gereken seçmenlerle iletisim kurmak ve olumlu bir izlenim birakmaktir. Herkesle sarsacak zaman ve enerjiniz varsa muhtemelen seçim kazanacaktir. Birlesik Devletler Baskani adayi baska bir yaklasim benimsemelidir. Medyaya utanmadan oynamalidir. Bu durumu Atlantik okyanusunu küçük bir tekneyle geçmeyi umut eden bir kisinin durumuyla karsilastirabilirim. Bir küre kullanirsaniz, hedefinizi birkaç yil içinde basarabilirsiniz. Ancak, teknenize bir yelken açarsaniz, geçis daha hizli olacaktir. Medyada yer alan kampanyami, birincil olarak harcamak zorunda oldugum bes hafta içinde kampanyami Louisiana seçmenlerine götürmek için izin vermeliyim.

Açik bir hedef, aday tartismalara dahil edilmektir. Ama çok para almayan siyasi bir kimseydim. Tartisma organizatörleri olaylarinda beni kapsamayacakti; ve dava açmak için bir faydasi yoktu. Çogu kimse, haber medyasinin müsterilerinin ilginç buldugu seyleri bildirmesi konusunda hemfikir olurdu. Seçimi kazanma sansinin düsük oldugu düsünülen bir adayin, kapsanmaya degecegi düsünülmez. Böyle bir aday, büyük adamlarla yapilan tartismalara katilmaya davet edilmeyecektir.

Benim gibi küçük adaylar, yeterince renkli olsaydik, bir "insan-ilgi hikayesi" konusu olmayi isteyebilirler. Bu isi yaptim. Kendisini HBO için çalisan belgesel bir yapimci olarak tanimlayan Alexandra Pelosi adinda serbest çalisan bir belgesel yapimcisinin kampanyami kapsama konusundaki ilgisini dile getirmesiyle umutlarim artti. Daha sonra House Minority Leader Nancy Pelosi'nin kizi oldugunu ögrendim. Fakat bu firsat gerçek olamayacak kadar iyiydi ve umutlarim yakinda kesik kesildi.

Daha sonra, Amerika'nin önde gelen öykü anlatan Garrison Keillor'dan bir tür mektup aldim. Onun sovunda parodi olacak bir sey verirdim, ancak Keillor bunun gibi bir seyi yapmak için fazla mantikliydi.

ileri bir yol

Reagan, Ventura ya da Arnold Schwarzenegger gibi siyasi bir yeni olanin seçmen politikasina aninda katilimi vardir ve zaten bir sovmen olarak ünlüdür. Haber gazetecileri, kampanyasina gerçek anlamda ilgi gösterecek ve saygideger davranacaklar. Aksi takdirde, adaylar, büyük medyanin, sergiledigi korkunç bir sergi haricinde kampanyalarini kapsamasini bekleyemezler. Ünlüler bile çöpe atilmayi bekleyebilir. Her siyasetçi, kamunun kabulünü kazanmadan önce, gözü karanlik atesten geçmesini beklemek zorundadir. Eglence dünyasinin yolu budur - tartisma yoluyla ilgi yaratin, asiri polarize yaratin. Sorunlarini düz bir haber yayini ile almasini bekleyen adaylar her zaman hayal kirikligina ugramis olacaklardir. Genellikle bu tür iletisim ücretli reklamlarla yapilmalidir.

Bununla birlikte, bir kaçamak var. Senato için kampanya yaparken buldum. Kaçak alan, büyük medya ve küçük medya arasindaki ayrimda yatiyor. Büyük medya halki, bir varil üzerinde aday olduklarini anlayan politik kampanyalarin küstah gatekeeperlaridir. Seni ya da meselelerinden hoslanmazlarsa, sana hiçbir seye yer vermezler; ya da yaparlarsa, bir sapsal is olacak.

Pittsburgh Post-Gazette için bir köse yazari internette benimle ilgili bir hikaye yayinladi: "Minneapolis'te bir sürü zaman ve para ile baskanin kovusu baskan için yürüyor." Olumlu tarafinda, Amerika'da fasist bir imparatorluk kurmak isteyen baska bir cumhurbaskani adayi kadar kötü degildim dedi. Ayrica, fotografim kafamdan çikan antenleri ortaya çikarmadi. Benim için, bu kadar iyi geçti.

Küçük medya farklidir. Küçük medya tarafindan, küçük sehirlerdeki ve kasabalardaki gazete editörleri ya da gazeteciler ya da küçük yerel radyo istasyonlarinin yöneticileri demek istiyorum. Bu insanlar benim kampanyam için daha fazla istekli davrandilar. Bir eyalet çapinda veya ulusal ofise aday olarak, onlara topluluga gelmek konusunda yerel bir ilgi odagi sunabilirim. Çaba göstermis oldugum için saygi duyuyorlardi. Bu nedenle, Minnesota'da bir Senato adayi ve Louisiana'da bir baskan adayi olarak kampanyamin özü, seçimlerden önce elimden geldigince çok sayida küçük ölçekli sehir ve kasabadaki gazete ofislerini ziyaret etmekti. Tabandan demokrasinin hâlâ ciddiye alindigi üçüncü uygarligin kalinti kültürüne dokunuyordum.

Sistemi nasil yenebilirim? Parasi olmayan bir meseleye odaklanmis bir adayim olmaliydim. Rakip mesajlarimin dinini kesmek için sorunlarim keskin bir sekilde odaklanmaliydi. Seçmenler açiklama gerektiren her seyi ayarlayacakti. Sonuçta, kampanyami tek bir sayiya sinirladim: isler.

Azinlik adaylarina daha az önem verilmesi, belirli seçmenleri rahatsiz etme korkusu. Gerçek su ki çogunlukla gözardi edilecegiz. Büyük televizyonu kapatin, bu tür aday, küçük medyanin toplanip nasibini alabilecegini özgürce tanitmak istiyor. Gazeteler hikayeleri ile bir fotograf çektiklerinde bu bir arti.

televizyonda kampanya yürütmek

Televizyon mantik veya mantik yoluyla ikna olmaz ancak tekrarlayan görüntülerle marka sadakati kurar. Izleyici stereotiplerde düsünmeye baslar. Kompleks mantik hatlarini takip etmek ya da çatisan kanit setleri arasinda elemek istememektedir. Paranin kendisi büyük bir hikaye. Büyük medyanin siyasi kampanyalardaki paraya odaklandigindan süpheleniyorum çünkü bunun büyük bir kisminin gerçeklesecegini umuyorlar.

Politika, eglence çaginda böyle yapilir. Tek basina televizyon reklamlarini karsilayabilen büyük para, tekliflerini bir zamanlar göreve seçecek olan adaylara bagislar katkida bulunuyor. Bu nedenle, televizyona dayali kampanyanin gereklilikleri asiri paranin etkisini çagiriyor. Dikkatle düsünülmüs konular üzerine zihinlerini olusturan seçmenlerin eski ideali, bir önceki uygarliga miras kalan anakronik bir idealdir. Günümüzde markali kisilikler sayiliyor.

Karl Rove 2000 Bush kampanyas> n> bu gereklilikleri göz önünde tutarak gerçeklefltirdi. Kampanyayi "karakter degil, sorunlar" üzerine yogunlastirdi ve Gore'un alanini istila etmek için saldiriya geçti. Seçmenlerin oy verme kararlarini hangi adayin daha iyi kisilige sahip oldugu algisi temelinde yaptiklarini biliyordu. Tartismalar, birbirleriyle etkilesime giren sahsiyetlerin vitrinidir. Onlar bir tür dans yarismasi.

2000 seçimlerinde George W. Bush, Al Gore'un biraz sert oldugu yerde iyi bir mizah duygusu tasiyan yerden bir adam olarak karsimiza çikti. Politik meselelerin onunla bir ilgisi yoktu. Reagan'in danismani Roger Ailes, bir zamanlar "hosnutlugun" siyasette "sihirli kursun" oldugunu söyledi. ?nsanlar bir kisi gibi sizi severse, temsil ettikleri rahatsiz edici seyleri görmezden gelecekler. "Sevimli" aday, Dennis Kucinich gibi asil bir adaya kiyasla John Edwards gibi biri olurdu. Ne yazik ki, digerlerinden daha çok ikinci kategoriye girdim.

Televizyonda kampanya çogunlukla markalasma ile ilgilidir. Marka tutumu, tutarli bir görüntü sunmak ve onu yeterince tekrarlamakla ilgilidir. Daha fazla izleyici bir televizyon reklamini gördükçe, bir ürün resmi akillarina yapisir. Siyasi adaylar ürünlerdir. Onlarin yüz imaji televizyon ekraninda sikça görülür. Marka müfettisleri adaya açik etiketler eklemeye çalisiyorlar: Baskan Bush "güçlü, istikrarli bir lider" iken John Kerry "Massachusetts'ten vergi ve harcama liberalidir". Öte yandan, Kerry, ayni zamanda, George W. Bush'un askeri kaydi süpheli oldugu sirada arkadaslarini cesaretle yaralayan bir Vietnam uzmani. Tartisma nadiren bundan daha derine iner. Seçmen aday hakkinda bir ya da iki çarpici olayi biliyorsa, etrafinda bir kampanya insa edilebilir.

Ekonomik sorular genellikle karmasiktir. Gerçege ulasmak, çeliskili kanitlarin göz önüne alinmasi gerekebilecek bir tartisma gerektirir. Siyasi kampanyalarin buna zamanlari yok. ?kna etmenin en iyi yolu otorite figürleri kullanmaktir. Ona taninmis kimlik belgelerine sahip olan ve bakimli bir kadina, giderek daha fazla ihtiyaciniz var. Kisinin belirsiz, genellestirilmis terimlerle ilimli bir tutum sergilemekle birlikte mecazi karakterizasyonlari korumamakla birlikte akilci görünmesi gerekiyor. Öte yandan, tanik çok fazla ayrintiya girdiginde veya kizdiginda onu kaybedersiniz.

Her zaman oldugu gibi, insanlar kazananin imajini ister. Huey Long, izleyicilerini etkilemek için gösterisli kravatlar ile pahali kiyafetler giyiyordu. Günümüzün baskanlik modasi, adayin, zengin olmasina ragmen, halkin bir adami olduguna isaret eden rahat bir görünüm.

ticaret tartismalarinin tuzaklari

Iktisat tartisirken, rakibinize bir ya da iki iyi seçilmis etiket atmaniz yeterlidir. Serbest ticaretin kötü sonuçlarini dile getirenlerin "korumaci" olduklari ve - korelasyon satirinda - "korumaci politikalar ise yaramaz" diyor. Neden çalismayacaklarini tartismaya gerek yok; zamanimiz tükendi. Bu ticaret politikalarinin yürümeyecegini söyleyen bir Ivy League kolejinden bir ekonomist, konusunu bilmekte oldugu varsayildi. Serbest ticaret elestirmenleri devam ederse, tabii ki "ülke çapinda bir duvar insa etmek istiyorlar". Bununla birlikte iyi niyetli kisiler, küresel ekonominin gerçegini görmezden gelen "kumlarin basinda duran devekusu" dir. Kuskusuz, bu tür konularda televizyonda tartismak reklam hominem saldirilarina neden olur.

Evimden çok uzak olmayan bir araba yolunun yanina gönderilen bir isareti okuyor: "Burada park etme düsünmeyin." Politikada su ifadeleri içeren bir isaret olmalidir: "Tarifeleri savunmayi düsünme bile." Herkes, tarifelerin korumaci oldugunu ve korumaciligi iyi olmadigini biliyor. Vatandaslarimiz, ne oldugu ve ne kabul edilebilir bir politika olmadigini hemen bildikleri medya tarafindan çok iyi egitilmislerdir. Sonuç olarak, gerçekler bu yönde olmasa bile, belli görüsleri ifade eden saygin kamu görevlisi adaylarini nadiren duyarsiniz. Sanirim bu minnettar rolü bana birakilmistir. Seçilme sansinin bulunmamasi nedeniyle, kâtip oynamayi göze alabilirim. Medya kampanyami yok saytigindan, baska bir adayin veya bir medya yorumcusu tarafindan saldiriya ugramayi gerçekten sevinirim.

Louisiana'daki 9 Mart birincilinin sonuçlari, televizyon markali adayliklarin avantajini gösterdi. John Kerry elbette oldukça basariliydi; ancak adayi tartismalardan ünlüler olan Edwards, Dean ve Clark'in da katildigi diger üçü de resmi olarak yaristan çekildiyse de. Besinci görevimi devletin geçirecegi çok zaman harcadim. Daha az sey yapanlar - Kucinich ve LaRouche - çok entelektüel ya da nerdy gibi karsi karsiya kalmis olabilirler. Her ikisi de sorun odakli adaydilar, biraz fazla ciddiyetseldiler ve LaRouche davasinda sistemi elestirmeye biraz fazla meydan okuyuyorlardi. Bu tip kisilik televizyonda iyi anlasilmamistir.

Medeniyet ögrencisi olarak iddia ettigim bu "bilgi" nin iki ya da iki siyasi kampanyamda fark yaratip degistirmedigine karar verebilirsiniz. Ya yarismayi kazanmadim ama beklenenden daha iyi sonuç aldim. Önemli olan eglence merkezli medyanin benim gibi iyi fikirleri oldugunu düsündügü insanlari görmezden geldigi gerçegine yeniden göndermek degil: Akisa devam et. Elinizden geleni yapin. Çagin sartlarina uyun.

geri dön:  world history

 


TELIF HAKKI 2005 T?STLEROSE YAYINLARI - TÜM HAKLARI SAKLIDIR

http://www.BillMcGaughey.com/campaign.html