BillMcGaughey.com
   

rozdzial czwarty

Republikanska Konwencja Narodowa

do: 2008race4congress.html

 

Wydarzenia pod koniec lata

Czekalem przez dlugi czas na dwa zdarzenia. Jedna z nich byla Igrzyska Olimpijskie w Pekinie w 2008 roku; A druga byla Konfederacja Republikanska z 2008 r., Która odbedzie sie w St. Paul, Minnesota. Moja zona, urodzona i wychowana w Chinach, utrzymywala mieszkanie w Pekinie. Czesto tam bylismy. Bedac junletem politycznym, bylem równiez zainteresowany faktem, ze krajowa konwencja polityczna przybywa do Twin Cities. Ostatni raz tak sie stalo bylo w 1892 r., Kiedy republikanie znów zembranowali prezydenta Benjamina Harrison.

Olimpiady w Pekinie nadeszly pierwsze. Obserwowalem 8 sierpnia uroczysta ceremonia otwarcia w telewizji. Nastepnego dnia z Pekinu nadeszly szokujace wiesci, ze jeden z najwybitniejszych przywódców biznesowych Twin Cities, Todd Bachman, zostal zamordowany przez 47-letniego czlowieka z Hangzhou w Drum Tower, na pólnoc od Zakazanego Miasta. Moja zona i ja odwiedzilismy to miejsce w ostatnich latach. Todd Bachman byl dyrektorem firmy Bachman, rodzinnej firmy, która byla najwiekszym osrodkiem kwiatów i ogrodów w okolicy. Jego zona zostala brutalnie zaatakowana. Ich córka, Elizabeth, byla najlepszym pilkarzem siatkówki. Mezem Elzbiety, Hugh McCutcheon, byl szefem siatkarki mezczyzn, która rywalizowala w Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie.

Na skalistym starcie te gry przyniosly jednak udzial w najwazniejszych wydarzeniach zwiazanych z igrzyskami olimpijskimi, takimi jak rekord osiem zlotych medali wygrywany przez amerykanskiego plywaka Michaela Phelpsa. Gdy gry zakonczyly sie 24 sierpnia, gry byly ogólnie uwazane za sukces. W wydarzeniu wydano ponad 40 miliardów dolarów, a miliard ludzi bralo udzial w pewnym sensie. Powstaly nowe budynki mieszkalne. Zamykajace fabryki zostaly zamkniete. Rozbudowane zostaly podziemne linie w Pekinie. Byla to impreza chinskich wydarzen na swiecie.

Teraz przyszlo z Minnesota "swietnie sie spotkac" - 2008 Minnesota State Fair, odbywajace sie na terenach targowych przy ulicy Snelling w St Paul. To 12-dniowe wydarzenie rozpoczelo sie w czwartek, 21 sierpnia i zakonczylo sie w poniedzialek, 1 wrzesnia, czyli w Dniu Pracy. Targi Panstwowe stanowily doskonala okazje do kandydowania w wyborach w Minnesocie. Wiekszosc partii politycznych, w tym Partia Niepodleglosci, a takze wielu kandydatów, miala wlasne stoiska panstwowe. W 2008 r. Na targach bylo 1.693.533 zwiedzajacych.

Zazwyczaj bylbym zainteresowany. Jednak fakt, ze nie zostal oficjalnie przyjety przez partie, stanowi przeszkode w moim dostepie do stoiska targowego panstwa. Reguly byly regulami. Przy odrobinie skretu Petera Tharaldsona reguly mogly zostac wygiete. Jednak bylem mniej zmotywowany, aby odwiedzic targi, niz moglem byc z dwóch powodów. Po pierwsze, targi przyciagnely tlum w skali calego kraju i bylem na Kongresie w 5. dzielnicy. Drugie i najwazniejsze, ostatni dzien Minnesota State Fair byl równiez pierwszym dniem Republikanskiej Konwencji Narodowej. Regularnie odbywaja sie corocznie targi panstwowe, ale na przyklad krajowe konwencje polityczne pojawiaja sie raz na wieki. Twin Cities mogloby byc "miejscem narodzin" nowej prezydencji.

Male podmioty polityczne, takie jak ja, ciagna sie do wielkich wydarzen, takich jak na przyklad ogólnounijna konwencja partii, poniewaz wyobrazamy sobie, ze przez krótki czas bedzie centrum wszechswiata politycznego. Ludzie z calego swiata beda poruszac sie po calym terenie. Jesli potrzebujemy i chcemy reklamy, to nasza szansa. Podczas czestych przerw w konwencji, dziennikarze i zalogi z aparatu fotograficznego moga poszukiwac opowiesci o "ludzkich zainteresowaniach". Byc moze nasz wlasny spektakl reklamowy bedzie ich apelowal. Kiedys w telewizji narodowej stalismy sie slawni, zdolni przyciagnac jeszcze wieksza popularnosc. Wiec musialem isc na to wydarzenie.

W praktyce natknalem sie na ten sam problem, z którym spotykam sie, gdy bylam kandydatem na prezydenta, uczestniczac w Mardi Gras w Nowym Orleanie w 2004 r .: Ludzie gromadza sie, aby nie patrzec na mnie, tylko na inne zajecia. Bylem swiadomy, ze próbuje wstawic siebie i moja kampanie do koronacji politycznej innej osoby. Ale tak bylo wiele innych. Od ponad roku anty-republikanskie typy przygotowywaly kontrargumenty róznego rodzaju. Bylyby demonstracje demonstracyjne i demonstracyjne. Moga wystapic takze gwaltowne próby zaklócenia konwencji. Wiekszosc takich dzialan odbywalaby sie w poblizu miejsca konwencji w St. Paul, Centrum Xcel na alei Kellogg wzdluz rzeki Mississippi.

Dokonano ogromnych przygotowan do konwencji republikanskiej. Anarchistyczna organizacja o nazwie Republikanskiego Przywitajacego Komitetu przygotowuje sie do zaangazowania sie w swój wlasny rodzaj bojowego protestu. Mniejsze grupy bojowników, w przeciwienstwie do republikanów, a zwlaszcza Prezydenta Busha, organizowaly marsz do centrum Xcel, które obejmowalyby tysiace ludzi. Poza konwencja sama tam dzialalaby.

Wiedzialem, ze bede zagubiony w tym tlumie. Jesli chcialem rozglosu, musialem znalezc swój wlasny kat. Zdecydowalem, ze bede zakladal moje wlasne terytorium w Minneapolis. Czytalem, ze wielu delegatów mialoby tam pokoje hotelowe. Artykul w Downtowner powiedzial, ze niektóre wazne republikanskich delegatów zatrzyma sie w hotelu Hyatt na ulicy Nicollet w poblizu 14. ulicy. Moja przeczuciem bylo to, ze to bylo miejsce.

warkot z klopotami z policja

W przededniu konwencji we wtorek 26 sierpnia raporty krazyly wokól forum e-demokracji, ze policja aresztowala trzech osób w pólnocno-wschodniej czesci Minneapolis. Zostali oskarzeni o wlamanie do kolei.

Okazalo sie, ze ci ludzie byli dziennikarzami w miescie, aby objac dzialalnosc zwiazana z Republikanska Konwencja Narodowa. Jeden byl z Polski. Czlowiek, który zaprosil ich do pozostania w jego domu twierdzi, ze dziennikarze zostali zatrzymani, gdy zeszli z autobusu numer 17. Policja skonfiskowala sprzet wideo, aparaty fotograficzne, telefony komórkowe, notebooki i inne materialy w plecaku. Wrócili pózniej. Bylo to jednak próba policji zastraszania i byc moze zaklócenia dziennikarzy, którzy zastrzelili wideo o interwencjach policji z grupami protestujacymi lub zglaszali inne wydarzenia zwiazane z konwencja.

Choc wczesniej byl to zwolennik policji w Minneapolis na forum, widzialam teraz zagrozenie dla wolnosci obywatelskich. Wyslalem wiadomosc na forum e-demokracji 27 sierpnia: "To jest najwazniejsze wydarzenie tygodnia ... Choc zaden z obserwatorów na pewno nie moze wiedziec na pewno, wydaje sie, ze przekraczanie pociagu to tylko historia okladki. A jesli wladze beda popelnialy nielegalne a potem klamia, obywatele naszej spolecznosci musza sie martwic ...

"Podobno dziennikarze podejmuja prawne dzialania w celu odzyskania sprzetu. Jak dlugo to potrwa? Czy to nastapi zanim konwencja sie skonczy? Bruce Shoemaker sugeruje skontaktowanie sie z burmistrzem i rada miejska w tej sprawie. Mam inna sugestie. Biorac pod uwage fakt, ze w zeszlym tygodniu forum na temat e-demokracji moglo przyciagnac 200 osób na piknik w Hawthorne, a co z protestem w hali widowiskowej w Minneapolis, aby zazadac niezwlocznego wypozyczenia sprzetu? Jesli zdarzy sie takie zdarzenie, przyniose klakson.

Teraz jednak raporty opowiadaly o innych dzialaniach prewencyjnych policji. 30 sierpnia mialo miejsce doniesienie, ze policjanci z St Paul i zastepcy szeryfa w Ramsey, zebranymi w pistoletach, wkroczyli do Stanów Zjednoczonych w St Paul, gdzie dokonano przebudowy teatru na Smith Street, gdzie zgromadzili sie czlonkowie "Republican Welcoming Committee". Kilkanascie osób zostalo wpuszczonych do kajdanek i zostalo sfotografowanych zanim zostanie uwolnionych.

Potem pojawily sie doniesienia o nalotych na trzy domy w poludniowym Minneapolis. Szeryf w hrabstwie Ramsey twierdzil, ze anarchisci, którzy tam przebywali, planowali "zablokowac i wylaczyc autobusy delegowane, naruszajac bezpieczenstwo miejsca i szkodzac policjantom". Powiedzial, ze "poslowie zajeli sie róznymi rzeczami, które uwazaja za narzedzia nieposluszenstwa obywatelskiego: maska ??gazowa, nozyce do srub, osie, pantofle, domowe" kaletropy "do wylaczania autobusów, nawet wiadra moczu." Mocz prawdopodobnie przypuszczal Na policje, pózniej twierdzono, ze domy mialy niewlasciwe wyposazenie lazienek.

Cos bylo piwem. Konwencja, która rozpocznie sie 1 wrzesnia, juz zmieniala charakter naszych dwóch miast.

piatek

Widzialem moja zone na lotnisku w ranek piatek, 29 sierpnia. Moja chinska zona, która nienawidzi polityki z powodu doswiadczen w rewolucji kulturalnej, odwiedza swoja siostre w Tennessee przez tydzien. Potem udalem sie do centrum kongresowego w Minneapolis. W tym dniu otwarto wystawe "CivicFest". To minalby ostatni dzien konwencji. Bilety kosztowaly 15 dolarów. Jednak reklama w gazecie powiedziala, ze ??pierwszych 5000 zwiedzajacych zostanie uwolnionych. Bylem jednym z nich.

Wystawa CivicFest miala wiele artefaktów demokracji amerykanskiej. Wkrótce pojawily sie przyciski kampanii przed uplywem czasu Lincolna, "historyczne dokumenty" dotyczace Kongresu Kontynentalnego i artykulów konfederacji, prezbiterium, pierwszej sukni damskiej, modelu bialego domu, repliki Urzedu Owalnego, a nawet Pasazera w Air Force One.

W ciagu kilku minut w tym miejscu dowiedzialem sie z informatora o autobusie turystycznym C-SPAN zaparkowanym w CivicFest, ze John McCain wzial gubernatora Alaski Sarah Palin za swojego wiceprzewodniczacego. Nigdy o niej nie slyszalem. Cóz, to juz koniec dla Mitt Romneya, pomyslalem. Gubernator stanu Minnesota, Tim Pawlenty, równiez zostal zostawiony.

Spedzilem dwie godziny w CivicFest. Przed opuszczeniem wystawy uczestniczylem w lekturze Marilyn Carlson, prezesa Carlson Companies, jej nowej ksiazce o duchu przedsiebiorczosci, w tym lekcji z zycia. To byl prawdopodobnie najblizej rodziny królewskiej Twin Cities, jaka kiedykolwiek przyjde. Po przeczytaniu, uczestnicy mogli kupic kopie ksiazki, która Carlson autografowal. Pomyslalem o zakupie egzemplarza, ale, bedac w taniej pamieci, zdecydowal sie na nie. Carlson byla tak bogata, ze ??powinna odlozyc ksiazki. Wlasnie to zrobilem z wieloma wlasnymi publikacjami. Ale moze dlatego Carlson i jej rodzina byli miliarderami, a ja walczac o finanse.

Wielka wiadomosc o tym dniu, 29 sierpnia, byla oczywiscie wyborem Palina. Kilka szczególów opowiadalo o jej zyciu. Moim bezposrednim wrazeniem bylo to, ze McCain zabral ja, by spróbowac z wyborcami, którzy byli rozczarowani tym, ze Hillary Clinton nie byla kandydatem Demokratycznej Partii Demokratycznej. Najwyrazniej gubernator Palin próbowal tez, aby jej byly szwagier zwolniony byl jako policjant panstwowy po niechlujnym rozwodzie siostry Palina.

Opublikowalem na forum e-demokracji okolo 2:45: "Musze wierzyc, ze to nie byl dobry wybór dla McCaina. Wyglada na to, ze jest to tanio strzal w gre polityki plciowej, aby spróbowac oderwac wyborców Hillary Clinton. ... Sarah Palin jest nieznana politycznie. Przez mniej niz dwa lata byla gubernatorem Alaski. Poniewaz popiera wiercenie w rejonie rezerwatu przyrody na Alasce, jej wybór moze wzmocnic zaangazowanie McCaina w te czesc programu energetycznego ... Palin obecnie koncentruje sie na mini-skandalu z udzialem biura gubernatora, aby spróbowac zdobyc stan policji Który byl zaangazowany w sporna sprawe rozwodowa. Ten podobny do Jerry Springer aspekt jej osobistosci publicznej prawie nie pasuje do biletu krajowego ... To mi sie nie podoba.

Po obejrzeniu raportów pózniej tego dnia zmienilam serce. Moze John McCain byl na cos. Mój wyslanie o godzinie 10: 03 przeczytalo: "Gdy dostepne sa wiecej informacji, obraz jest bardziej skomplikowany. Moja pierwsza reakcja polegala na tym, ze Palin byl niedoswiadczonym politykiem, który podjal decyzje o odwolywaniu sie od apelu Hillary Clinton wsród kobiet ... Jednak fakt, ze Palin walczyl z uszkodzonymi wplywami w polityce panstwowej, nawet tych zwiazanych z wlasna partia, wzmacnia apel McCaina jako kogos, kto chce Oczyscic Waszyngton. Takze Palin, pro-life, pro-guns postawa pomaga McCainowi z republikanskiej bazy. ... Slabosc, oczywiscie, polega na tym, ze brak doswiadczenia Palina w polityce narodowej jest niebezpieczna jakoscia w kogos "bicie serca z dala od Prezydencji". Jednak jej slabosc nie moze byc gorsza, niz wtedy, gdy Truman przejal Roosevelt.

John McCain - byl kluczem do tej konwencji. Nie popieralem go, poniewaz myslalem, ze administracja republikanskiej administracji Busha zrobila okropna robote i nadszedl czas na gruntowne sprzatanie domu. Polityki McCainsa byly zbyt bliskie politykom Busha. Ale ja przyjalem niechetny szacunek dla Johna McCaina jako polityka. Demokratyczna konwencja narodowa w Denver byla idealna do obrazu, ograniczona przez adres Baracka Obamy do dziesiatków tysiecy wiwatujacych zwolenników na stadionie Mile-High. Jak Republikanie mogliby to osiagnac? Nie mogli, wiec McCain zmienil gre.

Pierwszego dnia konwencji huragan uderzyl w Luizjana i inne panstwa na wybrzeze Zatoki Meksykanskiej. Poczatkowo wydawalo sie, ze huragan Katrina powtarza sie. McCain i Republikanie nastepnie postanowili zahamowac konwencje. Jej dzialalnosc wzrosla do dnia otwarcia. Po przybyciu do miasta McCain zostal sfotografowany, pakujac opakowania ulgowe dla ofiar huraganu w centrum kongresowym w Minneapolis. To byl wlasciwy dotyk.

Wtedy byla Sarah Palin. Obserwowalem jej przemówienie na spotkaniu delegatów w srode. lal! Skad wziela sie ta kobieta? Nigdy nie widzialem nikogo podobnego w polityce krajowej. Byla to, co mozna nazwac "prawdziwa kobieta amerykanska" - reprezentantem niedawno reprezentowanej grupy w naszej polityce. Ona byla typem kobiety, która zorganizowala imprezy Tupperware lub jezdzila samochodem do szkoly, biala kobiete z wielka rodzina, ktos o dziwacznych pogladach, ale bezlitosnie energicznym i pozytywnym. "Hokejowa mama" - tak opisywala sie Palin. Kochalem jej dowcip o róznicach miedzy hokejowa mama a pit bullem "lip stick".

Zdalem sobie sprawe, ze guru partii republikanskiej prawdopodobnie orkiestrowal cala sprawe, ale musialem podziwiac ten spektakl. To nie przypadek, ze Republikanie zwyciezyli w ostatnich kilku kampaniach prezydenckich. Jako osoba Niepodleglosci i kandydata, moglem spojrzec na scene polityczna z pewnym oderwaniem. Moja impreza nie wygra. Ale móglbym wziac udzial, a w sezonie politycznym 2008 mialem miejsce na ringu.

Powrót do biznesu. Musialem widziec. Musialem uzyc Republikanskiej Konwencji Narodowej jako okazji, aby przekazac mi wiadomosc jako kandydat na Kongres. Majac to na uwadze, zrobilem wiecej znaków z duzymi literami. Glówny przeczytal: "Bill McGaughey na Kongresie USA - Niepodleglosci - Czy mozemy rozmawiac o Jobs?" To byla moja kampania w skorupie orzechów.

Ale poniewaz ludzie zastanawialiby sie, dlaczego stalem tam z pikietnymi znakami, musialem stworzyc inna tablice. Odczytuje: "Trudno powiedziec niektórym kandydatom z innych firm, aby uzyskac dobre rozmowy - ale - wiadomosc wysiadla". Ostatnia czesc "wiadomosc wysiadla", miala na celu przeciwdzialanie smutnemu przeslaniu pierwszego czesc. Nie chce, aby ludzie interpretowali moje oswiadczenie jako przyjecie, ze bylem przegranym.

Oczywiscie obawiano sie, ze moja osobista paczka moze mnie aresztowac. Z tego powodu zadzwonilem do biura prokuratora, aby zasiegnac opinii prawnej. Adwokat w telefonie nie chcial sie zobowiazac; Poprowadzil mnie do pewnych fragmentów praworzadnosci miasta. Kiedy zadzwonilem do "311", operator byl bardziej zobowiazujacy. Powiedzial, ze zbadal prawa dotyczace demonstracji publicznych. Nie, nie potrzebowalem pozwolenia na demonstracje, dopóki nie uczestniczylo wiecej niz 25 osób. Powinienem jednak uwazac, aby nie blokowac ruchu na chodnikach. Poza tym, móglbym isc do przodu i zrobic moja indywidualna demonstracje. To bylo legalne w Minneapolis.

sobota

Chociaz sama konwencja nie rozpocznie sie dopiero w poniedzialek, 1 wrzesnia, delegaci i prasa przybywaja w weekend. To moze byc najlepszy moment, aby nawiazac z nimi kontakt i zostac zauwazonym. Mój czas spedzony w CivicFest w piatek byl dla przyjemnosci. W sobote, 30 sierpnia, wrócilbym do tego samego miejsca ze znakiem i bullhornem i zaangazowalem setki ludzi, którzy odwiedzili wystawe. Wyobrazalem sobie nawet, ze zaczne mowe i przyciagnac tlumy.

Zajelo mi to w poludnie w sobote, aby zorganizowac sie. Ze wszystkimi przekladniami, sztalunkami, które wystawialy znaki, bullhorn i torebke na literature - pomyslalem, ze wynagradzam i zaplace 8,00 USD za parkowanie w poblizu, zamiast chodzic z placu Stevens na autostradzie, gdzie zazwyczaj parkuje Podczas udzialu w imprezach kongresowych. Wiec zaparkowalem w kosciele i poszedlem do centrum konwencji, zeby zalozyc sklep na chodniku po zachodniej stronie budynku, niedaleko wejscia do wystawy CivicFest. Byly dwa problemy. Po pierwsze, wiatr wial mój znak z sztalugi. Po drugie, nie bylo tlumów. Tylko od czasu do czasu ktos chodzil.

Myslalem, ze wiecej ludzi chodzilo po placu po drugiej stronie ulicy. Dlatego przenioslem moja demonstracje na lawke po drugiej stronie ulicy. Aby zwalczac wiatr, zdjalem pas i uzylem go do paska na biegun. Wyniki byly lepsze. Dwóch dziennikarzy z Chin. Powiedzialem im, ze moja zona byla Chinczykiem, a rok wczesniej bylismy w Pekinie. Pózniej rozmawialem z czlonkiem delegacji Republikanskiej Republiki Vermont. Opowiadal mi troche o sobie io tym, jak zaangazowal sie w polityke. Jego rada bylo rozwijanie osobistych kontaktów. Wpadlem tez do pary dziennikarzy z Europy, którzy powiedzieli, ze beda mnie przesluchiwac nastepnego dnia, jesli wróce do tego miejsca. Zaczynalem trakcyjnie - mimo to nie ma zadnych przemówien.

Potem wyszla mloda strazniczka z centrum kongresowego i przekroczyla ulice. Powiedzial mi, ze nie moglem sie tam wykazac. Powiedzialem mu, ze sprawdzilem sie z urzednikami miejskimi i powiedziano, ze jest to legalne. Tak, ale byly specjalne zasady dotyczace centrum kongresowego. Zasugerowal, zebym podszedl do hotelu Hyatt na Alei Nicollet, jesli chcialbym zademonstrowac. Chociaz bylem pewien, ze on blefuje, nie chcialem sie sprzeciwiac. Hyatt byl jednym z miejsc, w których bralem pod uwage.

W tym czasie bylem zniechecony. Podszedlem do Hyatt. Równiez tam byly cicho. Nic sie nie dzialo. Myslalem, ze slyszalem, ze mezczyzna, który nosil torby do hotelu, powiedzial, ze jest z New York Times. To moze byc dobre miejsce dla mnie stac. Ale nie teraz. Zatrzymalem sie przez dziesiec minut, a wiec sledzac najlepsze lokalizacje, jesli wróce w przyszlosci. Potem zadzwonilem do niego dzien i poszedlem do domu, niosac mój sprzet z powrotem na parking.

niedziela

Niedziela, 31, miala byc moim wielkim dniem. Do tej pory wiekszosc delegatów z Konwentu przybylaby. Wielu moglo zostac w Hyatt, zgadlem. Byl tez Millennium Hotel po drugiej stronie ulicy. Znak powiedzial, ze delegacja stanu Illinois pozostanie w tym. Lokalizacja ta wydawala sie byc skrzyzowaniem. W dól ulicy Nicollet byla publiczna rozrywka w parku Peavey. Naprzeciwko innego parku znajdowalo sie centrum kongresowe w Minneapolis z jego wystawa CivicFest.

Do tego czasu kupilem kolorowe liny bungee, które trzymaly znaki na miejscu. Jedno to stylizowany obraz mlodej blondynki z okularami slonecznymi. Napisal: "Przywróc sobie marzenie amerykanskie". Pod koniec póznego poranka zamocowalam moje znaki na slupie ulicznej, skierowanej w obie strony. Potem czekalem na zaangazowanie oczekiwanych tlumów.

Znowu bylo cicho. Wydaje sie, ze wielu ludzi idzie po chodniku po drugiej stronie ulicy. Po okolo godzinie przenioslem wiec moje znaki do tej lokalizacji. Po drugiej stronie ulicy, po zachodniej stronie alei Nicollet, tuz na pólnoc od wejscia Hyatt, znajdowal sie wysoki metalowy stojak lub kiosk, aby zidentyfikowac Nicollet Mall. Przylozylem do niej dwa moje znaki, skierowane w dowolnym kierunku. Biegun latarni chronil znak o amerykanskim snie. Miejmy nadzieje, ze wiecej osób bedzie chodzic przez to zlokalizowane i zaangazowac mnie w rozmowie.

Oni nie. Wielu ludzi chcialo mnie uniknac. Urzednik ds. Bezpieczenstwa przybyl do hotelu i powiedzial grzecznie, ze to tylko kwestia czasu, zanim zostalem poproszony o odejscie. Wiedzialem, ze to blef. Nie mialem innego wyboru, ale zeby zostac. Wiec po prostu stalem w tym miejscu przez wiele godzin, wygladajac raczej glupio.

Parada wyszla Nicollet Mall mijajac moja lokalizacje. Niektóre z plywaków byly dosc kolorowe - na przyklad kobieta oplatajaca pocisk. Leslie Davis miala ekran. Moze to byc kontyngent protestacyjny w Minneapolis. Chcialbym wczesniej o tym wiedziec; ale ja nie. Bylem poza petla. Urzednicy policji kieruja sie usmiechem, kiedy zobaczyli mój znak, jak trudno bylo kandydatom osób trzecich uzyskac dobre rozmowy. W mojej pierwotnej lokalizacji po drugiej stronie ulicy ludzie, którzy protestowali przeciwko rzadowi chinskiego rzadu o Falun Gong, zdawali sie miec wiekszy sukces w rozmowach z ludzmi. Wzialem troche swojej literatury.

Pózniej w ciagu dnia przybyla moja moja okazja. Delegacja Idaho, gotowa na poklad autobusu czarterowego do sw. Pawla, bedzie ladowac w rogu obok mnie. Przez dwadziescia minut, moze byc szansa porozmawiac z kims.

Idaho Republikanie mieli specjalne miejsce w sercach w Minneapolis, poniewaz senator z republikanskiego stanu z Idaho, Larry Craig, zostal aresztowany przed rokiem w pokoju dla mezczyzn w miedzynarodowym porcie lotniczym St. Paul-Minneapolis, który mial domagac sie nawiazania seksu gejowskiego. Klepnal stope pod przegrode do nastepnego stoiska, w którym siedzial operator tajnego policjanta. Pierwotnie Craig przyznal sie do zarzutu; Wtedy chcial wycofac zarzut. Nalegal, ze nie jest gejem. Trwala sprawa prawna. Kariera polityczna Craiga zostala zrujnowana. Byl to jeden z dwóch duzych "kataklizmów" wydarzen w Minneapolis w 2007 r. - zalamanie mostu I-35W bylo drugie i z pewnoscia wazniejsze. Ale oczywiscie problemy osobiste Senatora Craig'a mialy niewiele wspólnego z delegacja Idaho.

Wygladali jak mili ludzie. Wiekszosc byla para w srednim wieku, niektóre w zachodnim stroju, aby cieszyc sie konwencja i zobaczyc cos z naszego miasta. Rozmawialem z starszym mezczyzna, który zdawal sie miec pewna wladze w grupie. Spotykajac mój znak "Czy mozemy rozmawiac o pracy?", Wzial mnie na oferte. - A co z miejscami pracy? Powiedzialem, ze mysle, ze utrata pracy byla powaznym problemem dla Amerykanów, zwlaszcza tych zleconych do obcych krajów. Czlowiek zapytal mnie, czy popieram wolny handel. Powiedzialem, ze nie. - To zle - zauwazyl, odwracajac sie, kiedy przygotowywal sie na autobus. To byla najbardziej znaczaca wymiana pogladów politycznych, jaka mialem przez caly okres konwencji. Wyszedlem z Nicollet Mall okolo godziny 6:00.

poniedzialek

Nie chcialem marnowac innego dnia w Hyatt. W najblizszy dzien, poniedzialek, dzien roboczy, w dzien otwarcia Republikanskiej Konwencji Narodowej odbylaby sie demonstracja protestacyjna w St Paul. Wlasnie tam dzialalam, w stopniu, w jakim wiedzialem, gdzie go znalezc. Wiec wczesnym popoludniem nastepnego dnia pojechalem do sw. Pawla i znalazlem parking na ulicy niedaleko katedry. Potem zszedlem z wzgórza do bulwaru arcybiskupa Irlandii.

Co za scena! "zle" faceci i gals, ubrani w czarne bandany na ich twarzach, byli masowani do dzialania. Jak rój gniewnych pszczól poruszaly sie w ten czy inny sposób pod ostroznymi oczami policji. Z aparatem cyfrowym zrobilem zdjecia. Mialem wrazenie, ze ci ludzie to mlodzi puni czy punkowe laski, powoduja klopoty. M? Oda kobieta z bandana celowo knocked nad znakiem autostrady. Pomoglem policjantowi oddac znak na swoim miejscu.

Mlody czlowiek wspial sie na nasyp do autostrady miedzystanowej nr 94, jakby zamierzal zablokowac ruch, gdy samochody wedrowaly. Najwyrazniej ten projekt nie byl wart, bo wkrótce wrócil do towarzyszy. Moim zdaniem bylo to, ze policja bierze wszystko w krok, nie przesadnie reaguje.

Tlumy zbieraly sie na trawniku Kapitolu Panstwa, przygotowujac sie do marszu do Xcel Center. Chcialam byc czescia tego marszu, stojacego przed tablica, która identyfikowala mnie jako kandydata na Kongres; Z tylu, przypiety do mojej szyi, obraz blondynki w okularach przeciwslonecznych. Zblizajac sie do trawnika stanu Capitol, kupilem bilet do rajdu Nader w czwartek po obnizonej cenie 5,00 USD. Niektórzy ludzie nalezacy do zwiazków zawodowych rozpoznal mnie od czasów, kiedy zorganizowalismy przeciwko NAFTA. Rozmawialismy przez dziesiec minut. Potem zaczal sie marsz. Powoli stworzylismy duza kolumne marszów, która minela budynek Centennial Building, budynek biurowy stanowego (gdzie pracowalem w 1965 r.), Po naszej lewej stronie i zmierzajac w dól wzgórza do dzielnicy biznesowej sw. Pawla.

Wychodzac na line, marsz poszedl Cedar Avenue, skrecil w prawo, po czym znowu poszedl na druga ulice, równolegle do Cedar. Nasz cel byl obszarem o bloku od Centrum Xcel, które policja odlozyla dla protestujacych. Ogrodzenia ogniowe oddzielaly tlum demonstrantów od delegatów konwencji. Temperatura w latach dziewiecdziesiatych.

Poczulem skutki ciepla. Mialem kilka krótkich rozmów z innymi protestantami, ale w inny sposób trzymalem sie siebie. zadne media nie podjaly mojej kandydatury. Byli kostiumowcy, którzy robili teatry uliczne, ubrani jak prezydent Bush lub inny niesmaczny charakter, a takze osoby z bullhornami prowadzacymi tlum w intonach. Generalnie byl pokojowy, ale równiez nieskuteczny z punktu widzenia komunikacji z republikanskimi delegatami lub w jakikolwiek sposób wplywajacy na ich opinie.

Punktem kulminacyjnym marszu byla krótka chwila, kiedy stalismy za ogrodzeniem ogniowym lancucha przed wejsciem do centrum Excela, gdzie konwent rozpoczal swój pierwszy dzien. Pózniej przeczytalem, ze lider marszu wsunal kawalek papieru przez plot skierowany do delegatów. To byl zakres naszej "komunikacji". Ruchoma linia wrócila w lewo, za ogrodzeniem, a nastepnie rozproszyla sie na siódma ulice w poblizu kosciola pod wezwaniem Wniebowstapienia.

Zobaczylem zmeczonych marszów siedzacych na trawie na terenie kosciola za lina linowa. Chociaz znak zabronil przewinienia, dolaczylam do nich. Kiedy rozluznilem sie na trawie, mój przyjaciel z grupy spiewajacej, Tim Frantzich, rozpoznal mnie. Wymienilismy pozdrowienia. Wtedy inny zapytal mnie, czy chce wypelnic krótki kwestionariusz. Grupa zwiazana z Uniwersytetem w Minnesocie badala osoby, które uczestniczyly w marszu protestacyjnym w celu okreslenia ich tla i motywacji.

Co za cholera! Nie bylem typowym protestorem, ale kandydatem na Kongres, próbujacego wykorzystac wydarzenie, aby zyskac uznanie. A oto ktos próbujacy wykorzystac mnie. Byl to znak czasu. Nie bylo juz niewinnosci; Kazdy mial wlasny kat. Wypelnilem formularz ankiety w schowku.

Kiedy podszedlem do wzgórza w strone mojego samochodu, przejechalem przez ulice John Ireland. Kilkanascie policjantów z zamieszek blokowalo bulwar po lewej; A na prawo, w kierunku Kapitolu Panstwa, byla ta sama grupa niespokojnych mlodych mezczyzn i kobiet noszacych bandany. Musialem zrobic kilka zdjec. Jakas konfrontacja wydawala sie byc w utworach, ale spieszylem sie z powrotem do mojego samochodu. Weszlam po schodach prowadzacych do katedry, a potem poszedlem do mojego zaparkowanego samochodu.

W oknie bylo bilet. Nie zauwazylem, ze byl to ograniczony parking. Grzywna wynosilaby 50 USD. Nie tylko to, oficer sprzedazy biletów powolywal mnie takze na tylna tablice rejestracyjna, która byla zaslonieta przejrzysta plastikowa oslona. To mnie kosztowalo 110 dolarów. Moze policjant sw. Pawla postanowil rzucic ksiazke na mnie, bo widzial jedno z moich znaków na tylnym siedzeniu? Przeprowadzilem pewne badania prawne w internecie i postanowilem walczyc z grzywna. Kilka tygodni pózniej funkcjonariusz ds. Przesluchan w urzedzie sadowym przy Alei Bialego Niedzwiedzia w St. Paul ograniczyl oplate za nielegalne grzywny do 25 dolarów i odrzucil wieksza grzywne na moje slowo, ze usune plastikowa powloke. Szczesliwy wynik.

Poniedzialek byl, jak to sie stalo, dzien aktywnej potyczki pomiedzy demonstrantami protestujacymi a policja. Glówna akcja byla po wschodniej stronie sródmiescia w poblizu ulicy Jackson póznym popoludniem. Policja z St. Paul, wspierana przez inne organy scigania, byla skierowana do dziennikarzy. Zatrzymali ludzi, którzy mieli dowody prasowe i konfiskaty sprzetu, a takze ujmowali inne grupy protestantów. Wielu zostalo uwiezionych.

W najbardziej uroczystej sprawie policja aresztowala Amy Goodman, gospodarza programu informacyjnego "Demokracja Now", który nadawal sie do telewizji kablowej. Czasami ogladalem ten program zamiast o 10 lokalnej wiadomosci. Goodman najwyrazniej nie byl terrorysta lub brutalnym protestorem. Z mojego punktu widzenia bylo tak, jakby policja aresztowala Tom Brokaw czy Anderson Cooper podczas rozmowy telewizyjnej. Najwyrazniej policja przekroczyla linie.

wtorek

Przypomnialem sobie nastepnego dnia, ze ??mam zamiar promowac moja kandydature na Kongres, nie protestowac w konwencji ani doswiadczac gwaltownych interakcji z policja. Wiec to bylo z powrotem do Minneapolis. W szczególnosci, aby odbyc sie calodniowe rajdy zwolenników Rona Paula w Centrum docelowym. Ron Paul prowadzil jedna z najbardziej smialych kampanii w tym roku, ale nie byl respektowany przez republikanski establishment. Czesto widzialam jego znaki umieszczone na trawie wzdluz autostrad.

Podobnie jak Obama, Ron Paul zarobil w internecie duzo pieniedzy. Zdobyl imponujacy udzial w pierwotnym glosowaniu republikanskim, nigdy nie wystarczylo, aby wygrac, ale od czasu do czasu umieszczajac go w dwóch cyfrach. Wszystko to zostalo zrobione przez kampanie, która prowadzila przeciwko ziarnu "glównego nurtu" wartosci Republikanskich. Pawel byl przeciwny wojnie w Iraku i bezpieczenstwu panstwa. Byl przeciw Stanom Zjednoczonym, stajac sie imperium wojskowym. Podobnie jak inni konserwatysci krytykowal równiez I.R.S. I System Rezerwy Federalnej. Ron Paul byl za staroswiecka wolnoscia.

Wiec teraz Ron Paul i jego kibice przeprowadzili kontrnakte w Minneapolis zwana "Rajdem dla Republiki". Wtorek wiecu mial byc trzecim i najwiekszym wydarzeniem w trzydniowej serii. Zaczelo sie o godzinie 12:30. Zaparkowalem samochód w odleglosci okolo pól mili od centrum docelowego, za siedziba Metro Transit, mojego starego pracodawcy, a potem chodzilem na impreze.

W poblizu glównego wejscia do Centrum docelowego byla scena zywa. Zatrzymalem kampanie w jednej z kolumn. (Pózniej dowiedzialem sie, ze bloger zamiescil zdjecie na swoim blogu.) Byli zwolennicy Rona Paula, który powiedzial mi o projekcie zachecajacym konserwatystów do przeniesienia sie do stanu New Hampshire, aby nadac temu panstwu pozadana cere. Byli ludzie rozprowadzajacy ulotki lub znaki na przejezdzajace samochody. Ktos dal mi bezplatny bilet do udzialu w wydarzeniu. Zauwazylem libertarianski kandydat na prezydenta, Bob Barr, rozmawiajac z reporterami. Setki ludzi krecily sie wokól Centrum docelowego po tej stronie budynku.

Mezczyzna powiedzial mi, ze ochrona centrum docelowego ma na celu konfiskate znaków, które pozostaly bez nadzoru po rozpoczeciu imprezy. Znalazl kawiarnie po drugiej stronie ulicy, która pozwolilaby ludziom trzymac sie tam swoich znaków. Postanowilem zamiast tego zabrac mnie z powrotem do samochodu. Potem wrócilem do Centrum docelowego, planujac spedzic reszte dnia w charakterze widza.

W broszurze informacyjnej powiedzial, ze republikanski kandydat na Kongres w piatej dzielnicy Barbary Davis White wysle ??zaproszenie o 12:50. Nigdy nie spotkalem tego przeciwnika, ale widzialem jej zdjecie. Moja wlasna kampania wydawala sie stosunkowo pozbawiona wsparcia. Brakowalo mi inwokacji, która przybyla na czas, aby uslyszec Grovera Norquista, republikanskiego ciezkiego pilota, porozmawiac.

Bylo wiele ciekawych mówców. Gary Johnson, odnoszacy sukcesy biznesmen, byl gubernatorem Nowego Meksyku. Bruce Fein byl wyrazistym wykladnikiem konserwatywnej filozofii politycznej. Najciekawsze z mojego punktu widzenia bylo jednak Jesse Ventura. Jesse dal inspirujace przemówienie, a potem pozwolil Dean Barkleyowi rozmawiac przez chwile.

Byly gubernator Ventura, gwiazda mojej wlasnej Partii Niepodleglosci, byl ozywieniem w takich wydarzeniach, poniewaz przypomnial ludziom, ze kandydaci osób trzecich moga wygrac. Przemówienie Ventury zostalo dobrze odebrane przez te liczbe tysiecy widzów. W pewnym momencie ludzie wstali i wiwatowali, kiedy byly gubernator zasugerowal, ze prawo do noszenia broni oznacza, ze ??ludzie mieli prawo uzywac tych broni przeciwko rzadowi, gdy stalo sie opresyjne. Ventura nie biegl w tym biurze, ale obiecal sie zaangazowac, gdy tylko ruch o wolnosc osiagnal wystarczajacy postep. Pamietaj: "Nie zaczynaj rewolucji bez mnie!" Byl tytulem jego najnowszej ksiazki.

O godzinie 7:00 Barry Goldwater, Jr podeszla do podium, aby przedstawic Ronowi Paulowi. W Xcel Center, partia republikanska zdominowana przez konserwatystów byla gotowa nominowac Johna McCaina na prezydenta. To byla impreza Ronalda Reagana. Bylem na tyle stary, aby pamietac, ze przed Reaganem byl Barry Goldwater, kandydat na prezydenta z 1964 roku. Byl zalozycielem nowoczesnego ruchu konserwatywnego. Tutaj byl syn Goldwater, bylego kongresman, który przypuszczalnie zgadzal sie z mysleniem ojca, kladac na Ron Paulie plaszcz konserwatywnej polityki. Prawdziwymi konserwatystami nie byli obsesje na punkcie bezpieczenstwa administracji Busha, ale osoby, które uwierzyly w wolnosc osobista, ekonomiczna i polityczna.

Ron Paul, specjalista w dziedzinie poloznictwa i ginekologii z zawodu, równiez dawal boffo performance. Z posepnym, wysokim glosem, uslyszal liste skarg przeciw rzadowi, jak sie stalo. Uwarunkowanie militarne USA bylo jedna wielka troska. Nadmierne podatki i regulacje byly kolejnym. Pawel równiez faworyzowal zniesienie podatków dochodowych i Bank Rezerw Federalnych. Chcial przywrócic rzad federalny do uprawnien przyznanych mu na mocy Konstytucji Stanów Zjednoczonych. On i jego zwolennicy byli wspólczesnymi patriotami walczacymi z tyrania, nawet w partii Republikanskiej. Myslalem, ze wiele pogladów Pawla równolegle do mojego. Byc moze byl to ruch, do którego dolaczylbym jakis dzien. Rajd zakonczyl sie o 9:30.

sroda

Wydarzenia w srode, szczerze mówiac, nie pamietam. Wiem, ze mowa Sarah Palin pojawila sie pod koniec dnia. Konfrontacja miedzy policja a grupami uczestniczacymi w wystepie "Rage against the Machine" w nocy w Centrum docelowym. W moim kalendarzu widze, ze umówilem sie na Scenie Bean na Broadwayu, aby omówic sprawe z Partia Niepodleglosci, prawdopodobnie z Peterem Tharaldsonem i Rogerem Smithrudem, o godzinie 7, przeprowadzilismy to spotkanie do McDonalda. Zauwazylem równiez, ze wyslalem wiadomosc e-mailowa do Briana Moore'a, aby powiedziec, ze mialem pusta petycje. W tym okresie pracowalem nad propozycja imigracyjna. W przeciwnym razie mój umysl jest pusty. W tym dniu moglem nie miec zadnych dzialan zwiazanych z konwencja.

czwartek

W czwartek, 4 wrzesnia, postanowilem jak najlepiej wykorzystac mój pozostaly czas. Przeczytalem, ze John McCain przebywa w hotelu Hilton w poblizu centrum kongresowego. Przypuszczalnie, on i rodzina Hilton wybaczali sobie nawzajem na klapke o statusie slawnego Paryskiego Hiltonu. Zaparkowalem samochód przez autostrade i podszedl do przodu hotelu Hilton, po zachodniej stronie. Cos sie poruszalo. Dobrze ubrani mezczyzni i kobiety prowadzili taksówke. Pomyslalem, ze zabiore mojego bullhorna po drugiej stronie ulicy i przemówie. Policja blokowala jednak dostep do tego obszaru. Stalem na rogu ulicy z moim znakiem. Potem poszedlem po drugiej stronie hotelu, na wschodzie, gdzie masywne samochody byly masowane. Fotograf cierpliwie wychylil sie na dobre miejsce, aby spojrzec w dól ulicy.

Bylo wiecej zamieszania. Potem parada samochodów jechala ulica na poludnie na druga Aleje z szybkim tempem. Pstryknalem zdjecie. Policja zaczela usuwac niektóre z barykad. Zapytalem profesjonalnego fotografa, co sie stalo. Potwierdzil, ze John McCain byl w jednym z tych samochodów. Kandydat na prezydenta byl w drodze do sw. Pawla, gdzie wieczorem odbedzie przemowe.

W tej czesci miasta wybuchlo emocje. Jechalem do St Paul. Ostrozny odebrania kolejnego biletu, zaparkowalem na ulicy na pólnoc od Kapitolu Panstwa, gdzie zaparkowaly inne samochody. Zdecydowalem, byc moze niestety, nie zabierac ze soba mojego znaku lub mojego bullhorna. Chcialbym po prostu wziac udzial w scenie. Na trawniku na poludnie od Kapitolu byl dzwiekowy etap. Najwidoczniej zaplanowano impreze muzyczna. Publicznosc dopiero teraz zaczela sie zbierac.

Zdecydowalem jednak, ze chodzilbym dalej do Rice Park w sródmiesciu sw. Pawla, który byl blizej centrum Xcel. Po drodze spotkalem stara znajoma, Eskit, lewicowy muzyk, który dokonal politycznej satyry. Dal mi jedna z jego plyt. Równiez byly kolorowe wypowiedzi innych przekonan. Ciezarówka pojechala ulica ze znakami, które powiedzieli Republikanom, ze sie zaluja. Homoseksualizm byl zly i John McCain mógl pójsc do piekla, jesli poparl aborcje. Policja byla wszedzie.

W Parku Ryzowym, obok Centrum Punktowania, na srodku parku zainstalowano duza scene. Chris Matthews z MSNBC emitowal Hardball z tej lokalizacji. Z pewnej odleglosci widzialem, jak rozmawial z Rudym Guiliani, bylym burmistrzem Nowego Jorku. Nastepnym gosciem byl nasz senator Amy Klobuchar. Wszedlem na scene, zeby zobaczyc inny widok.

Po odcinku wywiadu Matthews przybyl na spotkanie z ludzmi. Asystent wybieral osoby, które pózniej poprosza o krótkie wypowiedzi na tasmie. Chcialem zostac wlaczony do tej grupy, ale asystent Matthewsa nie byl dla mnie zainteresowany. Mysle, ze szukal pewnych typów ludzi z pewnymi opiniami. Ponadto MSNBC wydawal drewniane lopatki jako pamiatki. "Wszystkie polityki sa lokalne", mówili. Matthews autografowal niektóre z tych lopatek. Otrzymalem wioslo, ale nie jego autograf.

W glównym obszarze na pólnoc od sceny rózne grupy mialy eksponaty. Byla organizacja proeuropejska - mysle, ze to byl projekt Izraela - który prowadzil reklamy telewizyjne w okresie konwencji. Nigdy ich nie widzialem. Raczej graficznie te reklamy pokazaly, ze pociski przelatuja nad Minneapolis od St. Paul. Chodzilo o to, ze ludnosc izraelska musiala znosic obok palestynskich sasiadów. Ta sama grupa reprezentowala w parku kilka mlodych mezczyzn. Zadalem kilka pytan i kilka uwag. Nie mialem okazji porozmawiac z mezczyzna trzymajacym sztandar o prawdzie 9/11.

Kupilem bilet, aby wziac udzial w rajdzie Nader w Minneapolis. Drzwi do Saly Orkiestry otworzyly sie o godzinie 6:15, co ograniczylo czas spedzony tutaj w St. Paul. Wiec wrócilem na wzgórze w strone Kapitolu Panstwa. W poblizu autostrady I-94 napotkalem policje. Co bym zrobil? Mój samochód byl po drugiej stronie.

Na szczescie policja byla gotowa pozwolic mi przez swoja blokade, pod warunkiem, ze nie wrócilem do centrum miasta. Idac w góre Cedar, natknelam sie na szwadron policji, zarówno na wiaduktu Cedar, jak i na ulicy pod wiaduktem University Avenue. Cala akcja zakonczyla sie. Mój samochód za Kapitalem Stanu byl tam nadal i bez skazy. Wrócilem do Minneapolis.

O tej porze dnia bylem w stanie parkowac bez metrów na ulicy LaSalle i 15, która byla niedaleko od sali koncertowej. Chodzilem do chodnika z Alei Nicollet i przylaczylam kampanie do drzewa. Wiekszosc ludzi wchodzacych do orkiestry Orchestra ignorowala mnie. Mialem jednak rozmowe z czlowiekiem nalezacym do organizacji socjalistycznej, a nie z serwisem Briana Moore'a, ale lokalnym. Takze Leslie Davis byla tam z jego anty-Ventura wyswietlania. Planowalem zatrzymac sie na wiecu Nader, "otwórz debaty", na krótko przed tym, jak John McCain mial zaplanowac swoje przemówienie w St Paul i wrócic do domu, aby obejrzec mowe w telewizji.

Ten rajd byl znowu najwyzszej klasy. Szczególnie podobal mi sie wystep kobiecej wokalisty, której wedlug mnie byl Nellie McKay. Miala satyryczna liczbe o feministkach pozbawionych poczucia humoru. Sama piosenka byla calkiem zabawna. Jesse Ventura znów byl jednym z glosników. Nie dosc jak wystrzelony, jak na rajdzie Ron Paula, wciaz dostarczyl potezna wiadomosc. Znowu Dean Barkley wystapil krótko. Tlum byl tym razem okolo 800.

Zarówno Ralph Nader, jak i jego kolega, Matt Gonzalez, dali imponujace przemówienia. Slyszalem juz wiele razy Nadera, ale Gonzalez byl dla mnie czyms nowym. Prawie zostal wybrany burmistrzem San Francisco. Nader prowadzil kampanie politycznie ciezka. Zostalem na wszystkie przemówienia, ale zostawilam podczas sesji pytan i odpowiedzi, poniewaz musialem wrócic do domu, aby obejrzec mowe przyjec Johna McCaina w telewizji. Kiedy sie stalo, bylem za pózno. Moje zrozumienie harmonogramu nocnej konwencji bylo bledne. Brakowalo mi mowy McCaina, ale przyslano jej fragmenty wieczornych wiadomosci.

Republika Republikanska Konwencja Narodowa zostala juz zakonczona. To zjadlo ponad tydzien mojego czasu, kiedy moglem realizowac inne cele kampanii. Musialam to zrobic. Skopalbym sobie, gdybym nie spróbowal konwencji. Spedzilem tak duzo czasu, jak to mozliwe zarówno na ulicy, jak i w moim pokoju ogladajac konwencje.

Nie ulega watpliwosci, ze republikanie wiedzieli, jak wziac udzial w pokazie. Poza Sara Palin ogladalem Mitta Romneya, Tima Pawlenty'ego, a inni mówili w czasie prime time. Moim ulubiencem byl Rudy Guiliani z rutynowym porównaniem danych Johna McCaina i Baracka Obamy. Obama wznowic, powiedzial Guiliani, byl dosc "cienki". W swoim glosie lekko wzbudzil brwi i slaby slad wysmiewania, przebiegl historie pracy Obamy, zatrzymujac sie w "organizatorze spolecznosci". Obama byl "organizatorem spolecznosci" po poludniowej stronie Chicago - bez wzgledu na to, co mialo znaczenie - podczas gdy McCain wprowadzil ustawy. Dwie zapisy nie byly sobie równe.

Kiedy natknalem sie na poszukiwanie reklamy, pózniej dowiedzialem sie, ze mój przyjaciel-wlasciciel, Jim Swartwood, wrócil do republikanskiego przyjecia VIP przy pomocy swojego poswiadczenia prasowego Watchdog. Ktos zasugerowal, ze wsiadzie do autobusu, skrecajac na obfite spotkanie w University Club na Summit Avenue. Tam nie mniej poznal Rudiego Guiliani. Obie zrobily ze soba zdjecie. To pojawilo sie w nastepnym numerze Watchdog.

Konwencja w St Paul dala republikanów uderzenie w ankietach. Sarah Palin stala sie krótkotrwala sensacja narodowa. Ale wtedy pojawila sie rzeczywistosc i pojawily sie problemy ekonomiczne, które nawet dla "Republa- Pomoc finansowa na Wall Street byla politycznym ciosem, z którego nigdy sie nie pojawily. Barack Obama zostal wybrany na prezydenta przez wygodny margines.

 

do nastepnego rozdzialu

 

 

COPYRIGHT 2017 Thistlerose Publications - WSZYSTKIE PRAWA ZASTRZEZONE

http://www.billmcgaughey.com/chapter14j.html