BillMcGaughey.com
   

Rozdzial 8 - Przelaczajac sie do wyscigu Kongresu

do: 2008race4congress.html

 

Moze to nie byl taki zly pomysl

Nie myslalem zbytnio o Kongresie. 22 czerwca, nastepnego dnia po przyjeciu przez Senat konwencji, opublikowalem relacje o konwencji Independence Party na forum e-demokracji w Minnesocie. Adwokat z Zlotej Doliny o nazwie Jordan Kushner opublikowal w odpowiedzi odpowiedz na pytanie: "Czy IP popieral kazdego kandydata na piata plyte?" Dobre pytanie. Krótka odpowiedz brzmi "nie". Piatego Powiatu Obywatelskiego partii, pod przewodnictwem Petera Tharaldsona, krótko podkomisja zatwierdzila kandydata na ustawodawce Minnesoty na konwencji w dniu 21 czerwca, ale kwestia kandydatury Kongresu nigdy sie nie pojawila.

Kushner zaczal myslec. Senat wygral dla mnie. Dlaczego nie biegac na Piatym Rejonowym Kongresie? Wady byly oczywiste, ale byly tez pewne zalety.

Z jednej strony mialem pewna reputacje i widocznosc jako dlugoletni dzialacz z Komitetem Dzialan w zakresie Praw Wlasnosci Minneapolis. Bylem wspólprzewodniczacym obecnej organizacji. Grupa ta kontynuowala produkcje pólgodzinnego show kazdego tygodnia na kanale dostepu do sieci MTN w Minneapolis. Bylem takze regularnym autorem gazety Watchdog, gazety swobodnej dystrybucji dystrybuowanej w Minneapolis co miesiac. Moze niektórzy wyborcy rozpoznaja moje imie z tego zwiazku. Ponadto bylem obecnym czlonkiem zarzadu Harrison Neighbourhood Association, który móglby zyskac na sobie w niektórych dzielnicach, wyrównywal moja reputacje konserwatywnego wlasciciela.

W rzeczywistosci przejscie na rajd Kongresu moze byc blogoslawienstwem w przebraniu, pomyslalem. W tym czasie cena benzyny przekroczyla 4,00 USD za galon. Mój zwykly tryb kampanii w ogólnokrajowych wyscigach wymagal jazdy tysiace mil. Ograniczenie kampanii do obszaru Twin Cities pozwoli zaoszczedzic mnóstwo pieniedzy na transport. Bylo równiez forum Ministra Spraw Zagranicznych w Minneapolis z najwieksza liczba subskrybentów jakiegokolwiek forum w panstwie, gdzie nalezaloby poruszyc dyskusje nad kwestiami politycznymi w 5. dzielnicy kongresowej. To moglo stanowic alternatywe dla wrogiej Star Tribune w komunikacji z osobami o umiarkowanej polityce w okregu.

Ponadto, poniewaz DFL pelniacy obowiazki, Keith Ellison, byl niemal pewien ponownego wyboru, nie moglem zostac oskarzony o "spoiler", jak wielu kandydatów na IP. Pomyslalem, ze jesli pobieglbym na Kongres w piatej dzielnicy, móglbym zakwestionowac kandydata na Kongresu IP w Okregu III, David Dillon, na debate w sprawie handlu. To nieortodoksyjne zdarzenie moze przyciagnac uwage, z korzyscia dla nas obu.

Jak wejsc w wyscig na Kongres jako kandydat Partii Niepodleglosci? latwy - wystarczy, ze zglosisz sie do biura w biurze Sekretarza Stanu w Minnesocie w terminie. To byl 15 lipca tego roku. Partia Niepodleglosci ma status partii waznej, co oznacza, ze kandydaci skladajacy petycje nie musza skladac petycji, aby wziac udzial w glosowaniu. Musi tylko zaplacic oplate za zgloszenie, która wynosila w tym przypadku 300 dolarów. Kandydaci musza równiez spelnic wymagania dotyczace kwalifikowalnosci: w tym przypadku uprawnieni do glosowania w Minnesocie, przynajmniej w wieku dwudziestu pieciu lat, zamieszkiwali w okregu przynajmniej na 30 dni przed wyborami, uczestniczyli w ostatnim klubie partii Lub zamierza glosowac wiekszoscia glosów swoich kandydatów i byl obywatelem Stanów Zjednoczonych przez siedem lat lub dluzej. Jesli inni kandydaci zglosza sie do tego samego biura z ta sama strona, to sa pierwsze wybory w celu ustalenia, który kandydat reprezentuje partie w wyborach powszechnych. Jesli jest tylko jedna osoba, jest on automatycznie nominowany.

Kolejnym waznym zagadnieniem jest kwestia, czy strona oficjalnie poparla kandydata. Podobnie jak w przypadku wyscigu Senatu strona powinna byla odbyc konwencje mianujaca i wylonic kandydata wiekszoscia lub innymi glosami w zaleznosci od potrzeb. W moim przypadku to nie zostalo zrobione. 5. organizacja partyjna, a nie panstwo, musiala zwolac spotkanie w tym celu. Dopiero Peter Tharaldson mógl to zdarzyc.

 Wyslalem do niego wiadomosc e-mail z zainteresowaniem wyscigiem Kongresu. Tharaldson odpowiedzial, ze bede mile widziany do biegania. Myslal, ze moze byc kolejnym kandydatem na te pozycje, ale nie byl pewien. Wierze jednak, ze mój typ kampanii byl lepiej dostosowany do wyscigu w skali calego kraju. Gdybym poprosil o poparcie, wymagana konwencja nie moglaby odbyc sie przed koncem lipca ze wzgledu na zasady notyfikacji partii. Jednak mniejsza grupa moglaby glosowac, aby dac mi dostep do list partyjnych.

Wczesniej bylem przez rajd Kongresu w 5th dzielnicy, a nie jako kandydat, ale jako kampanie wolontariusza kandydata Kongresu Partii Niepodleglosci, Tammy Lee. Byla specjalista z dziedziny public relations, która prowadzila skuteczna kampanie i cieszyla sie duza popularnoscia. Czlowiek z Kongresu DFL Martin Sabo opuscil miejsce po kilku dekadach. Niektórzy z jego personelu wspierali Lee.

Keith Ellison, który byl moim przedstawicielem stanu w okregu 58B, zostal zaakceptowany przez konwencje DFL. Nastepnie wygral glówny, i wybory ogólne. Republikanskim kandydatem byl Alan Fine, profesor biznesu z University of Minnesota. Wyrwal wielu wyborców, atakujac Ellisona ze zwiazku z grupami "terrorystycznymi". Ellison byl muzulmaninem i kandydatem do pokoju, wiec ta linia ataku mogla odwolywac sie do niektórych. Wiecej wyborców uznalo to za taktyke zamazania. W koncu kandydat republikanski, Alan Fine i kandydat Partii Niepodleglosci, Tammy Lee, zdobyli okolo 21 procent glosów. Ellison wygral wybory z 55 procentami glosów.

Dlatego, gdybym biegl, spotkalbym sie z Keithem Ellisonem podczas biegu na ponowne zebranie. W swojej partii napotykal na opozycje. Teraz, gdy Administracja uzywala go (jako jedynego muzulmanskiego czlonka Kongresu) jako emisariusza do muzulmanskich narodów, religia Ellisona nie byla juz kontrowersyjna. Byl jednak zirytowany niektórym z jego poprzednich zwolenników, wycofujac sie ze swoich stanowczych anty-wojennych stanowisk podczas kampanii w 2006 roku. Republikanin kandydujacy, popierany przez Republikowa Konwencje Panstwowa w Rochester, byl Barb Davis White, wyswiecony minister i byly dyrektor domu pogrzebowego. Byla politycznym konserwatysta.

Zarówno Ellison, jak i Davis White byli Afroamerykanami. Bylem bialy. Piata rejonowa dzielnica Minnesoty byla równiez biala, chociaz w tym miejscu koncentrowala sie mniejszosc narodowa panstwa. Wyscig nie i nie powinien byl byc problemem w kampanii, gdybym biegl. Jaki byl uzasadniony problem? Nikt nie wiedzial lub nie dbal. Wiekszosc obserwatorów widziala, ze ??Ellison jest szefem wyborczym. Bylem pod radarem sprawozdawczosci politycznej.

Podczas rozmowy nad potencjalnym wyscigiem napisalem, co mysle, ze bedzie to etap kampanii w formie oswiadczenia: "Manifest naszych przyszlych mozliwosci". Moja kampania miala na celu podkreslenie dwóch kwestii: rocznego deficytu handlowego w wysokosci 700 miliardów dolarów i zblizajacego sie niedoboru zasobów naturalnych, w szczególnosci ropy naftowej. Nowa broda byla kolejna zmiana. Wybory Minneapolis sa bardziej liberalne niz w innych dzielnicach.

Wyslalem "Manifest" do Petera Tharaldsona i on mu sie podobal. Opublikowalem pólstronna ulotke o mojej kampanii. Naglówek brzmial: "Czy dla partii non-DFL ma sens uruchamianie kandydatów na Kongres w Minneapolis i sasiednich przedmiesciach?" To pytanie, na które spotykaja sie klienci IP, i pomyslalem, ze bede sie z tym rozmawiac. Zamówilem równiez kilka profesjonalnie produkowanych wizytówek, z projektem flag, aby oglosic kandydature Kongresu.

Zlozylem 10 lipca

Ostateczny termin skladania wniosków to 15 lipca. Pomyslalem, ze bede pokonal pospiech, zglaszajac sie w czwartek poprzedniego tygodnia, 10 lipca. Al Franken musial miec taki sam pomysl. Kiedy przybylem do budynku Biuru Panstwowego, aby zlozyc pismo do Sekretarza Stanu, niektórzy z Franken plakaty wyszli z tylnych drzwi. Franken wlasnie zlozyl wniosek. W hali przedostalo sie wiecanie. Cicho dotarlem do lady. Wypelnilem formularz i napisalem czek za 300 USD. W zamian otrzymalem pakiet informacji o kampaniach politycznych w duzej kopercie z manili. Akcja zostala zakonczona. Teraz bylem kandydatem na Kongres w V dzielnicy.

Wiedzialem, ze w poprzednich kampaniach prowadzonych przez urzad publiczny ma okreslone wymagania dotyczace sprawozdawczosci finansowej. Kiedy skontaktowalem sie z Federalna Komisja Wyborcza, dowiedzialem sie, ze kandydat nie musi skladac zadnych raportów, jesli nie otrzyma lub nie spedzil co najmniej 5000 dolarów w kampanii. To nie bylby dla mnie problem. Pomyslalem jednak, ze rozsadne jest otwarcie rachunku kontrolnego w Wells Fargo w celu zlozenia niezaleznie od skladek kampanii, jakie otrzymam.

Biuro Sekretarza Stanu mialo forme dla kandydatów ujawniac pewne informacje o sobie i przedstawic oswiadczenia o problemach. Spelnilem. Byla tez forma pomocy niewidomym wyborcom. Dbalbym o te szczególy natychmiast. Dowiedzialem sie, ze oznakowanie kampanii nie moze byc zamieszczone na wlasnosci publicznej, literatura nie moze byc dolaczona do biegunów telefonicznych itp. Prawo przewidzialo pewne aspekty kampanii.

Wszyscy czekali na 15 lipca. Co Jesse zrobi? Jesse Ventura byl gosciem na Larry King Show w CNN w poniedzialek wieczorem, 14 lipca. Wkrótce opuscilem spotkanie zarzadu zwiazku sasiedzkiego, aby zlapac koncert. Larry King wciaz naciskal Jesse'a na ogloszenie, ale Jesse wycierpial cale to wszystko, co bylo warte. Wreszcie powiedzial King'owi, ze zdecydowal sie nie ubiegac sie o Senat w Minnesocie. To z powodu jego rodziny. Zdecydowal sie nie ruszac w weekend.

Dwa dni pózniej dowiedzielismy sie, ze siedem osób zlozylo wniosek o Senat Stanów Zjednoczonych w partii Niepodleglosci. Dean Barkley zdecydowal sie na bieganie. Byl bylym senatorem Stanów Zjednoczonych. Zlozyl równiez Jack Uldrich, byly prezydent panstwa partyjnego. Byli to najbardziej znani kandydaci partii. Potem, oczywiscie, przyjety przez partie kandydat, Stephen Williams, zlozyl, podobnie jak Kurt Anderson. Byly kandydat na Kongres DFL, Darryl Stanton, zlozyl wniosek w sprawie Niepodleglosci. Wiec Bill Dahn, wciaz gorzki, sklaniali sie do zamiany stron, gdy Jesse Ventura biegl do gubernatora w 1998 r. Ponadto byl kandydat o imieniu Doug Williams, o tym samym imieniu Steve.

Ciesze sie, ze przeniósl sie na wyscig Kongresu. Nigdy nie bylem pokonany Dean Barkleya, a moze kilku innych kandydatów. Bez partyjnego poparcia, wyscig nie byl wart tego wysilku. Teraz Steve Williams i Kurt Anderson sprawdzili, czy moga rywalizowac z bardziej znanymi kandydatami, Barkleyem i Uldrichem, w zatloczonym polu.

Moja rasa nie byla zatloczona. W rzeczywistosci bylem jedyna kandydatka Partii Niepodleglosci, która zlozyla piate miejsce w siedzibie parlamentu. Ponadto w wyborach do tego urzedu nie mialy kandydatów Partii Zielonych. Byl tylko demokrata, republikanin i ja. Mam nadzieje, ze odziedziczylem glos osób trzecich. Ale wyscig nie bylby latwy. Piata dzielnica rejonowa w tym Minneapolis byla silnie demokratyczna. Obecni urzednicy z tej partii sa zazwyczaj wybierani od dziesiecioleci.

Z czasem zlowieszcza wiadomosc e-mail byla w moim pudelku. To wlasnie z dziennika Star Tribune, Steve Brandt, zapytal: "Czy zostala przyjeta przez Niepodleglosc, czy nie zdecydowali sie popierac?" Wiedzialem, ze Brandt, mój przyjaciel, nie zbiera zadnych slabosci, które móglby Znalezc w mojej kandydaci. Skierowalem go do Petera Tharaldsona, aby ujawnic, czy w szafie mialem szkielety w odniesieniu do wsparcia partii. Poniewaz temat nigdy nie byl znów podnoszony, przypuszczam, ze niezaleznie od tego, czy szkielety mogly byc podejrzane, uwazano za niepozadane. Ale pózniej przyszlo pytanie o moje fundusze.

Steve Brandt - to byl ten sam dziennikarz, który napisal artykul opublikowany w "Star Tribune" 8 lipca, kiedy to Partia Niepodleglosci nie oglosila kandydatury na Kongres w piatym okregu - zlozylem dwa dni pózniej - w efekcie ze obecny kongresman Keith Ellison nie mial doswiadczonych przeciwników. Cytat: Niezalezna Partia nie ma zadnych wiarygodnych kandydatów do tego wyscigu, twierdzac, ze Lisa McDonald, byly czlonek rady miejskiej w Minneapolis: "Nie widze wiarygodnego kandydata na niego (Ellison)". "W miare otwierania zgloszen w tym tygodniu" - napisal Brandt, "partia niepodleglosci do tej pory brakowala w akcji" (Innym sposobem na to bylo, ze termin nadsylania zgloszen jeszcze nie dotarl. )

Ten artykul Steve'a Brandta byl w rzeczywistosci ostatnim artykulem, które pojawilo sie w Star Tribune w piatym okregu wyborczym Kongresu do 27 pazdziernika. Brandt dal mi dwa wyroki. Nic nie zostalo powiedziane o moich pogladach politycznych. W tym artykule w dniu 8 lipca, przewidujac, ze kandydat Partii Zielonych, Adri Mehra, bedzie dzialac, Brandt dal szerokie zasieg do tla i pogladów Mehry. Ale Mehra nie zlozyla wniosku. The Star Tribune nie udalo sie zaktualizowac raportów w celu odzwierciedlenia tego faktu. Pozostalo nam tylko wrazenie, ze Partia Niepodleglosci nie miala wiarygodnego kandydata, aby sprzeciwic sie Ellisonowi i byc moze zanikal w swoich obowiazkach.

W kazdym razie nie zostal oficjalnie zatwierdzony przez Kongres przez Partie Niepodleglosci. Tharaldson zaaranzowal we wtorek, 12 sierpnia, podpisanie pieciu czlonków dzielnicy partyjnej w pizzerii Davanni w Zlotej Dolinie. To sie nigdy nie zdarzylo. Urzednik partyjny odpowiedzialny za wysylanie informacji o tym spotkaniu stronom partyjnym nie zrobil tego. "Konwencja" zostala anulowana. Zamiast tego niewielka komisja urzedników piatej dzielnicy glosowala za "poparciem" mojej kandydatury.

Brak oficjalnego poparcia spowodowal problemy ze mna w zwiazku z pojawieniem sie na stoisku Partii Niepodleglosci na targach stanu Minnesota. Rozmowa telefoniczna Tharaldsona z odpowiednim urzednikiem przyjela zbyt pózno, by zrobic cos dobrego. Ponadto strona internetowa partii nie wymieniala mnie jako jednego z kandydatów na kandydatury Kongresu do miesiaca przed wyborami. Bylem jedynym czlonkiem Independence Party - jedynym osoba trzecia - na glosowaniu, ale formalnosci byly wazne dla niektórych osób (nie dla mnie).

Rozmowy z osobami z Partii Zielonych

Nawiazalem pewna relacje z partia zielona, gdy opublikowalem niektóre moje poglady na temat e-demokracji niedlugo po zlozeniu w dniu 10 lipca Kongresu. Zielony kandydat do Senatu Stanów Zjednoczonych w 2006 r., Który spadl tuz ponizej progu 60% na poparcie w tym roku, Michael Cavlan, lubil to, co mialem do powiedzenia na temat administracji Busha - byl to chyba najgorszy w historii Stanów Zjednoczonych - io wojnie w Iraku .

18 lipca pisal do mnie prywatnie: "Dziekuje, Bill, dales siebie i innym osobom za glosowanie." Okazalo sie, ze Cavlan i inni byli niezadowoleni z Ellisona ze wzgledu na fakt, ze zlamal obietnice, ze nie popiera Wojny w Iraku, ale glosowal za finansowaniem wojny.

Doprowadzilo to do lunchu spotkanie z Mike Cavlan i dwiema kobietami: Lori i Heidi, w sadzie ds. zywnosci w Sears Tower w sprawie przebudowy w Lake Street w dniu 23 lipca. Dyskutujac na moim tle, Cavlan lubil aktywnosc zwiazana z krótszym tygodniem roboczym i walczyc z NAFTA we wczesnych latach 90., ale nie lubil mojego zwiazku z gazeta Watchdog, która nazwal prawicowa publikacja. Powiedzial, ze Zieloni w Minneapolis byli w rozbuchaniu, a niektórzy wola trzymac Zielonych kandydatów w glosowaniu, aby DFL wygral. Nie byl w tym obozie.

Cavlan uznal, ze Ellison jest oportunista, który nie tylko nie zdolal sprzeciwic sie wojnie, ale takze sprzeciwial sie wysilkom nawolujacych prezydenta Busha, jak obiecano. Przyznalem, ze niekoniecznie popieram natychmiastowe wycofanie sie z Iraku, poniewaz obawialem sie, ze moze to zranic Irakijczyków, którzy wspólpracowali ze Stanami Zjednoczonymi "

Wiec nie calkowicie go wyrzucic. Moja pasja nie polegala na pokonaniu Keitha Ellisona, ale pomaganiu budowac ruch polityczny, który móglby na przyklad promowac energie odnawialna. Wtedy mialem pomysl sponsoringu otwartych domów w firmach biznesowych zaangazowanych w te branze w celu pokazania mozliwej przyszlosci. Cavlan przynajmniej lagodnie wspieral to podejscie. Wiekszym entuzjazmem dla nas bylo zarówno Dean Zimmermann, byly Green czlonkiem Rady Miasta Minneapolis, który niedawno zostal zwolniony z wiezienia po przekupstwie.

Cavlan byl jego bliskim przyjacielem. Opowiedzial mi o wewnetrznej historii opowiesci o tym, co stalo sie z Zimmermannem - w zasadzie otrzymal koperty nadziewane pieniedzmi i nie zdeponowal tego na koncie funduszu obrony prawnej, zanim FBI wpadl na jego dom. Zaproponowalem, aby Zimmermann mógl zostac moim menedzerem kampanii, zarówno aby okazac mu osobiste wsparcie, jak i kciuk na prokuratorach i sad, który go skazal. Cavlan lubi to pomysl i powiedzial, ze porozmawiasz z tym przez Zimmermann. Jednak z uplywem czasu ten system przebijal sie przez pekniecia.

Zaproszono mnie równiez do wziecia udzialu w obradach 5th District of Parliament w Greens by Kevin Chavis w Park House (Park 2120 Park Avenue) w Minneapolis. "Obecnie nie mamy kandydata na 5CD, a Greens bedzie musial uslyszec, dlaczego powinni glosowac za toba nad Ellison lub NOTA" - napisal. Chavis ostrzegl mnie, ze wielu Zielonych nie podzielilo sie moim i Deanem Zimmermannem wsparcia PRT (osobistego szybkiego tranzytu). Ale grupa chciala uslyszec moje poglady. Równiez David DeGrio, inny kandydat na IP. Nie bylem jasny, czy poparcie zostalo uwzglednione.

W niedzielne popoludnie, 20 lipca, uczestniczylem w spotkaniu w Park House. Moja prezentacja byla ograniczona do trzech lub czterech minut. To bylo dobrze przyjete, ale najwyrazniej nie wystarczy, aby zainspirowac prawdziwy poparcie dla mojej kandydatury. W przeszlosci skrytykowalem niektóre z polityk jedynego obecnego czlonka Rady Minneapolis z Rady Miasta Cam Gordon. On i jego mlody syn byli na spotkaniu. Postawa Gordona wobec mnie wydawala sie chlodna. Nie moge jednak powiedziec, ze dostalem o wiele wiecej poparcie ze swojej wlasnej partii. Zawsze bylem maverickem lub wolnym duchem. To, ze w wynajmujacym - wewnetrznym wlascicielu lokalu - rzadko docenia sie.

do nastepnego rozdzialu

 

COPYRIGHT 2017 Thistlerose Publications - WSZYSTKIE PRAWA ZASTRZEZONE

http://www.billmcgaughey.com/chapter8j.html