BillMcGaughey.com
   
suna: analiz
   

Polis Reformu Üzerine Düsünceler 

William McGaughey tarafindan

Michael Brown, Missouri, Ferguson'daki bir beyaz polis memurunun elindeki silahli ölümüyle, siyah toplulugun polisiye acimasizligi olarak fatura edilen bir dizi olayda en son gelisme oldu. Bu senaryoda, silahsiz bir siyah erkek vuruldu ve eylemi, cezasiz kaldigi beyaz bir subay tarafindan öldürüldü. Amerika'da yüzlerce yillik beyaz irkçi uygulama örnegidir.

Irkçi anlati iyi kurulmustur. Nitekim siyasi kabul gören tek anlati budur. Bu nedenle, medya bunu kolayca tekrarlar. Siyah-beyaz siddet medya raporlamasinda hakim olan temadir. Büyük ölçüde beyaz polis siyahlari öldürmekten kurtuluyor.

Bununla birlikte, kararsiz beyaz toplulugun, kent siyahlari arasindaki yüksek ceza davranisina odaklanan kendi anlatilari vardir. Polis, suç kontrol etmekle suçlaniyor. Dogal olarak, faaliyetleri, en suçlari isleyen kisiler arasinda nispeten konusmaya odaklanmis kisiler arasinda yogunlasacaktir. Ancak polisler siyahlari cezalandirmaya çalisirken, çogunlukla irkçi olmakla suçlaniyorlar. Çogu beyaz olmasa da birçogu, polisin onlari siyah suçlu bulundugundan dolayi minnettar. Bu nedenle, "irkçi" polis davranislarini çökertmek için siyasi irade eksik.

Bence bu tartismalar dizisi çikmaza gidecek. Bu, Einstein'in delilik taniminin bir örnegidir: ayni seyi tekrar tekrar yapmak ve farkli bir sonuç beklemek. Polisin acimasizligi tek basina irkçi terimlerle yorumlanirsa, farkli bir sonuç elde edemeyiz. Sadece irk kutuplasmasina devam edecegiz.

Benim fikrim, Brown'un (veya Terrance Franklin's veya Trayvon Martin'in) gibi durumlarda, polisin acimasizligi gibi bir sey var. Polis, bilginin serbest birakilmasini kontrol eder. Silahli bir polis memurunun kendisine akan silahsiz bir adami öldürmesi gerekçesine meydan okuyor. Ve subay fiziksel bir saldiridan kendisini savusturmak zorunda kalsa bile, neden bu kadar mermi ateslemeye ihtiyaç duyuluyordu?

Bu açiklamalar sagduyuya meydan okuyor. Yine de, sivilleri öldüren polis memurlari çogunlukla dislanmis durumda. Bunun nedeni, polis nezaretinde bulunan savcilarin jüri ve jüriye bilgi aktarimini kontrol etmeleri olabilir. Sistem bütün olarak sahtekâr.

Bu nedenle, haksiz polis siddeti - bir polis memurunun kendini savunma veya baska bir mesru amaç için gerekli olmayan siddet gibi bir sey oldugunu varsayacagim. Ayrica, siyah suçlu bulundugunu ve kolluk kuvvetleri tarafindan kontrol edilmesi gerektigini varsayacagim.

Kamu politikasi perspektifinden bakildiginda, polisin vahseti daha çekici bir sorundur çünkü hükümetimiz (bizim tarafimizdan seçilmistir) polis faaliyetine izin verir, polisleri egitir ve polisin davranisini kontrol eder. Farkli politikalarla, polis farkli davranabilir. Öte yandan, siyahlarin etkin bir sekilde suç islememeleri talimati verilmesinin hiçbir yolu yoktur. Hükümetin yapabilecegi sey, islediklerinde suçlari cezalandirmaktir. Umarim, bu, karalara ya da baskalarina karsi ayirimcilik getirmeyecek bir sekilde yapilir.

Missouri'deki Ferguson olayi, tartismayla ilgili oldugunu düsündügüm çagdas polis teskilatinin bir baska yönünü göstermektedir. Bu, yerel polisin artan bir militarizasyonudur. 11 Eylül 2001 saldirilarindan bu yana, ABD'nin her düzeyindeki hükümetler terörle mücadele için harekete geçirildi. Yabanci savaslarda kullanilmak üzere önce satin alinmis çok miktarda askeri teçhizat daha sonra suçla mücadelede yardimci olmak için yerel kolluk kuvvetlerine teslim edildi.

Yerel polis tarafindan gelismis askeri teçhizat kullanilmasi, polisin korumak ve hizmet etmek için yemin etmis topluluklarin aslinda düsman olarak görülmesine yol açmaktadir. Sokaklarimizdaki tanklari, askeri üslup helikopterlerimizi veya üstümüzdeki gökyüzündeki uçaklari görmek korkutucu ve bu miktarda kuvveti garanti etmeyen durumlarda kalkanlar ve yari otomatik silahlarla görevli polis memurlari.

Artik agir silahli SWAT ekipleri rutin garanti ve tekerlekli kapilara hizmet ediyor. Sik sik haksiz durur ve sürücü aramalari gibi seyleri görürüz. Subaylar, yumusak bir yabanci nüfusu kontrol ediyor gibi davraniyorlar. Ne yaptiklarini sorgulayan herkesi tutuklamaktadirlar. Memurlara en üst düzeyde saygiyi göstermeliyiz - yoksa baska! Böyle bir tutum, düsmanlari zaten yokmuslarsa yapar.

Benim hipotezim, polisin tutumlarinin mevcut sorunun kökeninde olmasidir. Sivil nüfusa göre, subaylarin "bizlere karsi" bir tutumu vardir. Kimse ne yaptiklarini sormaya cesaret edemez; Bu kolluk kuvvetine müdahale eder: tutuklama gerekçeleri. Bu nedenle, nominal olarak üstleri olan sivil nüfusun memurlarin istedigi her seyi derhal yapmasi gerekiyor. Michael Brown ya da Terrance Franklin gibi sivillerden bazilari vurularak öldürüldü.

Sorunu farkli bir sekilde analiz etmek istiyorum. 9/11 sonrasi polis, yalnizca teçhizat bakimindan degil, ayni zamanda da militarize oldu. Polis, her sorunu çözmek için güç kullanan gung-ho savasçilaridir. Kendi iyiligi için kuvvet gösterisinde zevk aldiklarina benziyorlar. Ayrica bu ekipmanlarin hepsini sergilemekten de zevk alirlar.

Kisaca açiklama amaciyla, bu polis tutumunu tanimlamak için "maço" terimini kullaniyorum. Acil siddet kullanmak, kosulsuz taleplerle yüz yüze gelmek ve kisinin kendi üstün gücünü kullanmak bir egilimdir. Polisle siviller arasindaki silahli çatismalarda bu tutum uygun olurdu. Bu gibi durumlarda polisin egemen olmasi gerekir; Ve tabii ki, kendilerini savunmak zorundalar.

Ancak polis çalismasi bundan çok daha fazlasini içeriyor. Çogu zaman, polis siddet içeren davranislari içermeyen rutin hukuk ihlalleri ve kamu rahatsizliklariyla ilgilenmektedir. Çalismalarini en az kuvvetle yapmak için kisisel cesaretli memurlara, bazen de kendi baslarina çalismaya ihtiyaç duyuyoruz.

Maço polisi, polisin geleneksel olarak davrandigi biçimden farklidir. Eskiden inaniriz - polis baris bekçileriydi. Yasalari yürürlüge koydular ve zorla kullanilabilecek zorlu kisisel durumlara müdahale ettiler, ancak zorunlu olarak kullanildilar. Polis ayrica daha yakinlasilabilirdi. Islerinin halki korumak oldugunu biliyorlardi. Oldukça dürüstlerdi. Yasa titizlikle takip ettiler. Kuskusuz, polis bugün silahlarin daha yaygin olmasi nedeniyle daha tehlikeli bir durumla karsi karsiyadir.

Bir polis memurunun geleneksel rolü, isi düsmana zorla yenmek olan bir savas askerinin aksine idi. II. Dünya Savasi'nda Nazi Almanyasiyla savasan Amerikali ve diger müttefik askerlere sahibiz. Alman askerleri önce onlari öldürmediysen, seni öldüren disiplinli ve acimasiz dövüsçülerdi. Bu tür bir savasta, siddeti hemen ve etkin bir sekilde istihdam etmek için siddetli bir kararlilikla askere ihtiyaç duyduk. Bu tür mücadelelerden askeri kahramanlar geldi. Bu hem askeri hem de yerel polisi karakterize eden maço tutumlarinin ortaya çikisi olabilir.

Ne yazik ki, ancak, Amerikalilarin savasmalari istenen sonraki dört savasi kazanmadik. Kore Savasi bir çikmaza girmek için savasildi. Vietnam savasi ve Irak ve Afganistan'da savasan daha yeni savaslar tamamen kayipti. Dolayisiyla ?kinci Dünya Savasi'nda savasa yaklasim - öncelikli olarak düsmanlara odaklanilacak - güncelligini yitirmistir.

Bunun nedeni, ulus devletlerin ordulari ile degil, bireysel üyeleri tespit etmek zor olan bu devletlerdeki silahli gruplarla savasmamizdi. Misyonumuz Güney Vietnamlilari, Iraklilari veya Afgan uluslarini bu "teröristler" ten veya ceplerdeki siddetten kurtardiktan sonra eve götürmekti. Bunu etkili bir sekilde yapmak için, sivil nüfusa sahip arkadaslar edinmek zorundaydik. Fakat yaklasimimiz nüfusla kardeslik yapmak degil, sorulari sormadan önce öldürmekse, bunun yerine düsman kurduk. Sonuçta bu savaslari kaybettik.

Her nasilsa mesajin, üst düzey siyasi liderlerimize ve askeri pirincimize, Ikinci Dünya Savasi'ndaki savasa yaklasimin yeniden düzenlenmesinin gerekli oldugunu düsünüyoruz. Daha az silah kullanimi ve daha çok istihbarat toplama faaliyetlerine ihtiyacimiz var. Askeri operasyonumuzda siyasi bir bilesene ihtiyacimiz var. Düsmanimiz olabileceklerle konusmaliyiz, böylece görevimizin zarif oldugunu anlayabilirler. Sözde, biz yardim etmek için oradayiz. Topraklariyla girdigimiz insanlarla ortak çikarlarimiz var.

Yine de, küresel bir baris muhafizi ve adaletin koruyucusu olarak mesrulugu olan Birlesmis Milletlerin, Kore'de yaptigimiz gibi dis savaslar yapma görevi üstlenmesine izin vermeliyiz. Birlesmis Milletlerin baris muhafizi olarak daha etkili bir sekilde hareket edebilmesi için reform yapmamiz gerekiyor. Bu, muhtemelen Güvenlik Konseyi'nde veto etmeyi ortadan kaldirmayi gerektirir. Genel Kurulda oy sisteminin modernlestirilmesini gerektirecekti. Ve kesinlikle yerel polislik için askeri yaklasimi önemsiz hale getirmeliyiz. Ordunun polise daha çok benzemesi lazim, tersi degil.

Askerler ve polisler arasinda maço tutumunun kökeninin ne olduguna deginmek istiyorum. "Macho", basta erkek olmak üzere bir tutum olup bazi disiler de bunu taklit eder. ?kinci Dünya Savasi tipinde savasta basarili bir dövüs için gereken tutumdur. Kisinin kendi kimligini gelistirmesi ile ilgilidir.

Gerçek su ki birçok genç cesaret ve yeteneklerinin sinirlarini test etmek istiyor. Baskalari tarafindan saygi görmek istiyorlar. Eninde sonunda kahraman olmak istiyorlar. Bununla birlikte, büyük bir rahatlik ve kolaylik saglayan bir toplumda yasiyoruz. Bu ortamda bir kahraman olmak zordur. Hayat çok kolay. Kendini test etme firsatlari az.

Ve bu nedenle, gençlik yillarinin sonlarinda birçok genç erkek kendini kanitlamak için kasiniyor. Zor durumlarda baskalarina cesaret ve kararlilik göstermek istiyorlar. Bazilari silahli kuvvetlerdeki hizmetin bu sartlar altinda kisisel kendini gerçeklestirme firsati olarak görür. Ölümle yüzlesmek, cesaretin nihai testidir. Ve çok sayida genç erkekler, karsi karsiya kalmayi umdugu gerçek zorluklarin etrafinda olumlu kimliklerini kurarak silahli kuvvetler için hizmet etmeye gönüllü olurlar. Macho kisisel bir idealdir.

Silahli kuvvetler, bu arzuyu disiplin temelinde dayanisma ve paylasilan fedakarlik programlari ile cevaplarlar. Bu savaslardaki düsmüs kahramanlari aniyorlar. Bir tür ahlaki elit olarak genel nüfustan ayri olarak savasa dayanikli savasçilardan olusan bir kardeslik (ve kardeslik) yetistiriyorlar.

Genç erkeklerin veya kadinlarin kendilerini test etme arzusunu küçümsemem. Üstün cesaret ve mücadele yetenegi sergileyenler saygi görmeyi hak ediyor. Bu kisiler, toplumu korumak için siddet kullanan örgütlerin hiyerarsileri içerisinde özel bir konumu hak etmektedir. Askeri personel için Mor Kalpler ve Kongre Madalyalari var. Polis için, bir subayin tehlikeli bir durumla karsi karsiya kaldiklarindan dolayi bir baskasina verir, yerinde durur ve hakim saygi duyuyoruz. Bu tavir saflarinda korunmalidir; Çünkü polisin ahlaki dayanagi budur.

Bununla birlikte, iyi polis çalismalarinin, subaylarin kendilerindeki gururundan daha genis bir perspektif gerektirdigini de önermek isterim. Bu çalismayi, memurlarin barisi ne kadar iyi koruduklari ve yasayi özgür bir toplumun gerekleri çerçevesinde uyguladiklarina göre degerlendiririz. Memurlarin ayrica toplumun saygisini korumalari gerekiyor. Sadece çalismalarini yerine getirirken, kendi tarzinda yasal ve ahlaki avantajimizi sergilemek için çesitli macho davranislari gösteren görevlilere sahibiz, saygi kaybolacaktir.

Bu nedenle, örgütsel bir bakis açisiyla, bu tür davranislarin kontrol edilmesi gerekir. Polis gücü zorunlu kilindiginda kullanmalidir. Sadece düsman yaratan güç gösterisini geriye çevirmelidirler. En üst düzey polis yetkilileri, toplulugun rizasini ve isbirligini gelistiren bir polislik modeli benimsemeleri gerekir. Birkaç maço subayi siddetli durumlarla basa çikmakla yükümlü olabilir, ancak çogunlukla polislik, kamuoyunun güvenini saglamaktir.

Bu güvenin yalnizca topluluktaki bireylerle olan hiper agresif çatismalarla degil, ayni zamanda paranin kirletici etkisi yüzünden de kayboldugunu önermek isterim. Bazen, polisin, "kötü adamlar" den sözde "para cezasi" üretmek veya tahsil etmek veya mülkiyet ele geçirmek üzerine asiri derecede odaklandigi görülüyor. Görünen o ki çogu kez "yapiskan isler" yapiyorlar. Ancak, bölüm için mali kazanç oldugu yerlerde, is yapmak için motive görünüyorlar. Bu, polise nüfusun genis kesimleri arasinda büyük saygi duyulmamasinin bir diger nedeni.

Düzeltme islemi parayla daha da bozulmustur. Mahkûmlar veya istirakçilerine telefonla temas, hapishane kantinlerindeki yiyecekler veya mahkûmlarin hesaplarina yapilan para transferlerinde asiri oranlar ve ücretler tahsil edilir. Açikçasi, düzeltme departmaninda yüksek olan birisi muhtemelen komisyon karsiliginda özel müteahhitlerle tatlim anlasmalari düzenlemistir. Greft o kadar açiktir ki, ceza adalet sistemini bir bütün olarak görmezden gelinememektedir.

Yine bir baska sorun, polisin bazen süphelileri süpheli hale getirmesi. Bazen raporlarda yalan söylüyorlar. Memurlarin yanlis davranislarina iliskin raporlar kaplidir. Polis polisin kendisini reform yapmasini beklerse, halk sürekli olarak sinirli davraniyor. Sivil müdahale gerekiyor.

Bu sebeple, maço polislik kontrolü ile baslayarak, kamu güvenini yeniden saglamak için polisin ve düzeltme sistemlerinin kapsamli bir revizyonuna ihtiyaç duyuyoruz. Polis liderligi maço tutumlarini tamamen kinamasa da, bir polis memuru olmanin temelde bir kahraman olma ya da kisisel hirslarini yerine getirme konusunda olmadigini açikça belirtmesi gerekir; Bu, bölümün barisçil bir toplumda yasayi ve düzeni korumak için gerekenleri yapmasina yardimci olmakla ilgilidir. Kimlik yerine getirme nedenlerinden ötürü polis kiralamiyoruz. Çogu zaman, memurlarin rutin isleri yaparken topluluk üyeleri ile isbirligi içinde olmalari gerekir. Sadece nadir durumlarda bir kuvvet gösterisi gerekli olurdu.

Polis reformuna bu sekilde yaklasirsak, irk gerginliginin asilabilecegine inaniyorum. Memurlarin kisisel ihtiyaçlarini anliyor ve saygi duyuyoruz ancak ayni zamanda sivil otoritenin polis gündemini belirlemesine izin veriyoruz. simdilik, bu askeri tarzdaki kuvvet göstermek için tonlamaya odaklanmalidir.

 

  suna: analiz

 

  1753 words

 

 


TELIF HAKKI 2014 THISTLEROSE YAYINLARI - TÜM HAKLARI SAKLIDIR

http://www.BilMcGaughey.com/machopolice.html