BillMcGaughey.com

do: NDparty.html

 

Rozdzial dziesiaty

 

Jak zostala zgloszona kampania

 

Mozna by przypuszczac, ze w funkcjonujacej demokracji spoleczenstwo skupialo sie na wyborze kandydatów do urzedu publicznego, którzy mieli pewne osobiste kwalifikacje, pewne doswiadczenia polityczne i pewne punkty widzenia, które wskazywaly, co moga zrobic, jesli zostana wybrani na urzad. Oczywiscie moga tez miec przynaleznosc do partii. Kandydaci mogliby przemawiac lub uczestniczyc w debatach kandydackich, a media pokrywaly te wydarzenia w ramach ich raportowania. W ciagu kilku miesiecy publicznosc zrozumie, kim byli inni kandydaci i glosowali na jednego. Osoba ta sprawuje urzad, do którego zostal wybrany na nadchodzaca kadencje.

Glosowal w wyborach

W tym przypadku bylo inaczej. Z jednej strony ludzie glosowali na nie tylko jednego, ale maksymalnie trzech kandydatów na kazdy urzad w systemie zwanym wyborem wyborów w rankingu. Wybory minneapolis zatwierdzily ten system w wyborach w 2006 r., A po raz pierwszy w tym roku bylyby wykorzystywane w naszym miescie. W glosowaniu wyborców sw. Pawla glosowali, czy chca to przyjac w swoich wyborach.

Ogólnie rzecz biorac podobal mi sie wybór wyborów w rankingu, poniewaz wyeliminowal element "rzuconego glosowania", w wyniku którego osoby, które glosowaly na kandydatów z innych firm, z niewielka szansa na wygrana, nie glosowaly na wybranego przez siebie kandydata partii glównych, a tym samym "rzucili" wybory. Klasycznym przypadkiem jest Ralph Nader w wyborach prezydenckich w 2000 r. Ci, którzy faworyzowali Nadera prawdopodobnie wybrali Al Gore'a jako drugiego wyboru, glosowanie nad Naderem "zabralo glosy" z Gore'a i rzucil wybory na George'a W. Busha.

W wyborach do wyborów w rankingu ktos mógl glosowac nad Naderem jako kandydatem First Choice, Gore jako kandydatem na drugiego kandydata, a Bush jako kandydat na trzeciego kandydata. W spisie glosowan Nader zostalby porzucony po pierwszej rundzie, a jego wyborcy z Drugiej Dywizy mogliby zostac redystrybuowani do pozostalych dwóch kandydatów. Poniewaz wielu zwolenników Nadera preferowalo Gore'a do Busha, Al Gore najprawdopodobniej zostal wybrany na stanowisko Prezydenta w ramach systemu glosowania wyborczego w rankingu.

Bedac osoba trzecia typu, lubilem Ocene Glosowania Oceniajacego, poniewaz pozwalalo ludziom "glosowac na sumienie" - glosowac na kandydata, którego naprawde wola - zamiast byc "realistycznym" i glosowac na "mniejsza z dwóch zlych" wsród Pozostalych kandydatów.

Jednak w tym konkretnym wyborze nowy system mógl dzialac na moja niekorzysc. Nie chodzilo o to, ze sam system byl wadliwy, ale media zdecydowaly sie skoncentrowac na glosowaniu wyborczym w rankingu zamiast na kandydatach kandydackich w wyborach. Poniewaz Rybak byl uwazany za naprzód, dziennikarze uwazali, ze wybory sam w sobie nie byly tym, co powinny obejmowac w tym roku. Prawdziwa "nowoscia" byla Glosowanie Wybór Glosowania. Wiekszosc opowiesci o wyborach dotyczyla wiec nowego systemu glosowania, a nie kandydatów na urzad. Z mojego punktu widzenia wybory nie byly objete.

Tak bylo w przypadku programu telewizyjnego KFAI-FM, który mial miejsce 14 pazdziernika, zatytulowanego "Prawda to Tell", wydanego w ciagu godziny. Szczególny program zatytulowany zostal "Wybory Miasta 2009". Chodzilo o glosowanie w wyborach w wyborach i propozycje zlikwidowania zarzadu oszacowania i opodatkowania. Byly burmistrz Minneapolis, Don Fraser i byly czlonek Rady, Joan Niemiec, byli na wystawie, ale zaden z kandydatów na tegoroczne kandydatury na urzad miasta. Program dwa tygodnie pózniej zatytulowany "Kandydaci w przegladzie" zamierzal dyskutowac o kandydatach, ale znowu nie zaproszono kandydatów. Zamiast tego grupa lokalnych dziennikarzy ocenila kampanie.

Urzednicy z Minneapolis podjeli wielki wysilek, aby wyksztalcic wyborców w systemie glosowania wyborczego. W sobote 25 lipca odbylo sie spotkanie dla kandydatów w biurach Stowarzyszenia Sasiedztwa Seward. Dla mnie to byla okazja, aby porozmawiac z niektórymi innymi kandydatami - a mianowicie Al Flowers i John Charles Wilson. Travis Lee, maz Natalie Johnson Lee, siedzial przed nami kilka rzedów.

Organizatorzy imprez rozprowadzali przykladowe karty glosowe RCV i inna literature, aby pokazac, jak dzialal system wyborów w rankingu wyborów. Zaproponowali, aby kandydaci przekazali je ludziom na imprezach blokowych National Night Out, które odbeda sie 4 sierpnia w miescie. To byl dobry pomysl. Moglem przedstawic sie wyborcom, nie wydawajac sie byc "politycznymi". Wzialem stos literatury. Niestety, nie czulam sie dobrze wieczorem 4 sierpnia, wiec tego wieczoru nie uczestniczylem w zadnej ze stron.

Dla wyborców glosowanie wyborów wyborczych nie bylo takie skomplikowane: pamietaj, aby nie glosowac na wiecej niz jednego kandydata w kolumnie, co spowodowaloby zepsucie glosowania. Jak zawsze kandydaci zostali wymienieni w kolejnosci. W kazdym wierszu byly trzy kolumny. Chodzilo o wybranie trzech róznych kandydatów w kazdym biurze i przyciemnienie owalu w ich rzedzie w trzech róznych kolumnach reprezentujacych odpowiednio pierwsze, drugie i trzecie wybory. Jesli wyborca ??odebral tego samego kandydata za wszystkie wybory, lub jesli glosowal tylko w pierwszej kolumnie wyboru, liczylby tylko jako pojedynczy glos First Choice. Wyborca ??stracilby mozliwosc wyrazania innych preferencji.

Bardziej skomplikowana byla kwestia liczenia glosów. Maszyny glosujace mialyby kazda liczbe wyborów w wyborach nocnych, ale wtedy zespoly sedziów wyborczych liczyly wszystkie recznie recznie. Moze zakonczyc sie ostateczne wyniki wyborów do polowy grudnia. Zwycieski kandydat potrzebowalby wiekszosci glosów, aby wygrac. Jesli w pierwszej rundie glosowania nie uzyskala wiekszosci glosów, system glosowania w wyborach do wyborów dokonywal redystrybucji glosów na rzecz pozostalych kandydatów, dopóki jeden z nich nie uzyskalby wiekszosci.

Dzialalo to tak: po pierwsze, kandydaci, którzy nie mieliby matematycznej szansy wygrania, gdy liczy sie pierwsze glosy, zostana zrzuceni. Glosujace na nich glosy Drugi wybór glosów wyborców bylyby rozdzielane na pozostalych kandydatów, co spowodowalo zmiane ich w kolejnych glosach First Choice. To moze dac jednemu z kandydatów wiekszosc glosów, a proces sie skonczy. W przeciwnym razie byloby kilka rund liczenia, w których spadly kandydaci z najnizsza liczba glosów. W koncu ktos wygra.

Publicystyka gazety

latwo bylo, gdyby politycy i publicznosc mogli rozpraszac takie techniczne umiejetnosci. Moim celem bylo wygrac, a przynajmniej uzyskac znaczaca liczbe glosów jako kandydat burmistrza. To, czego naprawde potrzebowalem bylo dla artykulów prasowych, aby wspomniec o moim imieniu i, miejmy nadzieje, niech czytelnicy znaja moje stanowisko w pewnych kwestiach.

Star Tribune opublikowala artykul z 22 lipca, który podal nazwiska wszystkich kandydatów do róznych urzedów miejskich, wlacznie z kopalniami. Niestety, gazeta opublikowala równiez artykul z 24 lipca, zatytulowany "Upadek w przestepstwie jest zwyciestwem" Mniejszy naglówek brzmial: "Sasiedzi, w tym pólnocne Minneapolis, sa dzis bezpieczniejsze, a urzednicy miejscy sa podekscytowani". Stawka w miescie byla jednym z najwazniejszych punktów rozmów Prezydenta Rybaka. Czy byl to zwiastun, ze zazadal zgloszenia, aby przyjsc na rase burmistrza?

Nieoczekiwane przyspieszenie mojej kandydatury pojawilo sie, gdy Minnesota Daily, gazeta studencka na uniwersytecie w Minnesocie, opublikowala 29 lipca artykul z pierwszej strony o wyborach do miast w Minneapolis. Bylem jednym z trzech kandydatów wymienionych w rasie burmistrza, R.T. Rybak i Papa John Kolstad jako pozostale dwa. lal! Z zalozenia bylem jednym z trzech glównych kandydatów. Byc moze tak dlatego, ze wczesniej ubiegalem sie o urzad, Minnesota Daily dziennikarze i redaktorzy byli ze mna bardziej znani niz z niektórymi innymi kandydatami. To byl dla mnie szczesliwy wypad.

Charakterystyka w Southside Pride

Przyjaciel, który mieszkal w poludniowej czesci Minneapolis zadzwonil do mnie, aby zglosic, ze moje imie bylo w Southside Pride, gazecie spolecznej rozprowadzonej w tej czesci miasta. Od razu wsiadlem do samochodu i pojechalem do miejsca, w którym pomyslalem, ze moge znalezc kopie w nowojorskich stojakach. Bylo to wydanie z sierpnia 2009. Redaktor, Ed Felien, napisal kolumne wyswietlana po prawej stronie pierwszej strony. To bylo naganne: "Kim sa ci ludzie i czego chca?" "Ci ludzie" byli kandydatami burmistrza. Felien przedstawil je w swietle ich albo powazne lub chca sie bawic.

Jego kolumne zaczelo sie: "Falszerze zakonczyly sie w wyborach w tej jesieni, a kandydaci na burmistrza prowadza gamute od bardzo powaznych" Chce tylko dobrze sie bawic ". Tom Fiske jest kandydatem Partii Socjalistycznych Robotników i jest powazny Kubanskie 5 i banki ratownicze ... Bill McGaughey nadal jest powazny, jesli chodzi o bialych mezczyzn, którzy sa dyskryminowani (on biega przed innymi urzedami). Z drugiej strony, Joey Lombard dziala w roli "Is Awesome", a Bob Carney Jr. jest "umiarkowanym postepowym cenzorem" - niezaleznie od tego. Papa John Kolstad biegnie na burmistrza. On zawsze sie bawil. "To ostatnia wypowiedz, jak przypuszczalem, odnosi sie do faktu, ze Kolstad, profesjonalny muzyk, byl w branzy rozrywkowej.

Moglem powiedziec, ze Felien tez próbowal sie bawic z ta kolumna. Z mojego punktu widzenia problem polegal na tym, ze w gruncie rzeczy zle zinterpretowal moje stanowisko w kwestiach tozsamosci. Nowa partia godnosci próbowala zmienic paradygmat takich dyskusji. Jednak Felien charakteryzowal moje stanowisko pod wzgledem starego paradygmatu: dyskryminacji rasowej lub plciowej. Bieglem w biurze, starajac sie promowac pozytywne tozsamosci dla kazdego i uniknac spornych porównan. To byl nowy paradygmat. Dlatego musialem odpowiedziec na filie Feliena, jesli moja kampania miala zachowac wszelkie nieuczciwosc.

Na szczescie, kiedy otworzylem drzwi do biur Southside Pride na alei Chicago, pobieglem do Feliena, którego poznalem osobiscie, wychodzac przez drzwi. Wyjawilem skarge. Felien przeprosil za lagodny ton kolumny, co mnie nie obchodzilo, a takze zgodzil sie wydrukowac moja odpowiedz, gdybym wyslal list do redaktora do Southside Pride.

W rzeczywistosci opublikowane pismo zwrócilo wieksza uwage na moja kandydature niz wymienione w kolumnie z kilkoma innymi kandydatami. Wydawalo mi sie, ze ten "blad" dzialal na moja korzysc. Co jeszcze wazniejsze, sklonilo mnie do zastanowienia sie nad tym, jakie bylo moje stanowisko dotyczace tozsamosci rasowej i plciowej. Pózniej napisalem artykul zatytulowany "Dochodzenie do sedna tego, co wierze w polityke tozsamosci" umieszczona na stronie internetowej serwisu NewDignityParty.org.

Kwestionariusze z Star Tribune

Niektóre publikacje, w tym Star Tribune, wyslaly kwestionariusze do kandydatów. Odpowiedzi zostana opublikowane w przewodniku wyborcy. W tym roku, byc moze ze wzgledu na trudnosci finansowe, Star Tribune nie ma Przewodnika wyborców w wydaniu drukiem gazety. To bylo w wersji on-line, Startribune.com. 19 sierpnia Steve Brandt przeslal zestaw pytan do kandydatów, proszacych o odpowiedz w ciagu dziesieciu dni. Ja planowalem byc w Chinach pod koniec miesiaca.

Na szczescie mój lot sie opóznial - w tym dniu nie bylo lotów typu standby do Chicago - wiec wracalem z lotniska, aby znalezc list Brandta w skrzynce pocztowej. Szybko przygotowalem odpowiedzi na pytania i wysle je do niego. Brandt zaszczycil mnie, ze jestem pierwszym kandydatem do odpowiedzi. Po pózniejszym przegladzie, pomyslalem, ze niektóre z moich odpowiedzi byly zbyt inteligentne Alecky. Na przyklad poproszono o cytowanie adnotacji organizacyjnych, powiedzialem, ze popieram "moja zorganizowana zone" (która w rzeczywistosci nienawidzi polityki, a wiec prawdopodobnie nie poprosila nikogo) Kilkakrotnie zaplanowalem ignorancje na ten temat, ale Powiedzialem, ze "wybiore liczbe z powietrza". Pózniej termin zostal przedluzony i zmienilam te odpowiedzi.

Kiedy bylem w Chinach, Brandt wyslal mi kilka e-maili, ze nie mógl do mnie dotrzec telefonicznie. Cyrkulowal kolejnego, "krótszego kwestionariusza". Okazalo sie, ze Brandt robi humorystyczna kolumne o znajomosci kandydatów burmistrza "Ciekawostki City Hall". Opublikowana 16 wrzesnia kolumna zatytulowana "City Hall challenge".

Brandt zapytal kandydatów (oprócz mnie i jednego innego kandydata) o ich wiedze o hali miasta Minneapolis w odniesieniu do takich kwestii jak: "Ile miasta jest miasto?" (Poprawna odpowiedz: 50%. Polowa jest wlasnoscia okregu Hennepin) "Alderman Eddie Felien, który sluzyl w latach siedemdziesiatych, jest najlepiej pamietany za propozycje? (Poprawna odpowiedz: chcialby studiowac to, co uczynilo Northern State Power Company komunalnym narzedziem. Tak, ten sam Ed Felien publikuje dzisiaj Southside Pride.) "Jaka czesc posagu Ojca Wody zostaje pocierana na szczescie, gdy weszli do Ratusza?" (Poprawna odpowiedz: lewy palec)

Obowiazkowy burmistrz, Rybak, mial najodpowiedniejsze odpowiedzi. John Charles Wilson, z trzema takimi odpowiedziami, skonczyl na drugim miejscu. Oczywiscie nie bylam w stanie przesluchac. Myslalem, ze to zabawne podejscie do rasy burmistrza i pozytywny wklad, jesli nic innego nie jest napisane. Prawdziwym "przegranym" w tym cwiczeniu byl Papa John Kolstad, który byl pozbawiony humoru: "Kolstad, który pózniej powiedzial nam, ze nie jest rannym czlowiekiem, odrzucil nasze zapytania jako szache, mówiac, ze prowadzi powazny wyscig".

Zlozylem oferte na gazete w liscie do redaktora, w którym napisalem: "Jestem pewien, ze Steve Brandt nie zdolalby mnie dotrzec na czas ocalil mnie od skonczenia na lub na samym dole listy kandydatów burmistrza w jego" City Hall wyzwanie "quiz. Teraz mam drobne pytanie dla reportera Brandta: Który z obecnych kandydatów na burmistrza raz zorganizowal demonstracje protestacyjna, która spowodowala zamkniecie posiedzenia Rady Miasta Minneapolis, a co z kolei inspirowalo aktualizacja bezpieczenstwa w izbach Rady? " Odpowiedz, oczywiscie, byla mnie. (Patrz landlordpolitics.com/citycouncil.html.) Zgodnie z moja wiedza, ten list nie zostal opublikowany.

Powinienem zwrócic uwage, ze w tym okresie nie bylem subskrybentem Star Tribune. Niektórzy ludzie, których znam, odwolali abonamenty z prasy; Mysla, ze ("Czerwona") Star Tribune to "komunistyczna" gazeta. W moim przypadku subskrypcja wyczerpala sie w lipcu. Dowiedzialem sie, ze w dniu zakonczenia porannej dostawy. Do tego czasu bylem winny 64,60 dolarów za dostawe gazet poza okresem zaplaconym. Nigdy nie otrzymalem zadnych listów poczta. Zwykle patrze na daty, stawki platnosci i okresy wakacji, aby zdecydowac, czy kwota jest rozsadna. Pracownik Star Tribune powiedzial, ze otrzymalem takie rachunki.

Okazalo sie, ze adres korespondencji pocztowej zostal zmieniony na 307 Knox Avenue N. (który jest droga wejscia, w której dostarczany jest mój papier) z 1702 Avenue Glenwood (gdzie otrzymuje moja poczte). Mieszkam w czwartej kondygnacji Kacik Glenwood i aleje Knox. Pracownik obiecal, ze wysle kolejny list, uzywajac prawidlowego adresu rozliczeniowego. To sie nigdy nie zdarzylo. W rzeczywistosci mialem te sama rozmowe dwa razy, ale jeszcze nie pojawily sie jakies faktury. Wreszcie, Star Tribune obrócilo moje saldo 64.60 dolarów na agencje inkasa. Niedawno zaplacilem ten rachunek, ale jeszcze nie odnowiono mojej subskrypcji gazety. Brakuje mi tej porannej rutyny.

W czasie trwania kampanii bylam zadowolona z otrzymania wiadomosci politycznych ze zródel e-maila, a czasami udac sie do biblioteki, aby obejrzec stosy starych starów. Od czasu do czasu ludzie powiedzieli mi, ze moje nazwisko bylo w gazecie. Zrobilbym wiec kazdy wysilek, aby uzyskac kopie tego wydania dnia, oczywiscie.

Inne kwestionariusze lub przesluchania

19 wrzesnia otrzymalem kwestionariusz wyborczy z Lyndale Neighbourhood News, gazeta stowarzyszenia sasiedztwa. Odpowiedzi zostana opublikowane 8 pazdziernika. Gazeta chcialaby znac mój stosunek do stowarzyszen sasiedzkich i jak bym im pomógl, gdyby zostal wybrany burmistrz. (Burmistrz Rybak zostal krytykowany za wymykanie programu rewitalizacji dzielnicy lub "NRP" i przekazanie funduszy do dzialu miasta). Po prostu napisalem, ze jestem w zarzadzie organizacji sasiadujacej i slucham obaw sasiedzkich. Drugie pytanie dotyczylo finansów miasta. Powiedzialem, ze miasto musi zwiekszyc swoja baze podatkowa, stajac sie bardziej atrakcyjna dla biznesu, zamiast szarpiac ludzi z podatków, grzywien i oplat. Nigdy nie widzialem kopii tej gazety, ale przyjeto moje komentarze zostaly opublikowane.

Prasa Hill and Lake, reprezentujaca kilka dzielnic na poludnie od kopalni, równiez miala kwestionariusz dla kandydatów, w tym kandydatów na burmistrza. Pracowalem nad tymi pytaniami w drugim tygodniu pazdziernika. Kryzys budzetowy miasta byl moim numerem jeden, powiedzialem. Ponownie nalezy priorytetowo traktowac przyciaganie przedsiebiorstw zamiast niszczyc je, co wladze miejskie zrobily z targem zywnosciowym wuja Bill.

W tym przypadku pózniej natknelam sie na kopie tej gazety, rozprowadzajac literature od drzwi do drzwi. Redaktorzy postanowili nie publikowac komentarzy kandydatów burmistrza w wydaniu drukowanym, ale tylko na biezaco. Odpowiedzi kandydatów na inne biura zostaly uwzglednione w wydaniu drukiem. Powiedzial mi to, co dziennikarze w okolicy mysla o wyscigu burmistrza. (Nie mialo to znaczenia.)

Star Tribune nadal akceptowala odpowiedzi na kwestionariusz Steve'a Brandta w pazdzierniku. Dlatego wyslalem poprawiona wersje tego, co przedlozylem w sierpniu, ograniczajac moja tendencje do swobodnego udzielania odpowiedzi. Pomoglem takze Jimowi Swartwoodowi i Johnowi Butlerowi przygotowac odpowiedzi na kwestionariusz Star Tribune. Twierdzilem, ze wyslanie czegos do gazety jest lepsze niz nic. Etykieta "brak odpowiedzi otrzymanej od kandydata" wskazuje na kandydata, który nie troszczy sie o wybory. Nie trzeba martwic sie o dobre odpowiedzi na kazde pytanie. W zwiazku z tym, gdy mialem wiarygodna odpowiedz na pytanie, napisalem to na moich dwóch kolegach. Gdzie ja nie zrobilem, zbieralem informacje razem, wybierajac temat. Gdy Jim i John byli zadowoleni z odpowiedzi, przeslalem kwestionariusze z powrotem do Star Tribune pod ich nazwami.

W odniesieniu do mediów elektronicznych, tylko KFAI-FM, stacja radiowa spolecznosci, stwarzaly nam okazje do "drobnych kandydatów", aby przekazac nasza wiadomosc wyborcom. Reporter o nazwie Elena Erofeeva wyslala mi wiadomosc z 14 wrzesnia, zapraszajac mnie do zatrzymania sie w studio KFAI przy Riverside Avenue, aby nagrac rozmowe od dziesieciu do pietnascie minut. Spotkalismy sie o godzinie 15:00. W piatek, 18 wrzesnia. W tym czasie zainstalowalem ostatnie znaki na trawniku, przynajmniej w pierwszej partii.

To byl gruntowny wywiad; Nawet mialem okazje wyjasnic nowa partie godnosci i jej podejscie do polityki tozsamosci. Elena poinformowala mnie, ze tasmy zostana poddane edycji do dwóch minut czasu antenowego dla kazdego kandydata. Nie wiem, jakie czesci mojego wywiadu nadawaly, poniewaz nie zlapalem programu.

Muzyka Leonarda Cohena

Po wyjsciu z pracowni zobaczylem mala broszure, na której zaprosilam "Tribute to Leonard Cohen", która odbedzie sie w 7th Street Entry w centrum Minneapolis w poniedzialek 21 wrzesnia o godz. Wydarzenie obejmowalo "Mean Larry and friends". sredni Larry byl miejscowym spiewakiem. KFAI obejrzalby pokaz w niedzielny wieczór i otrzyma darmowe bilety. Cena biletu na poniedzialkowe wydarzenie wyniosla tylko 7 USD. Zdecydowalem sie odejsc.

Miesiac wczesniej ogladalem pokaz Leonarda Cohena w Londynie i urzeklem zarówno przez spiewanie, jak i osobe publiczna Cohen. Mial na sobie kapelusz, podobny do tego, co przedsiebiorcy lat 40-tych i 50-tych nosili, ale "cool". Szczególnie zainteresowal mnie piesn Cohena, "Demokracja", z jej chwytliwymi przepowiadaniami, ze "Demokracja przyjezdza do Stanów Zjednoczonych". To moze byc piesn tematyczna partii politycznej aspirujacej do wplywu i wladzy. To moze byc piesn tematyczna dla nowej partii godnosci, innymi slowy. (Sluchaj Leonarda Cohena spiewaj te piosenke)

Od dawna myslalem, ze partie polityczne moga przyciagnac ludzi do sztuki. Medycznie lub artystycznie bogate doswiadczenia moga zastapic nudne doswiadczenia w konwencji politycznej, która byla regulowana przez Roberta Rules of Order. Cohen "Democracy" piosenka pasuje do rachunku. Patrzac w przyszlosc na stworzenie zywotnej partii, pomyslalem, ze polozylbym sie na fundamencie takiego podmiotu, nawiazujac do wspólnoty artystycznej w holdzie Leonarda Cohena. Chcialbym reklamowac dla "Leonarda Cohen impersonators" jak te, które Elvis ma.

Z tego powodu przygotowalem ulotki, które byly czytelne w duzych literach "Poszukujac imponatora Leonarda Cohena". Po wprowadzeniu nowej partii godnosci, ulotka oglosila, ze ??"chcielibysmy przesluchac" oficjalnego "impalaatora Leonarda Cohena (miejmy nadzieje, Kapelusz), który spiewal "Demokracje przyjezdza do USA" i innych piesni Cohena na wydarzeniach, które moglibysmy zorganizowac w nadchodzacym roku. "Przekazalem je ludziom na linii od pierwszej alei, az zdalem sobie sprawe, ze 7th Street Entry nie Tutaj, ale przy drzwiach tuz przy ulicy. Gromadzenie tlumów nie bylo dla holdu Leonarda Cohena, ale dla innego aktu.

Hold Leonardowi Cohenowi trwalo okolo godziny. Moze 15 osób wzielo udzial w tym wydarzeniu. Ubrany w garnitur mojego polityka umiescil moje ulotki na pustych stolach, a potem siedzial przez spektakl trwajacy trzy godziny. To bylo przyjemne, jesli chodzi o to, choc repertuar Mean Larry'ego nie zawieral "Demokracji". Jednak z punktu widzenia powiazania muzyki z polityka impreza byla popiersiem. Wrócilem do domu z dzwoniacymi uszami i niewiele wiecej. Wykonawcy byli z Wenus i ja z Marsa, czy cos w tym stylu.

Jednak nie bylam jeszcze gotowa zrezygnowac z Leonarda Cohen'a. Zdarzylo sie, ze gazeta elektroniczna Mplsmirror.com oferowala kandydatom politycznym mozliwosc opublikowania filmu wideo na stronie internetowej przez piec minut. Film moze byc prosta wypowiedzia kampanii lub moze pokazac, ze kandydat robi wszystko, czego chce. Wybralem spiew. Aby postawic osobista twarz podczas kampanii, spiewalam piosenke Cohna "Demokracja". Wyszukiwarka Google doprowadzila mnie do slów tej piosenki i do jej wlasnego wykonania Cohen. Chociaz mialem rapisty glos zwiazany z grypa, pomyslalem, ze dobrze mi sie wydaje, gdy cwiczylem piosenke raz czy dwa. Ale potrzebowalem kogos, kto by nagral spektakl.

Jim Swartwood przyniósl kamere wideo do mojego domu, aby nagrac zarówno moja piosenke, jak i jego oswiadczenie dotyczace Mplsmirror.com. Tym razem mój wystep byl dosc nieszkodliwy. Ciagle patrzylem w góre iw dól z kartki papieru, aby przeczytac slowa i spiewajac z lekkim glosem. Mamy jednak nagranie na tasmie wideo. Nastepnym krokiem bylo znalezienie kogos, kto móglby przeniesc nagranie na dysk kompaktowy, wymagany Mplsmirror.com. Przyjaciel udalo sie to dla mnie. Potem podalem dysk Terry'owi Yzaguirre'owi. Poprosila mnie, abym spotkal ja na politycznym rajdzie na Broadwayu zorganizowanym przez kampanie Natalie-Johnson Lee. Zostalem zaproszony na scene, aby przemówic.

Ale nigdy nie zapomne o komentarzach umieszczonych pod moim filmem, gdy tylko sie skonczy. Jedna osoba oskarzyla mnie o to, ze bylem poblazliwy i "whiner" za spiewanie tej piosenki w tym konkretnym glosie. Inny napisal, ze "jesli Bill McGaughey mial jakas wiarygodnosc, stracil ja". Mój entuzjazm dla muzyki Leonarda Cohena byl trzymany w opakowaniach przez reszte kampanii.

Jak spoleczenstwo postrzegalo mnie jako kandydata na polityke? Po pierwsze, mysle, ze bylam w duzej mierze nieznana pomimo ostatnich kandydatur na urzad publiczny. (Ten ostatni punkt sprawil, ze stalam sie "stalym kandydatem" dla milosników politycznych). Gdybym byl znal w Minneapolis, to glównie z powodu mojego zwiazku z Komitetem ds. Praw wlasnosci Majatku Metro i generalnie z wlascicielami. Pomimo niektórych zwolenników, wlas cicieli glównie byli glupne ... grupe ... w polityce w Minneapolis. Obawiam sie równiez, ze zrobilem kilku wrogów podczas sparingu z ludzmi na forum e-demokracji w Minneapolis. Wreszcie, wiele osób odwiedzajacych witryne mojej kampanii, NewDignityParty.com, moglo pomyslec, ze jestem bialym rasista. Moja wlasna opinia o sobie io mojej kandydaci na burmistrza byla lepsza od tej, ale wyborcy Minneapolis mieli ostatni glos.

Otwarte domy

Jedna z przyczyn prowadzenia burmistrza bylo zidentyfikowanie potencjalnych zwolenników nowej partii godnej. Jim Swartwood i John Butler biegli do biura jako osobista laska do mnie, jak przypuszczalem. Mialem nadzieje, ze kampania i ta nowa partia New Dignity Party beda interesujace dla innych. Wyplaty nastapily, gdyby niektórzy ludzie skontaktowali sie z kampania za posrednictwem listów do naszego poczty lub poczta elektroniczna za posrednictwem witryny kampanii. To sie nie stalo.

W innej dzialalnosci otwartej zaplanowano otwarte domy w bibliotekach w Minneapolis: jedna w Pólnocnej Bibliotece Regionalnej w dzielnicach Lowry i Fremont we wtorek, 8 wrzesnia; I w bibliotece publicznej Washburn na alei Lyndale, na poludnie od Minnehaha Parkway, w czwartek, 15 pazdziernika. Mialem nadzieje, ze znaki na trawniku i literatura spada w tych obszarach przyciagnie ludzi do dwóch wydarzen.

Zaleta tych wydarzen bylo to, ze moglyby byc wymienione bezplatnie w gazetach spolecznosciowych. Ogloszenie, które pojawilo sie w kalendarzu wydarzen w serwisie NorthNews, brzmialo nastepujaco:

 

"Nowa Partia Honorowa organizujaca spotkanie i otwarty dom

Ta partia polityczna, która trwa trzy kandydatki na urzad w wyborach do miast w Minneapolis w 2009 roku, zostala zalozona w Minnesocie 4 lipca tego roku. Pierwsze spotkanie publiczne odbedzie sie we wtorek, 8 wrzesnia 2009 r., W godzinach od 6 do 8. W sali konferencyjnej w Pólnocnej bibliotece regionalnej, 1315 Lowry Avenue North, Minneapolis. Bedzie to wstepne spotkanie z ogólna dyskusja na temat zasad i planów partii. Aby uzyskac wiecej informacji, sprawdz witryne NewDignityParty.org lub zadzwon pod numer 612-374-xxxx. "

 

W wyznaczony dzien, przybylem pietnascie minut wczesniej i zalozylem pewne znaki. Potem czekalem i czekalem. Wreszcie John Butler przybyl okolo godziny 6:20. Rozmawialismy przez chwile. John wzial jakies znaki i wyjechal. Trzymalem sie przez caly okres. Nikt inny nie przyszedl.

To samo dotyczylo otwartego domu w bibliotece Washburn 15 pazdziernika. Ponownie, pokój byl zarezerwowany od 6 do 8 wieczorem. Ponownie tylko pojawil sie John Butler. W poprzednich dniach ulotowalem ulice wokól biblioteki, ale wydawalo sie to miec niewielki wplyw. Nikt nie interesowal sie nasza kampania. Czy to z powodu rasy?

 

do: NDparty.html

 

do nastepnego rozdzialu

 
COPYRIGHT 2009 THISTLEROSE PUBLICATIONS - WSZYSTKIE PRAWA ZASTRZEZONE
http://www.BillMcGaughey.com/mayor-10j.html