BillMcGaughey.com

do: NDparty.html

 

Rozdzial Pietnascie

 

Post Mortem

 

Patrzac tylko na rase burmistrza, proponuje nastepujace komentarze. Burmistrz Rybak wygral decydujacy margines, poniewaz byl o wiele lepiej znany niz inni kandydaci, zostal poparty przez partie DFL, byl pierwszym burmistrzem wielkich miast, który poparl Baracka Obame, mial fundusze na wiele mailingów, a wyborcy Byly prawdopodobnie zadowolone z sposobu, w jaki miasto bylo prowadzone. W koncu wskaznik przestepczosci spadl znacznie. Glosujacy nie obwiniali Rybaka za niepewne finanse miasta, biorac pod uwage ciecia w pomocy wladz lokalnych od panstwa i spadek w gospodarce. Burmistrz Rybak pozostaje wysoce fotogenicznym kandydatem, artykulowany i poinformowany, zgodnie z wiekszoscia mysli o sprawach politycznych. Pokazy medialne tego wyscigu (lub tez brak) pomogly Rybakowi. Organizacja partii DFL równiez zrobila to, chociaz jej glosowanie w tym roku nie dotarlo do czasu wyborów.

Niektórzy z pozostalych kandydatów, którzy wydawali mi sie, ze prowadzili mala kampanie, równiez zrobili stosunkowo dobrze w odniesieniu do otrzymanych glosów. Liberalny kandydat, Christopher Clark i Socjalistyczna Partia Robotnicza, Tom Fiske, skonczyli odpowiednio na piatym i szóstym miejscu. Chcialbym przypisac ich stosunkowo silne pokazywanie faktowi, ze prowadzili go jako kandydaci do ustanowionych partii politycznych. Strony te mialy okreslone uznanie w imie i okreslone ponizej. Dick Franson, czwarty finiszowiec, byl osobiscie dobrze znany, kiedys byl aldermanem, byl kandydatem w tak wielu poprzednich wyborach, a takze zrobil jakies reklamy.

Na trzecim miejscu Al Flowers zajmowala wiele razy wiele razy w gazetach i miala dwa telewizje kablowe, które mialy miejsce ponizej. Wygral proces przeciwko miastu i byl widoczny w wyniku feudu z Donem Samuelem. Jego podejscie do kwestii miast bylo informacyjne, proste i szczere, jesli niekoniecznie konfrontacyjne.

Papa John Kolstad, na drugim miejscu, zostal zaakceptowany przez partie Republikanskie i Niepodleglosci. Byc moze popelnil blad przy uzyciu terminu "Niezalezny Lider Civic", który móglby sie zidentyfikowac, poniewaz niektórzy wyborcy nie znali jego adnotacji z glównych partii.) Jednak Kolstad byl czesciej w wiadomosciach niz inni kandydaci. Mial okazje dotrzec do ludzi. John Kolstad byl znany wielu osobom w Twin Cities jako artysta, biznesmen, ekspert ds. Opieki zdrowotnej i promotor malych przedsiebiorstw. Dyskutowal takze nad Rybakiem.

Spojrzemy na dolna polowe listy, widzimy, ze Joey Lombard, siódmy miejsce, zakonczyl sie dobrze przed John Charlesem Wilsonem, ostatnim finiszerem miejsca, mimo ze obaj kandydaci byli tylem wysmiewania. Lombard byl jednak smieszniejszy niz Wilsona; Byl tylko mlodym muzykiem, który chcial sie bawic. Jego przyjaciel dziewczyna go wyrzucil, poniewaz nie zrobil wystarczajaco duzo, aby zmienic swiat; Wiec pobiegl na burmistrza. Wilson, z drugiej strony, wydawal sie bronic ideologii, która byla zludna i dziwaczna. Mógl miec problemy ze zdrowiem psychicznym.

Mysle, ze równiez pod ta chmura: Pamietasz faceta na forum e-demokracji w Stanach Zjednoczonych (ten, kto nazwal mnie klamca), który nawiazywal do moich "megalomanii" i moich mozliwych chorób Alzheimera? Czy nowa partia godnosci byla jakas rasistowska kult? (Amerykanie sa uwarunkowani sitcomami telewizyjnymi, aby myslec o dzialaczach politycznych motywowanych nieznajomymi pomyslami, jak zombie gotowe do polkniecia Kool-Aid). Pomimo moich dzialan zwiazanych z wlascicielem, bylem mniej znany. Nowa partia godnosci, o ile byla znana, byla projekcja mojej wielkodusznosci.

Pozostali dwaj kandydaci, Everett i Carney, byli umiarkowani znani. Everett biegl po raz pierwszy na gubernatora, a Carney zajal sie obecna kampania burmistrza. Mysle, ze Bob Carney powinien byl zrobic lepiej niz on w odniesieniu do wyników wyborów, ale znowu wyborcy pozostawali w duzej mierze nieswiadomi rasowi burmistrza. Mozemy pomyslec, ze nastapila znaczna "rebelia", ale moglo to byc tylko w naszym malym zakatku swiata. Malo kto o tym wiedzial.

Analiza tego, co sie nie udalo

Wiem, ze wiele osób odwiedzilo witryne nowej strony godnosci. Statystyki uzytkowania pokazuja srednio 62 unikalnych uzytkowników i 235 odslon dziennie w pazdzierniku. To wzroslo do 133 odwiedzajacych i 777 odslon 1 listopada; 575 wizyt i 3707 odslon w dniu 2 listopada; I 1.053 wizyt oraz 7.108 odslon w 3 listopada, dzien wyborów. Ruch spadl od pazdziernika do poziomu ponizej lub ponizej. To, co mi mówi, to, ze wyborcy z Minneapolis byli swiadomi, ze informuja o wyscigu burmistrza. Moim problemem bylo to, ze nie podobalo im sie to, co widzieli, gdy przyszlo do mojej kandydatury. W dzien wyborów odwiedzilo mnie 1.053 odwiedzajacych, a tylko 230 osób dalo mi glos First Choice. Najwyrazniej nie udalo mi sie namówic.

Co w witrynie moglo spowodowac wylaczenie wyborców? Byc moze byl to aspekt rasowy.

Oswiadczenie "lubimy bialych ludzi", moglo obrazac niektórych ludzi. Jaki byl "nowy paradygmat w polityce tozsamosci"? Niewiele wiedzialo lub chcialo spedzic czas na poznaniu. Pytanie o wyscig jest niewatpliwie trudne, a nawet zenujace dla wielu Amerykanów. Jesli chcesz zmienic ludzkie serca i umysly w tej dziedzinie, bedzie to o wiele bardziej przekonujace, niz poprzez pierwsze wrazenia z witryny.

Szczerze mówiac, mysle, ze innym negatywnym czynnikiem w witrynie byly zdjecia trzech bialych mezczyzn - Swartwood, Butler, a mnie - z rzedu u góry strony. Te same zdjecia byly równiez u góry strony Page 2. To mogloby miec wrazenie, ze nasza partia bialych mezczyzn i innych ludzi nie musi miec zastosowania. Nasze twarze byly niesymetryczne. Nikt z nas nie nosil plaszcza i krawat. Wszyscy bylismy w srednim wieku mezczyznami, którzy pracuja w biurze politycznym lub próbuja rozpoczac nowa partie polityczna. Wiekszosc organizacji w dzisiejszych czasach ma wystarczajaco duzo poczucia relacji z opinia publiczna, aby postawic kobiete na ich przeslanie; Nie my ruby.

Nie wiem, jak pólgodzinna dyskusja na temat wyscigu z Ed Eubanks moglaby miec wplyw na glosowanie na burmistrza. Oczywiscie, nie moglo byc pod wrazeniem, ze wiele osób. Ale ta produkcja MTN stanowila mój najlepszy strzal w prowadzeniu prawdziwego dialogu na temat polityki tozsamosci. To najwyrazniej nie dzialalo. Nastepnym razem byc moze trzeba okazac sie bardziej fotogeniczny rzecznik prasowy, który przedstawia ten punkt widzenia.

Bylem zainteresowany wiedza na temat tego, jak umieszczenie oznakowania trawników i dystrybucja literatury mogloby wplynac na wyniki wyborów. Maly zart na szczycie znaku - "Chce mojej godnosci i teraz chce!" Móglby obrazic wiecej ludzi niz rozbawiony. Jim Swartwood powiedzial, ze sasiad popelnil przestepstwo z imienia partii, poniewaz czasami zaparkowal samochód pickup wyposazony w materialy budowlane przed garazem. Ten obraz klasy robotniczej wydawal sie niekonwencjonalny z pojeciem godnosci. Ludzie powaznie traktuja ich godnosc.

Okolo dwóch trzecich naszych oznaczen trawników umieszczono w pólnocnym Minneapolis, zwlaszcza w oddzialach 4 i 5. Jak zrobilismy to w wyborach? Znaki mogly miec pozytywny wplyw. Mimo ze frekwencja wyborców jest tradycyjnie niska w porównaniu z innymi czesciami miasta, otrzymalem 25 glosów First Choice w Ward 4 i 22 First Choice w Ward 5, w porównaniu do srednio 17,7 glosów na oddzial dla calego miasta . Oddzialy 1, 10 i 12 byly równiez wyzsze od przecietnej; Tory 2, 3, 8 i 9 byly nizsze od sredniej. Inne niz dwa znaki umieszczone w rogu Lowry i Central w Ward 1, nie wyobrazam sobie, jak umieszczenie oznaczenia wplynie na wyniki wyborów w tych obszarach.

Jak dystrybucja literatury? Pamietaj, ze w miescie Minneapolis znajduje sie 140 obwodów i otrzymalem 230 glosów. W zwiazku z tym otrzymalem srednio 1,64 glosu na jeden okreg. Rozeslalem moja literature w nastepujacych okregach: 7-03 (Kenwood), 4 glosy; 7-01 (Bryn Mawr), 5 glosów; 8-07 i 11-1 (Pillsbury Ave.), 1 glos; 11-02, 13-06 i 13-10 (w poblizu biblioteki Washburn), 4 glosy; 13-09 (poludniowy zachód od miasta), 3 glosy; 1-04 (na pólnocny wschód od Lowry i Central), 10 glosów; 6-05 i 6-06 (wschodnie Phillipsy), 3 glosy; 9-08 i 12-08 (w poblizu Roosevelt High School), 6 glosów; 10-8 (Aldrich Ave.), 1 glos; I 5-6 (mój wlasny okreg), 6 glosów.

Wydaje sie, ze istnieje pozytywna korelacja pomiedzy obwodami, w których rozpowszechniano literature i gdzie otrzymalem glos w sprawie wyzszego niz srednie glosów, choc nie zawsze. Moje najwyzsze glosowanie bylo w okregu 1-4, gdzie otrzymalem 10 glosów. Rozmawialem z literaturoznawcami ulice Polk i Taylor w tym obwodzie, a takze oznakowano w ogrodzie spolecznosciowym w Lowry i Centralnej Alei. Z drugiej strony zrobilem stosunkowo dobrze w 12 oddziale w poludniowej czesci Minneapolis, gdzie nie rozpowszechnialem literatury i mialam tylko kilka znaków na trawniku. Mozna jednak argumentowac, ze moje glosowanie w tych wyborach bylo tak male, ze taka analiza moze nie znaczyc wiele.

O frekwencji wyborczej

Po wyborach Star Tribune opublikowal artykul Steve'a Brandta, którego naglówek brzmial: "Niski kluczowy konkurs burmistrzów przygnebiony frekwencja w Minneapolis", powiedzial urzednik. "W artykule stwierdzono, ze w 2009 r. W wyborach do miast Minneapolis w glosowaniu oddano 45.964 osób, Najnizszy od 1902 roku. Natomiast 161 373 osób glosowalo w wyborach miejskich w 1937 r. Hubert Humphrey otrzymal 102.796 glosów, kiedy zostal wybrany burmistrzem Minneapolis w 1947 r. Byl to wyscig burmistrza niewiele, bardziej niz jakikolwiek inny czynnik, który wywarl niewielka frekwencje wyborcza.

To zainspirowalo mnie do napisania analizy wyborów z perspektywy przegranego kandydata. Pokazalem to kilku innym kandydatom i pieciu innych - Papie John Kolstad, Al Flowers, Bob Carney, Dick Franson i John Charles Wilson - zapisali sie do oswiadczenia. Wyslano go do wielu osób i zamieszczono na Mplsmirror.com i NewDignityParty.com.

Moja analiza argumentowala, ze fakt, ze nasze kandydatury byly uwazane za slabe, media poglebily sytuacje sugerujac, ze Rybak byl rezygnacja z wyborów, a co za tym idzie, ze wyborcy nie musza sie pojawic w ankiecie. Duze media odgrywaly decydujaca role. Raporty telewizyjne podkreslily, jak malo pieniedzy kandydaci, z wyjatkiem Rybaka, musieli spedzic w naszych kampaniach. Mielismy niewiele lub nie posiadalismy poswiadczen urzedu, rozpoznawania nazwisk czy czegokolwiek innego. Bylismy po prostu ludzmi, którzy zaplacili 20 dolarów oplaty za zgloszenie, aby zdobyc nasze nazwiska w glosowaniu i tym samym zasluguja na mala uwage.

W koncowych dniach kampanii wszystkie te blogi wysmiewaly mniej znanych kandydatów, zwlaszcza Lombarda i Wilsona, a takze innych kandydatów. Dla wyborców zwracajacych uwage na te wybory wszyscy namalowalismy ta sama szczotka. Zabawna kolumna o Joey'u Lombardzie w "Star Tribune" równie dobrze moglaby sie ukazac "kandydatami, którzy staraja sie wygrac wyborów burmistrza Rybaka sa owocami" - napisalem w poscie na forum e-demokracji.

I to ustawia ton dla calej kampanii: Wybory burmistrza byly przesadzone. Opozycja Rybaka byla zartem. Dlaczego pojawia sie w ankiecie? Rybak naprawde chcial byc gubernatorem.

Mimo to, mialem dobre doswiadczenia w kampanii na rzecz burmistrza pod auspicjami nowej godnosci. Mam nadzieje, ze czytelnicy tej narracji zrozumieja dlaczego.

 

do: NDparty.html

 

do nastepnego rozdzialu

 
COPYRIGHT 2009 THISTLEROSE PUBLICATIONS - WSZYSTKIE PRAWA ZASTRZEZONE
http://www.BillMcGaughey.com/mayor-15j.html