BillMcGaughey.com

do: kandydata na polityke

Poczatki polityczne w konkursie na burmistrza Minneapolis w 2001 r. I zwiazanej z nimi dzialalnosci

Bill McGaughey

 

Oswiadczenie Bill'a McGaugheya

Jako dzialacz domów w Minneapolis nie interesowalem sie glównie polityka wyborcza, ale w koncu poszedlem w ten sposób. Moje najwieksze zaangazowanie jako wlasciciel przyszedl latem 2001 roku, kiedy stalem sie kandydatem na burmistrza Minneapolis, gdy szef grupy, Charlie Disney, wypadl z tego wyscigu. Choc wynik wyborów pierwotnych byl rozczarowujacy, to wyscig burmburski mógl nasilic apetyt na polityczne kandydatury w przyszlosci.

Ta strona zawiera nastepujace pisma:

a. Dzialalnosc zwiazana z "komitetem politycznym grupy wlasciciela" w 1997 r
b. Nieudane kandydatury burmistrza Charliego Disneya i Billa McGaugheya
c. Wybory spiewu po wyborach
d. Wyniki wyborów w Minneapolis w 2001 roku
e. Wiecej o wyborach generalnych w 2001 r

 

a. Dzialania zwiazane z "komitetem politycznym grupy wlascicieli" w 1997 (wspomnienia Billa McGaugheya napisane w grudniu 2015 r.)

Komitet Dzialan Praw wlasnosci Minneapolis (MPRAC) utworzyl "komitet polityczny", aby wspierac kandydatów korzystnych dla naszej sprawy w wyborach lokalnych w 1997 r. Nasza kolezanka, Barbara Carlson, walczyla z obecnym burmistrzem Minneapolis, Sharon Sayles Belton.

Wyslalem list z funduszem do wlascicieli w naszej grupie, a inni sympatyzujacy z nasza sprawa. Przypomnialo mi sie 2000 do 3000 dolarów. Te pieniadze zostaly przekazane komitetowi politycznemu. Przewaznie nie byli wlascicielami naszej grupy, ale inni wspólczuli nam w nasze sprawy.

Komitet polityczny dzialal zupelnie inaczej niz MPRAC. Reguly Roberta regulowaly jego spotkania. Udzielone zostaly rezolucje i podjeto glosowanie. Sekretarz sporzadzil notatki i przygotowywal spotkania.

Natomiast MPRAC byl "komitetem dzialania" dzialajacym na zasadzie konsensusu pod przywództwem Charliego Disneya. Charlie byl magnetyczna osobowoscia, która trzymala razem grupe. Zawsze twierdzil, ze to nie jego osobowosc tak bardzo, ze wyjasnil jego sukces, ale chec "tysiecy polaczen telefonicznych". Ale Charlie byl na szczycie rzeczy i mistrz motywowania innych do pracy, które przyczynily sie do organizacji. Nie miala struktury organizacyjnej.

Dzialalam jako samodzielny zastepca Charliego. Nazywal mnie "glówna pisarka" grupy, ale takze dzialalem jako strategista i organizator dzialan protestacyjnych.

znaki klopotów

Musze powiedziec, ze od wiosny 1997 roku spotykalem sie dwumiesieczna pogarda dla komitetu politycznego, a pózny upadek nic nie zrobil. Pracowal nad regulaminami, a nie pomagajac kandydatom.

Pewien czas w pazdzierniku - okolo miesiaca przed wyborami listopadowymi - uczestniczylem w spotkaniu w celu nadania grupie listy miejsc oznaczonych na trawniku, jak pamietam. Grupa glosowala za opóznieniem kampanii na kolejny lub dwa tygodnie. Zaskoczony, wzialem listy z powrotem. To wysokie akty mogly spowodowac ciezkie uczucia.

Mysle, ze Jens Christensen w koncu przejal rachunek za pieniadze i dal jej duzo Jimowi Grahamowi, który biegl w radzie miejskiej na 6. oddziale. Stracil, podobnie jak wszyscy, którzy poparli komitet polityczny. Charlie byl wsciekly na Jensa za to, ze stracil pieniadze, ale myslalem, ze dobrze, jesli kandydaci byli w rzeczywistosci wspierani. Wtedy pieniadze nie bylo.

Po wyborach Charlie i ja jedlismy lunch, lub kawe, z dwoma nowo wybranymi czlonkami Rady Miasta, których nie poparlismy: Paul Ostrow, który pózniej zostal prezesem Rady Miejskiej i Lisa Goodman, znaczacym graczem na rynku Rada. Goodman zauwazyl, ze popieramy przeciwnika w wyborach. Moglem tylko powiedziec, ze to nie my wlasciciele, ale nasz "komitet polityczny", który nie byl skuteczny. Podziwialem jej szczerosc.

Musze powiedziec, ze nawet jesli komisja polityczna sie nie powiedzie, to mnie i grupa kontaktowaly sie z ciekawymi ludzmi, których inaczej nie spotkalismy. Wsród nich byl Alan Shilepsky, który byl kandydatem Partii Reform dla Sekretarza Stanu w 1998 roku, w tym samym roku, ze Jesse Ventura zostal wybrany na gubernatora Minnesoty z ta sama partia. Poszedlem za Alanem w sprawach politycznych, ostatecznie dzialajac w partiach Reform i Niepodleglosci.

wprowadzenie do polityków

Przewodniczacym komitetu politycznego byl Jim Jacobson. Z wlasnej inicjatywy opublikowal gazete swobodna, ??wlasciciela nieruchomosci. Zostala opublikowana od kilku lat. Pózniej stala sie gazeta Watchdog, wydana przez Jima Swartwooda. Te gazety znacznie przyczynily sie do wplywu grupy na opinie publiczna. Jim Jacobsen mieszka teraz we wschodniej czesci Montana.

Karol Test, sekretarz komisji politycznej, byl równiez przewodniczacym Partii Libertarianii w Minnesocie. Byl takze jednym z uczestników pierwotnego pozwu MPRAC. Charlie Test byl aktywny w MPRAC w pierwszych dniach.

Craig Miller, wlasciciel Camden, dzialal w partii Republikanskiej. Byl przyjazny z Barbem Johnsonem, który zostal przewodniczacym Rady Miasta Minneapolis. Po tym, jak przeprowadzil sie do Rogersa, Craig skontaktowal sie z prawnikami stanu republikanskiego w tej dziedzinie, takimi jak senator stanu Warren Limmer. Krótko mówiac, Craig byl naszym przewodnikiem w polityce panstwowej.

John Williams byl wynajmujacym, którego spotkalem wiele lat wczesniej - w latach siedemdziesiatych - poniewaz prowadzil grupe domowa przy Pleasant Avenue, gdzie mój brat, David, pozostal przez jakis czas. John byl spolecznym wizjonerem. Mial pewne ekscentryczne pomysly, które zastosowal do swojej spolecznosci mieszkaniowej. Mysle, ze John Williams przeniósl sie na Floryde - przynajmniej stracilem z nim kontakt. Ale jako czlowiek mysli, byl moim rodzajem faceta.

Barbara Carlson, kandydatka burmistrza w 1997 roku, zostala bliska przyjaciólka Charliego Disneya. Czesto grali ze soba mostek. Kiedys dolaczylem do nich podczas sesji na mostku.

Jill Waite pózniej zostala adwokatem, który podejmowal radykalne przyczyny. Mogla miec problemy z prawnym establishmentem. Jim Goldstein umarl.

Jens Christensen byl wiodacym swiatlem komitetu politycznego. Byl niegdys reprezentantem szóstego oddzialu w radzie miejskiej w Minneapolis. Jego wiedza w sprawach politycznych byla bardzo cenna. On tez umarl.

Komitet polityczny spotkal sie w restauracji Nory, nazwanej Nora Truelson. Syn Nory, Trygg, byl ekspertem w pilce stolowej prowadzonej przez Charliego Disneya. Nora miala swiateczne przyjecie w swoim domu, do którego wszyscy bylismy zaproszeni.

Truelsons przez wiele lat prowadzil restauracje Porky na alei uniwersyteckiej w St. Paul. Kiedy wjezdzala lekka kolej, firma Porky sprzedala obiekt organizacji religijnej, która miesci starsze osoby. Miasto Minneapolis zabilo Porkys na Centralnej Alei w Minneapolis. Tryglem Truelson byl jego wlasciciel i menedzer. Jest tam nowa restauracja o nazwie Trygg's na ulicy Lake Street, w której znajdowala sie Nora.

b. Nieudane kandydatury burmistrza Charliego Disneya i Billa McGaugheya

Po tym, jak burmistrz Sharon Sayles Belton opowiadal sie za latwiejszym wypaleniem zapisów bezprawnych detainerów, które utrzymywaly MPRAC przez wiele miesiecy w kwestii propozycji lepszych relacji miedzy wlascicielami a miastem, czlonkowie MPRAC czuli, ze mieli. Niektórzy wyrazili opinie, ze dyrektor wykonawczy MPRAC, Charlie Disney, powinien dzialac na burmistrza, jesli tylko dlatego, ze kampania stanowilaby platforme dla kwestii prorzadowych. Charlie zgodzil sie. Jego kampania rozpoczela sie na poczatku maja.

kampania Charliego

Charlie szukal nominacji DFL na burmistrza w konwencji miasta DFL w Sy Melby Hall w kampusie Augsburg College. Charlie, Bill McGaughey i inni uczestniczyli w codziennej konwencji. Richard Bear, delegat, umiescil nazwisko Charliego Disneya w nominacji. Bill McGaughey, ubrany w kapelusz z uszami "Mickey Mouse", wyglosil nominacje. W koncu Charlie otrzymal tylko 6 glosów. Prawdziwymi wiadomosciami na konwencji bylo to, ze R.T. Rybak zdolal uniemozliwic obecnemu zasiadajacemu w wyborach partii DFL, Sharon Sayles Belton.

Pomiedzy majem a lipcem kampania Disneya robila ulotki i inne dzialania, ale nie splonela. Sam Disney byl rozczarowany brakiem aktywnego wsparcia czlonków MPRAC. W koncu nie zlozyl dokumentów, aby wejsc do glównego burmistrza. W tym samym czasie doznal powaznego zawalu serca. Charlie tez zrezygnowal z przywództwa w MPRAC.

Bill McGaughey wskakuje do wyscigu

Bill McGaughey, czlonek komitetu wykonawczego MPRAC, zlozyl kandydature na burmistrza Minneapolis w lipcu 2001 r. (Wczesniej oglosil swoja kandydature w tym samym biurze w 1997 r., Ale wycofal sie z wyscigu, gdy Barbara Carlson, sympatyzujaca wlasciciel, Kandydat) Ze wzgledów osobistych McGaughey mial ograniczony czas kampanii; Przez dlugi czas przebywal poza miastem. W ciagu kilku dni aktywnej kampanii dystrybuowal kilka tysiecy ulotek atakujacych administracje miejska, a jednoczesnie nosil znak ostrzegawczy wokól miasta.

Pierwsze wybory odbyly sie 11 wrzesnia 2001 r. McGaughey mial dwa powody, aby czuc sie ponuro. Po pierwsze, masywny atak na wieze World Trade Center i Pentagonu tego dnia wyrzucil na siebie wybory. Po drugie, McGaughey otrzymal tylko 143 glosy w podstawowym burmistrzu. To bylo dobre dla dwunastego miejsca w polu dwudziestu dwóch kandydatów.

 

c. Wybory wigilijne - informacje prasowe

“Dla naszych przyjaciól w mediach: Choc nie interesowaly nas nasze idee polityczne, byc moze chcialbys uslyszec, jak spiewamy.

Serdecznie zapraszamy na pierwszy (a moze ostatni) spektakl WYKLUCZONEGO MISTRZOSTWA KANDYDATÓW CHORUS spiewajacych wiele patriotycznych i innych piosenek.

Oczekujemy, ze bedzie miec co najmniej pieciu spiewaków i byc moze instrumentalnego towarzyszenia. Nasz talent pochodzi od puli kandydatów na burmistrza Minneapolis.

Gdzie: Peavey Plaza, Nicollet Mall w Minneapolis

Kiedy: poniedzialek, 10 wrzesnia, w poludnie

Pavarottis moze nie byc, ale niektórzy z nas moga wykonac melodie. Do zobaczenia tam!

Nasz repitatyw obejmuje dwanascie znanych piosenek, w tym "Star-Spangled Banner", "America, Beautiful", "Battle Hymn of Republic", "Beautiful Dreamer" oraz "Hail, Hail, Gang's All Here".

Data wydania: 8 wrzesnia 2001 r. "

(Komentarz Bill'a McGaugheya: "To odwolanie do mediów zaczelo dzialac. A wiec w przeddzien 11 wrzesnia 2001 r. Zadebiutowalem na scenie (i, jak na razie, tylko na wyobrazni), na komercyjnych telewizyjnych kanalach Twin Cities Glos do wyrazen patriotycznych podczas wiadomosci o godzinie 22:00.")

 

d.  Wyborach generalnych w 2001 roku i ich nastepstwach

Rok 2001 byl szczytem dzialan politycznych MPRAC. Wybory parlamentarne w listopadzie zastapily obecnego burmistrza rywalem, R.T. Rybak. Rybak przybyl do Disneya wczesniej, szukajac wsparcia MPRAC. Spotkal sie z przedstawicielami grup w restauracji French Meadows. Rybak równiez pojawil sie na posiedzeniach MPRAC trzy razy podczas kampanii na burmistrza i czesto prowadzil grupe w prywatnych dyskusjach nad kwestiami.

Co wazniejsze, MPRAC odegral kluczowa role w usunieciu Prezydenta Miasta Minneapolis, Jackie Cherryhomes. Czlonek wyprodukowal ulotke, proszac Jackie dwadziescia jeden zenujacych pytan, które ACORN rozdawal na calym oddziale. W dniu wyborów uczestniczylo kilkanascie czlonków MPRAC w imprezach wspierajacych rywala, kandydata Partii Zielonych Natalie Johnson Lee. Jeden z nich wynajel samochód dzwiekowy, który krazyl po calym oddziale. Inni byli obserwatorami lub kierowcami, którzy zabierali glosujacych w wyborach. W cudownym zdenerwowaniu Johnson Lee wygral wybory i zostal nowym przedstawicielem Warda w radzie miejskiej.

Po wyborach w 2001 r. MPRAC napotykal na nagle perspektywy. Z jednej strony, ignorowane przez media, udowodnilo swoja polityczna sile. Z drugiej strony nastapila zmiana w kierownictwie. Charlie Disney zrezygnowal z grupy. Jej komitet wykonawczy wybral Ewe Biala jako nowego lidera. Rybak nie wyznaczyl jednak Ewy ani innych czlonków MPRAC na dwanascie osób zajmujacych sie mieszkalnictwem. Zamiast tego byl stosowany z przedstawicielami organizacji non profit.

 

e. Wiecej o wyborach generalnych w 2001 r

W 2001 r. Na przedniej czesci sali znajdowal sie duzy znak, w którym odbywaly sie miesieczne spotkania czlonków Komitetu Dzialan Praw Mile Minneapolis. Ten znak zidentyfikowal czterech kandydatów Rady Miasta, zwanych "brudnymi czterema", których grupa praw wlasnosci sprzeciwila sie; I bylo czterech kandydatów, których znak powiedzial, ze grupa ta faworyzowana.

Czlonkowie "brudnych czterech":

Joan Campbell, 2-ga wardJoe Biernat, 3-ga wardJackie Cherryhomes, 5-ga Wardatha Thurber, 9. okreg

Jest znaczace, ze trzech z tych czterech czlonków Rady nie powróci. Czlonek Rady Thurber postanowil w marcu, aby nie dazyl do ponownego wyboru. Jej miejsce zajete zostanie przez Gary'ego Schiffa, który zostal zatwierdzony na konwencji DFL Ward. Joanna Campbella, w 2. oddziale, zajela trzecie miejsce w 11 wrzesnia, za Cam Gordonem i Paulem Zerby, ostatecznym zwyciezca. Jackie Cherryhomes, Prezydent Rady Miejskiej, zostal zlikwidowany w 6 listopada wyborach generalnych przez Natalie Johnson Lee. Z "brudnych czterech" wybrano tylko Joe Biernat. (Pózniej zostal wyslany do wiezienia za niezgodne z prawem przyjecie prezentów od zwiazku zawodowego sprzetu hydraulicznego).

Znak wskazal równiez, ze grupa preferowala tych kandydatów:

Paul Ostrow, 1st wardBarb Johnson, 4th wardLisa Goodman, 7. wardSandra Colvin Roy, XII oddzial

Wszyscy z tych kandydatów latwo zwyciezyli w wyborach. Nawet przed porazka Cherryhomesa ogloszono, ze Paul Ostrow chcialby zostac wybranym przewodniczacym Rady Miasta i Lisa Goodman chcialaby zostac wybranym wiceprzewodniczacym. 6 listopada wyborów dokonuje wyborów na tych stanowiskach wirtualnej pewnosci.

Na pózniejszym spotkaniu przed wyborami, M.P.R.A.C. Czlonkowie pencencjali o nazwach Robert Lilligren, Dean Zimmerman, Barret Lane, Shane Price i inni z kategorii "dobra". Nie przyjalem zadnej pozycji w stosunku do oddzialów 9, 10 i 1, chociaz przed konwencja DFL jeden z czlonków rozmawial z Gary'em Schiff'em o mozliwym wsparciu.

W odniesieniu do wyscigu burmistrza, znak wskazal, ze obszar burmistrza zawieral "wstyd bogactwa". Bylo to dlatego, ze uwazano nasi za trzech z czterech najlepszych rywali - Rybaka, McDonalda i Stengleina. Chcialbym oprzec sie etykietowaniu Sayles Belton wroga pomimo silnego pragnienia wsród zwolenników praw wlasnosci do zamiatania. Staralismy sie trzymac sie preferencji burmistrza az do pierwszych wyborów, ale sie nie powiodly. Poszli na rózne sposoby.

Charlie Disney, nasz dyrektor wykonawczy, oglosil swoja kandydature na burmistrza na krótko przed konwencja miasta DFL, ale wycofal sie ze wzgledów zdrowotnych. Po odejsciu Charliego pobieglem do burmistrza w sprawie "Affordable Housing - Preservation" w kandydaturze, która miala podnosic kwestie i pozostac bezkresna wobec glównych rywali. Ukonczylem dwunasty wsród 22 kandydatów burmistrza.

R.T. Rybak, ostateczny zwyciezca konkursu burmistrza z 2001 r., Pojawil sie na spotkaniu praw wlasnosci dwa razy po pierwszym - raz na godzine w nocy po pierwszych wyborach, a miesiac pózniej. Zatelil grupe, aby sprecyzowac liste konkretnych propozycji majacych na celu poprawe samorzadu miejskiego, które moze zostac uwzglednione w jego 90-dniowym planie dzialania, jesli zostanie wybrany. Wlasciciele spotkali sie i zglosili okolo dwudziestu sugestii w róznych dziedzinach. Propozycje te zostaly wymienione w artykule Star Tribune o pozycjach Rybaka i Saylesa Beltona w sprawie przystepnej obudowy.

Rybak wzial cieplo z niektórych dzielnic do rozmowy z czlonkami grupy Property Rights. Warto jednak pamietac, ze pózny ojciec Rybak, Chuck Metzge, byl wlascicielem i wczesnym udzialem w poczatkowych ruchach Charliego Disneya. Jego matka, Lorraine, która odegrala kluczowa role w skutecznej kampanii jej syna, ciagle przypominala wlascicielowi tego faktu.

jaki wplyw mialem?

Jaki wplyw mialy faktyczne dzialania komitetu ds. Praw wlasnosci Minneapolis na wybory? Najwiekszy wplyw wywarl, byc moze, w ekspozycji, która kandydaci otrzymali do widowni telewizji kablowej grupy. Tego rodzaju godzinowa transmisja odbywa sie dwa razy w piatki w regionalnej stacji telewizji kablowej, kanalu 6 i MTN. Grupa zakupila dodatkowy czas antenowy w miesiacach poprzedzajacych wybory, abysmy mogli pomóc naszym znajomym politycznym. Jim Swartwood równiez zebral specjalny program przed glównym, który okazal sie debata wsród mniejszych kandydatów do spraw burmistrza.

Z wyjatkiem drugiego oddzialu, w którym zaprosilismy wszystkich najwazniejszych kandydatów - Campbell, Zerby i Gordon - aby omówic i debatowac na równych zasadach, nasza praktyka polegala zazwyczaj na zapraszaniu tylko naszych przyjaciól do korzystania z platnego czasu antenowego. Rybak, McDonald i Stenglein pojawili sie na co najmniej godzine (dwie godziny w przypadku McDonalda, poniewaz w tym roku takze weszla na "show nie"). Wszyscy przybyli do naszej grupy szukajacej wsparcia.

Wsród kandydatów Rady Miasta, Natalie Johnson Lee byla najczesciej gosciem; Byla obecna na trzech lub czterech spotkaniach. Sposród innych udanych kandydatów na Rade Miasta, osoby wystepujace w telewizji kablowej to Barb Johnson, Dean Zimmerman i Robert Lilligren. Zaproszeni byli równiez do licznych nieudanych kandydatów na Rade Miasta, szczególnie na III i VI stolice.

Czlonkowie M.P.R.A.C. Pomagal takze w zdobywaniu kandydatów na inne sposoby: podajac miejsca na trawniku, wkladajac pieniadze, uczestniczac w spadkach literatury itp. Najwieksza zaleta byl z pewnoscia fakt, ze na 5. oddziale, w którym Jim McCauley wyznaczyl co najmniej kilkunastu wolontariuszy zajmujacych sie wynajmowaniem wyborców Do ankiet, sledzic obserwacje, i inne prace domowe. W niezwyklym sojuszu z nami gospodarzami, Minnesota ACORN opuscila literature dla Johnson Lee, która zawierala liste 23 bez odpowiedzi na pytania skierowane do Jackie Cherryhomes, napisane przez czlonka grupy wlascicieli.

Cherryhomes, prezydent Rady Miasta, obwiniaja (powiedzmy, zapisalismy sie) grupie wlascicieli za jej porazke w wywiadzie po wyborach z WCCO-TV. Strona internetowa WCCO zawierala to stwierdzenie: "Prezydent Rady Miejskiej poinformowal, ze grupa zwana koalicja o prawa wlasnosci prowadzila z nia" trudna "kampanie. Grupa protestowala w zeszlym roku przed domem Cherryhomes, sprzeciwiajac sie finansowaniu projektu dzielnicy, który otrzymala za swoja rezydencje. "Na moim okrecie, lacz z wiatrami zmian, co uwazam za bardzo niski, osobisty atak, i tak sie stalo", powiedziala.

Nasi wlasciciele domagaliby sie, ze nasze dzialania zwiazane z paczkowaniem lub kampania byly mniej znaczace niz to, co bylo potrzebne, aby wykonac prace w usuwaniu Cherryhomes z jej biura przez proces wyborczy. Wobec braku dobrej woli i otwartej dyskusji, niestety, to, co musialo potraktowac nasze interesy skutecznie.

W sumie wybory parlamentarne 6 listopada 2001 r. Przyniosly bardzo dobra noc wlascicielom najmu powierzchni w Minneapolis - w przeciwienstwie do tego, co moglem dodac, z ich doswiadczeniem w przededniu 11 wrzesnia wyborów pierwotnych, a zwlaszcza, Przerazenie ataków terrorystycznych, które mialy miejsce wczesniej w ciagu dnia w Nowym Jorku i Waszyngtonie.

Zobacz http://www.landlordpolitics.com/disney4mayor.html w przypadku kreskówki politycznej.

z powrotem do: kandydata na polityke

 

Kliknij, aby przetlumaczyc na:

Angielski - Francuski - Hiszpanski - Niemiecki - Portugalski - wloski

Uproszczony Chinski - Indonezyjski - Turecki - holenderski - Rosyjski

 

PRAWA AUTORSKIE 2017 PUBLIKACJE THISTLEROSE - WSZYSTKIE PRAWA ZASTRZEzONE
http://www.BillMcGaughey.com/mayorcandidatej.html